وارث شرکت LS
part one
باران....شیشههای بلند ساختمان LS Group را مثل تیغههای نقرهای خط میانداخت....
سئول از طبقهی پنجاهویکم کوچکتر از آن به نظر میرسید که بشود جدیاش گرفت.....
اما جونگکوک خوب میدانست... هر چراغی که پایین میدرخشد....
میتواند متعلق به کسی باشد... که برای سقوطش پول داده است....
او نوزده ساله بود....جوانترین وارثی که هیئتمدیره دوست داشت...
فقط در عکسهای رسمی کنارش بایستد... از تصمیمگیریهای واقعی دور نگهش دارد...
اما جونگکوک احمق نبود...از نگاههای کشدار....مکثهای کوتاه...
لبخندهای مصنوعی... تماسهایی که درست قبل از ورودش قطع میشدند..
فهمیده بود در شرکت پدربزرگش چیزی بسیار کثیفتر از فساد مالی جریان دارد....
صدای باز شدن درِ دفتر... آرام و بیصدا بود...
منشیاش رنگپریده گفت...
«آقای کیم اومدن.»
جونگکوک یخ کرد....
برای چند ثانیه فقط صدای باران بود.....
بعد آهسته گفت:
«گفتم بدون هماهنگی کسی رو راه ندین.»
اما دیگر دیر شده بود....
کیم تهیونگ با کت مشکی بلند و دستکش چرمی وارد شد....
انگار نه به یک دفتر اداری...که به قلمرو خودش قدم گذاشته باشد....
سیودو ساله.. سرد...مرتب...و با آن آرامش وحشتناکی که.....
فقط در آدمهای واقعاً خطرناک پیدا میشود.....
شایعهها دربارهاش زیاد بودند...
تاجر...دلال.... حامی سیاسی...رئیس شبکهی غیرقانونی واردات سلاح....
هیچکس دقیق نمیدانست کدامشان حقیقت دارد.... شاید همهشان....
در را پشت سرش بست....
«هنوز هم از دیدنم خوشت نمیاد.»
جونگکوک لبخند نزد....
«تو نباید اینجا باشی.»
تهیونگ به سمت میز رفت....
بیآنکه اجازه بگیرد نشست.... نگاهش را روی چهرهی جونگکوک قفل کرد....
«و تو هنوز فکر میکنی میتونی با نگهبان و دوربین از خودت محافظت کنی.»
در صدایش نرمیای بود که ترسناکترش میکرد....
این همان چیزی بود که جونگکوک از آن متنفر بود.....
تهیونگ هرگز لازم نمیدید بلند حرف بزند....
لازم نمیدید تهدیدش را توضیح بدهد... حضورش خودش تهدید بود....
جونگکوک از پشت میز دور شد....
«چی میخوای؟»
تهیونگ نگاه کوتاهی به پنجره انداخت....
«سه نفر از اعضای هیئتمدیرهتون امشب میخوان تو رو از زنجیرهی جانشینی حذف کنن.»
جونگکوک اخم کرد.....
«و انتظار داری حرفت رو باور کنم؟»
«نه.» تهیونگ خیلی آرام جواب داد....
«انتظار دارم تا ده دقیقهی دیگه که برق این طبقه قطع میشه، بالاخره بفهمی من هیچوقت بیدلیل نمیام.»
جونگکوک خواست چیزی بگوید که چراغها خاموش شدند.....
-------------------------------------------
.
.
.
.
ادامه دارد....
اینکه شرط نمیزارم دلیل نمیشه که لایک و کامنت نزارین...
#بیتیاس #عشق_واقعی_فقط_تهکوک #آرمی #فیکتهکوک #تهکوک
باران....شیشههای بلند ساختمان LS Group را مثل تیغههای نقرهای خط میانداخت....
سئول از طبقهی پنجاهویکم کوچکتر از آن به نظر میرسید که بشود جدیاش گرفت.....
اما جونگکوک خوب میدانست... هر چراغی که پایین میدرخشد....
میتواند متعلق به کسی باشد... که برای سقوطش پول داده است....
او نوزده ساله بود....جوانترین وارثی که هیئتمدیره دوست داشت...
فقط در عکسهای رسمی کنارش بایستد... از تصمیمگیریهای واقعی دور نگهش دارد...
اما جونگکوک احمق نبود...از نگاههای کشدار....مکثهای کوتاه...
لبخندهای مصنوعی... تماسهایی که درست قبل از ورودش قطع میشدند..
فهمیده بود در شرکت پدربزرگش چیزی بسیار کثیفتر از فساد مالی جریان دارد....
صدای باز شدن درِ دفتر... آرام و بیصدا بود...
منشیاش رنگپریده گفت...
«آقای کیم اومدن.»
جونگکوک یخ کرد....
برای چند ثانیه فقط صدای باران بود.....
بعد آهسته گفت:
«گفتم بدون هماهنگی کسی رو راه ندین.»
اما دیگر دیر شده بود....
کیم تهیونگ با کت مشکی بلند و دستکش چرمی وارد شد....
انگار نه به یک دفتر اداری...که به قلمرو خودش قدم گذاشته باشد....
سیودو ساله.. سرد...مرتب...و با آن آرامش وحشتناکی که.....
فقط در آدمهای واقعاً خطرناک پیدا میشود.....
شایعهها دربارهاش زیاد بودند...
تاجر...دلال.... حامی سیاسی...رئیس شبکهی غیرقانونی واردات سلاح....
هیچکس دقیق نمیدانست کدامشان حقیقت دارد.... شاید همهشان....
در را پشت سرش بست....
«هنوز هم از دیدنم خوشت نمیاد.»
جونگکوک لبخند نزد....
«تو نباید اینجا باشی.»
تهیونگ به سمت میز رفت....
بیآنکه اجازه بگیرد نشست.... نگاهش را روی چهرهی جونگکوک قفل کرد....
«و تو هنوز فکر میکنی میتونی با نگهبان و دوربین از خودت محافظت کنی.»
در صدایش نرمیای بود که ترسناکترش میکرد....
این همان چیزی بود که جونگکوک از آن متنفر بود.....
تهیونگ هرگز لازم نمیدید بلند حرف بزند....
لازم نمیدید تهدیدش را توضیح بدهد... حضورش خودش تهدید بود....
جونگکوک از پشت میز دور شد....
«چی میخوای؟»
تهیونگ نگاه کوتاهی به پنجره انداخت....
«سه نفر از اعضای هیئتمدیرهتون امشب میخوان تو رو از زنجیرهی جانشینی حذف کنن.»
جونگکوک اخم کرد.....
«و انتظار داری حرفت رو باور کنم؟»
«نه.» تهیونگ خیلی آرام جواب داد....
«انتظار دارم تا ده دقیقهی دیگه که برق این طبقه قطع میشه، بالاخره بفهمی من هیچوقت بیدلیل نمیام.»
جونگکوک خواست چیزی بگوید که چراغها خاموش شدند.....
-------------------------------------------
.
.
.
.
ادامه دارد....
اینکه شرط نمیزارم دلیل نمیشه که لایک و کامنت نزارین...
#بیتیاس #عشق_واقعی_فقط_تهکوک #آرمی #فیکتهکوک #تهکوک
- ۱۰.۱k
- ۲۴ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط