خداوندا! بغل کن، خسته‌ام، اندوهگینم...

خداوندا! بغل کن، خسته‌ام، اندوهگینم...
گریه، راه چاره‌ی من نیست!
می‌گریم،
ولی لبریزتر می‌گردم از اندوه.
می‌گریم،
ولی پاییزتر می‌گردم از اندوه.
می‌گریم،
خدایا! گریه کافی نیست! معمولی نبود این درد، معمولی نبود هرآنچه ما دیدیم و فهمیدیم...
معمولی نبود این سوگ و رنج مشترک،
ما عاملانش را
نبخشیدیم...