.

.
.
.
باید کسی باشد شبی ماتم بگیرد
وقتی نبودم صورتش را غم بگیرد
.
باید کسی باشد که عکس خنده ام را
در لابه لای گریه اش محکم بگیرد
.
هی شهر را با خاطراتش در نَوَردد
آینده اش را سایه ای مبهم بگیرد
.
چشمش به هر کوچه خیابانی بیفتد
باران تنهاتر شدن، نم نم بگیرد

از گریه های او خدا قلبش بلرزد
از گریه های او نفس هایم بگیرد
.
من جای خالی باشم و او هم برایم
هر پنج شنبه شاخه ای #مریم بگیرد

#پویا_جمشیدی
دیدگاه ها (۷)

اتاقی که وجود نداشت (پارت آخر)صبح با سکوت عجیبی آغاز شد.نور ...

THE GIRL IN HIS DREAMSپارت ۴اسلاید ۲ رو ببین و تصور کنساعت ۱...

the end-part 3

𝑭𝒐𝒓𝒈𝒊𝒗𝒆 𝑴𝒆Part 31اون شب شوگا بعد از مدت ها برای چند ساعت به ...

⊹⊱او شب هنگام آمد⊰⊹‌p81نینا با اخم گفت:«چیه؟»جیمین خیلی عادی...

💗 قولی که شکستییک هفته گذشته بود.هفت روزی که ا.ت تلاش کرده ب...

𝖕𝖆𝖗𝖙7دود، مثل ماری خاکستری، در راهروها می‌خزید. مارال با پدر...

پارت پانزدهم سبز یشمی زیر بارانصبح با صدای باران شروع شد.نه ...

برده عمارت جئون

رمان آغوشی از جنس خطر پارت سیزدهم 1۴

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط