فیک کوک
𝕸𝖞 𝖒𝖆𝖋𝖎𝖆⁸⁶
لی با دیدن مینا لبخند زد و از اون خواست کنارش بشینه.
+: اول از همه بگو من کیم.
~: تو.. لی مینا، دختر من، لی مین‌سوک هستی. تقریبا ۲۵ سال سن داری و یک دانشمند نابغه هستی. مادرت رو پنج سال پیش در اثر سرطان از دست دادی. از اون موقع من همشه حواسم بهت بود که یک وقت احساس بدی نداشته باشی. با اینحال، اتفاقات زیادی برات افتاد. از رابطت با جئون تا تصادف.
+: جئون؟
~: آره.. اون ادعا عاشقی کرد. توهم عاشقش شدی. دنیاتو پاش گذاشتی. ولی وقتی پاتو تو خونشون گذاشتی فهمیدی تنها دلیلی که اونا تورو میخواستن هوش بالات بود تا ازت برای کارشو سو استفاده کنن.
+: هوش بالام برای چه کاری؟
~: دخترم.. ما آدمای معمولی نیستیم. ما اصلحه و مواد و چیزای گرون یا غیر قانونی جابه‌جا و تولید میکنیم. تو راه ساخت یه ماده خاص رو داشتی. ما بصورت مخفیانه اونو خرید و فروش میکردیم و از بزرگ‌ترین تولید کننده های مواد بودیم. اما نمیدونم چجوری اونا متوجه شدن و تو رو از ما گرفتن.
+: یعنی تو میدونی من چقدر براتون ارزش داشتم ولی منو به اون عوضی دادی؟ تو نفهمیدی اون منو واسه‌ی چی میخواد؟
~: کار ما کاملا مخفیانه با یه اسم دیگه انجام می‌شد. اما نفع و سودش به اسم خودمون بود. حتی یک درصد هم فکر نمیکردیم خانواده‌ی جئون ها سردربیارن از این قضیه... همینطور جوری که اون بهت نگاه میکرد و لبخند میزد، هرکی که میدید باور میکرد عاشقت شده. ولی بعدش اون تورو در حد بیهوشی کتک میزد و مجبورت میکرد جلوی ما جوری رفتار کنی که همه‌چیز خوبه. همین طور کارایی که بخواد رو انجام بدی.
کمی سکوت کرد.
+: گفتی اسمش چی بود؟
~: برای چی میخوای بدونی؟
+: همین‌طوری.
~: ببخشید دخترم. ولی شاید دونستن اسم اون حالت رو بد کنه. اجازه بده که بهت نگم.
نگاه مینا همچنان به همون سردی روی پدرش بود. این به معنای این بود که 'تا نگی دست از سرت برنمیدارم.'
به ناچار آخر دهن باز کرد.
~: جئون جونگمین.
زیرلب اسم رو تکرار کرد. 'جونگمین'
+: از کجا باید بهت اعتماد کنم!؟
لبخندی زد.
~: درست مثل مادرتی. اونم همین‌قدر شکاک بود. ولی به من اعتماد داشت.. من پدرتم عزیزم. تو میتونی من اعتماد کنی.
÷: جونگ‌کوک...
_: هیونگ! تمومش کن.
÷: جئون جونگ‌کوک یه لحظه بهم گوش کن! تو یه بچه داری! اون خیلی خیلی کوچولو و ضعیفه. میدونم کار سختیه! اما باید تو حواستو بیشتر پیش اون بذاری! ما هممون برای پیدا کردن مینا صد خودمون میذاریم. اما دخترت.. درسته که الان هیچی نمیفهمه. ولی حس و انرژی که دوروبرش هست رو درک میکنه. بدون اینکه خودش بدونه بهت نیاز داره.
این‌دفعه آروم شد.
_: هیونگ.. دختر من هرچقدر که به من نیاز داره، به مادرش هم نیاز داره. و حتی بیشتر! مینای من دیگه نیست. کلا نیست.....
لی با دیدن مینا لبخند زد و از اون خواست کنارش بشینه.
+: اول از همه بگو من کیم.
~: تو.. لی مینا، دختر من، لی مین‌سوک هستی. تقریبا ۲۵ سال سن داری و یک دانشمند نابغه هستی. مادرت رو پنج سال پیش در اثر سرطان از دست دادی. از اون موقع من همشه حواسم بهت بود که یک وقت احساس بدی نداشته باشی. با اینحال، اتفاقات زیادی برات افتاد. از رابطت با جئون تا تصادف.
+: جئون؟
~: آره.. اون ادعا عاشقی کرد. توهم عاشقش شدی. دنیاتو پاش گذاشتی. ولی وقتی پاتو تو خونشون گذاشتی فهمیدی تنها دلیلی که اونا تورو میخواستن هوش بالات بود تا ازت برای کارشو سو استفاده کنن.
+: هوش بالام برای چه کاری؟
~: دخترم.. ما آدمای معمولی نیستیم. ما اصلحه و مواد و چیزای گرون یا غیر قانونی جابه‌جا و تولید میکنیم. تو راه ساخت یه ماده خاص رو داشتی. ما بصورت مخفیانه اونو خرید و فروش میکردیم و از بزرگ‌ترین تولید کننده های مواد بودیم. اما نمیدونم چجوری اونا متوجه شدن و تو رو از ما گرفتن.
+: یعنی تو میدونی من چقدر براتون ارزش داشتم ولی منو به اون عوضی دادی؟ تو نفهمیدی اون منو واسه‌ی چی میخواد؟
~: کار ما کاملا مخفیانه با یه اسم دیگه انجام می‌شد. اما نفع و سودش به اسم خودمون بود. حتی یک درصد هم فکر نمیکردیم خانواده‌ی جئون ها سردربیارن از این قضیه... همینطور جوری که اون بهت نگاه میکرد و لبخند میزد، هرکی که میدید باور میکرد عاشقت شده. ولی بعدش اون تورو در حد بیهوشی کتک میزد و مجبورت میکرد جلوی ما جوری رفتار کنی که همه‌چیز خوبه. همین طور کارایی که بخواد رو انجام بدی.
کمی سکوت کرد.
+: گفتی اسمش چی بود؟
~: برای چی میخوای بدونی؟
+: همین‌طوری.
~: ببخشید دخترم. ولی شاید دونستن اسم اون حالت رو بد کنه. اجازه بده که بهت نگم.
نگاه مینا همچنان به همون سردی روی پدرش بود. این به معنای این بود که 'تا نگی دست از سرت برنمیدارم.'
به ناچار آخر دهن باز کرد.
~: جئون جونگمین.
زیرلب اسم رو تکرار کرد. 'جونگمین'
+: از کجا باید بهت اعتماد کنم!؟
لبخندی زد.
~: درست مثل مادرتی. اونم همین‌قدر شکاک بود. ولی به من اعتماد داشت.. من پدرتم عزیزم. تو میتونی من اعتماد کنی.
÷: جونگ‌کوک...
_: هیونگ! تمومش کن.
÷: جئون جونگ‌کوک یه لحظه بهم گوش کن! تو یه بچه داری! اون خیلی خیلی کوچولو و ضعیفه. میدونم کار سختیه! اما باید تو حواستو بیشتر پیش اون بذاری! ما هممون برای پیدا کردن مینا صد خودمون میذاریم. اما دخترت.. درسته که الان هیچی نمیفهمه. ولی حس و انرژی که دوروبرش هست رو درک میکنه. بدون اینکه خودش بدونه بهت نیاز داره.
این‌دفعه آروم شد.
_: هیونگ.. دختر من هرچقدر که به من نیاز داره، به مادرش هم نیاز داره. و حتی بیشتر! مینای من دیگه نیست. کلا نیست.....
- ۷.۰k
- ۰۳ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
