عشق و غرور p20

مرد لگدی به آرشاویر زد که افتاد توی...
صدای جیغم بلند شد:
_نههههههه آرشاویر...ولم کنین...بچم..بچم...افتاد تو رودخونه...آرشاویرررر
جریان رودخونه زیاد بود و داشت دست و پا میزد
یهو مردی که بازو هام رو گرفته بود رهام کرد و کشیده شد عقب
خانزاده بود...خودش بود..توهم و خیال نزده بودم
جون تو تنم نمونده بود..رو زانو هام افتادم
_خانزاده..بچم...بچم..ب ..چ..م
همه چیز تو سیاهی فرو رفت و دیگه چیزی نفهمیدم.
*****
دلم یه آغوش میخواهد
نه زن..نه مرد
خدایا زمین نمی آیی؟!
جنازه...اره این دقیقا همون کلمه ای که وصف حال منه
روز و شب..شب و روز کنج اتاق نشستم
هوای چشمام بدجور بارونیه
انگار هر چی اشک میباره باز هم خسته نمیشه
یه هفتس که سیاهی همه جای عمارت رو گرفته
همه مشکی پوشیدن
یه هفتس که بچم مرده
پاره ی تنم مرده
یه هفتس که منم مردم
روحم زیر خروار ها خاک دفن شده
اما حرکت دو تا موجود کوچک تو وجودم میگه که هنوز جسمم زندس
در اتاق باز شد و نیروانا اومد تو ...سینی رو گذاشت رو تخت و جلوم نشست:
_بیا یه چیز بخور بعد زخمات رو پمد بزنم
بوی خوش سوپ معدم رو قلقلک داد
چند روزه یه غذای درست حسابی نخوردم؟؟
قاشق رو که نزدیکم آورد صورتم رو برگردوندم
نالید:
_توروخدا یکم بخور...رنگ و روت مثل میت شده...حداقل به بچه هات رحم کن
دوباره چشمه ی اشکم جوشید
کلمه ی بچه جیگرم رو میسوزوند
کلافه نفسشو بیرون داد و قاشق رو تو سینی گذاشت:
_بزار رو زخمات یه چیزی بزارم
اینبار مخالفت نکردم
چون صورتم درد میکرد...دردی که اگه باردار نبودم الان صد برابرش تو تنم بود
زیر کبودی چشم و گونم کیسه یخ گذاشت
و خون خشک شده روی گوشه لب پاره ام رو با دستمال نم پاک کرد