آهنگ سکوت P1
#درخواستی
#چندپارتی
#هیونلیکس
سناریوی از هیونیلیکس که همه فهمیدن اونا قرار میزارن که بعد مجبور شدن جدا بشن بعد چند مدت بهم بر میگردن؟ میشه بنویسی 🥺
باران بیرون از سالن کنسرت سیلبند بود اما داخل هوا داغ و پرهیجان صدای فریاد استی ها از پشت دیوارهای ضخیم سالن میامد و نورهای رنگی از زیر در صحنه بالا و پایین میرفت چند دقیقه تا اجرای بعدی مانده بود و اعضای گروه مثل موجی از انرژی بین اتاق لباس و اتاق میکاپ رفت و آمد میکردند
فلیکس تنها توی اتاق میکاپ در حال اماده شدن بود از بیرون همیشه آرام بود با لبخند ملایم آماده اجرای بعدی اما هیونجین میدانست پشت آن چهره همیشه آرام قلبی میتپد که به شدت ترسیده بود ترس از اینکه نگاهشان… تماسشان… احساسی که بینشان بود اشکار شود
هیونجین با قدمهای بلند به اتاق میکاپ رفت تا لنز های خاکستری اش را در بیاورد همان لحظه نگاهش خورد به فلیکس که تنها گوشه اتاق نشسته و داشت بند دستبندش را با انگشتان لرزانش درست میکرد
هیونجین بیاختیار در را بست
"لیکسی… حالت خوبه؟"
فلیکس نفسش را آهسته بیرون داد "آره فقط… قبل از اجرا کمی مضطربم"
هیونجین نزدیک شد "تو همیشه قبل اجرا مضطرب میشی ...ولی..."
چشمان فلیکس درشت شد "هیون… الان زمانش نیست"
هیونجین آهسته دست فلیکس را گرفت حسی گرم که فقط وقتی تنها بودند اجازه داشتند تجربهاش کنند
"فلیکس… تو داری میلرزی چرا نمیذاری کمکت کنم؟...وقتی فقط با یه بوسه من آروم میشی؟"
چون نمیخوام لو بریم" فلیکس زیرلب گفت
اما برای اولین بار از زمانی که عشقشان را شروع کرده بودند چیزی درون هیونجین شکسته انگار دیگر توان تحمل ترس و لرز فلیکس را نداشت
بیفکر… بیهشدار… بیاحتیاط…
هیونجین خم شد و لبانش را آرام روی لبان فلیکس گذاشت
بوسهای کوتاه اما سرشار از تمام چیزی که گفته نشده بود
وقتی فاصله گرفتند فلیکس خیره مانده بود
"هیون… نه… نه الان..." اما قبل از اینکه فلیکس بتواند هیونجین را جدا کند
همان لحظه صدای در پیچید
در باز شد دو عضو استف داخل آمدند
و هر دو آن صحنه را دیدند و جا توردند
فلیکس و هیونجین
چهرههایی نزدیک و لب های گرفتار شده
نفسهایی گرهخورده
و هزاران پیام ناگفته که حالا دیگر انکارشدنی نبود
چند ثانیه سکوت مردهای حاکم شد
بعد صدای یکی از استفها با شوک گفت:
"این… این ..."
هیونجین برای اولین بار در عمرش حس کرد همهچیز دارد درجا فرو میریزد
#چندپارتی
#هیونلیکس
سناریوی از هیونیلیکس که همه فهمیدن اونا قرار میزارن که بعد مجبور شدن جدا بشن بعد چند مدت بهم بر میگردن؟ میشه بنویسی 🥺
باران بیرون از سالن کنسرت سیلبند بود اما داخل هوا داغ و پرهیجان صدای فریاد استی ها از پشت دیوارهای ضخیم سالن میامد و نورهای رنگی از زیر در صحنه بالا و پایین میرفت چند دقیقه تا اجرای بعدی مانده بود و اعضای گروه مثل موجی از انرژی بین اتاق لباس و اتاق میکاپ رفت و آمد میکردند
فلیکس تنها توی اتاق میکاپ در حال اماده شدن بود از بیرون همیشه آرام بود با لبخند ملایم آماده اجرای بعدی اما هیونجین میدانست پشت آن چهره همیشه آرام قلبی میتپد که به شدت ترسیده بود ترس از اینکه نگاهشان… تماسشان… احساسی که بینشان بود اشکار شود
هیونجین با قدمهای بلند به اتاق میکاپ رفت تا لنز های خاکستری اش را در بیاورد همان لحظه نگاهش خورد به فلیکس که تنها گوشه اتاق نشسته و داشت بند دستبندش را با انگشتان لرزانش درست میکرد
هیونجین بیاختیار در را بست
"لیکسی… حالت خوبه؟"
فلیکس نفسش را آهسته بیرون داد "آره فقط… قبل از اجرا کمی مضطربم"
هیونجین نزدیک شد "تو همیشه قبل اجرا مضطرب میشی ...ولی..."
چشمان فلیکس درشت شد "هیون… الان زمانش نیست"
هیونجین آهسته دست فلیکس را گرفت حسی گرم که فقط وقتی تنها بودند اجازه داشتند تجربهاش کنند
"فلیکس… تو داری میلرزی چرا نمیذاری کمکت کنم؟...وقتی فقط با یه بوسه من آروم میشی؟"
چون نمیخوام لو بریم" فلیکس زیرلب گفت
اما برای اولین بار از زمانی که عشقشان را شروع کرده بودند چیزی درون هیونجین شکسته انگار دیگر توان تحمل ترس و لرز فلیکس را نداشت
بیفکر… بیهشدار… بیاحتیاط…
هیونجین خم شد و لبانش را آرام روی لبان فلیکس گذاشت
بوسهای کوتاه اما سرشار از تمام چیزی که گفته نشده بود
وقتی فاصله گرفتند فلیکس خیره مانده بود
"هیون… نه… نه الان..." اما قبل از اینکه فلیکس بتواند هیونجین را جدا کند
همان لحظه صدای در پیچید
در باز شد دو عضو استف داخل آمدند
و هر دو آن صحنه را دیدند و جا توردند
فلیکس و هیونجین
چهرههایی نزدیک و لب های گرفتار شده
نفسهایی گرهخورده
و هزاران پیام ناگفته که حالا دیگر انکارشدنی نبود
چند ثانیه سکوت مردهای حاکم شد
بعد صدای یکی از استفها با شوک گفت:
"این… این ..."
هیونجین برای اولین بار در عمرش حس کرد همهچیز دارد درجا فرو میریزد
- ۲۹.۴k
- ۱۰ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط