سیاری از مادران ایرانی دخترانشان را برای خانه داری تربیت

سیاری از مادران ایرانی دخترانشان را برای خانه داری تربیت میکنند
نه برای یار و همسر شدن.
این مادران غافلند از اینکه دامادشان اول همدل و همسر میخواهد نه آشپز، غذا را میتوان از بیرون خرید
ولی دلدار را نه.
یا پسرانشان را جوری تربیت میکنند که عاقبتش شوهرفقیری عروسشان است، ماشین دارد، خانه دارد، طلا میخرد
ولی همدم نیست، شانه ای برای گریه کردن نیست.
همسری که چند نوع قندان در جهیزیه اش است و همه همیشه شسته و مرتب هستند و پر از قند ولی یک چای دم عصر با همسرش نمیخورد، قطعا طرف مقابلش همسرفقیر است.
جالب است بعضی ها برای شکستن این قندان بلامصرف ناراحت هم میشوند.
بگذار بشکند.
دیگی که برای من نجوشد...
بعضی ها کباب پز دارند، خیلی هم مواظبند نشکند یا خراب نشود ولی هیچگاه فکر نمیکنند که با این، کبابی بپزم و یک عصر با همسرم تو حیاط نوش جان کنیم و لذت ببریم.
خش دل همسر مهمتر است یا خش روی ماشین.
واقعا ماشینی که مواظبش باشی خانمت درب آن را محکم به هم نزند ولی در عوض دلش را در آن میشکنی به درد چه میخورد؟
اگر زد ضبطش را خراب کرد،
بگو فدای سرت عزیزم،
اگر سوارش شد و کوبید به دیوار،
به محض اینکه شنیدی بگو خودت سالمی؟
بگو فدای سرت.
میدانی چرا؟
چون همسرت است، فرم دیگری از خودت است.
لباسی که برای همسرت نپوشی تا شاد شود به درد چه میخورد.
اگر همسرت زیبایی و خوش تیپی تو را دوست دارد، چرا معطلی؟
دوستی برای مشاوره نزد من آمده بود و گله میکرد از همسرش.
میگفت در مجلسی خانوادگی بودیم و همسرم با اینکه جوانترین بود لباسش شبیه مسن ترین فرد بود.
گفتم شاید جلو جمع خواسته سنگین باشد.
گفت در خانه بدتر است.
چقدر بد است مرد یا زن در خانه
بسته به شغل مثلا بوی گازوئیل بدهد یا سر کله اش از تدریس گچی باشد یا همیشه بوی قرمه سبزی بدهد.
نه ادکلنی نه کنار هم نشستنی
نه درک احساسات طرف مقابل.
به خودت برس،
به خاطر خودت و همسرت.
مردان و زنان باید یادشان باشد که با همسرشان همخانه نیستند، بلکه همسرند.
نگذاریم طرف مقابلمان احساس فقر و کمبود کند.
ما نباید برای خودمان زندگی کنیم، بلکه باید برای همدیگر زندگی کنیم و همدیگر را شاد کنیم.

فرماند ق❤️ل❤️ب همسرتان باشید