خانواده جاسوس و یک کوچولو عشق فصل ۲ پارت ۱۹ بخش دوم
آنیا و بکی داشتن توی سالن راه می رفتن و حرف میزدن که یهو لوییس از راه میرسه.
لوییس: به به! دوشیزه آنیا! ببخشید میتونید یه چند لحظه وقتتون رو به من بدید؟!
آنیا: چی میگی؟!
بکی: خفه شو!(توجه! بکی دیگه لوییس رو دوست نداره)
آنیا به بکی میگه: میرم ببینم چی میخواد بهم بگه.
بکی: توی نفله کردنش موفق باشی!
لوییس آنیا رو میبره به یه قسمت خلوت سالن.
آنیا: خوب! چی میخوای ها؟!
لوییس دستشو میزاره کنار دیوار و آنیا کنار دستش بود. لبشو میبره سمت لب آنیا و میگه: تو رو میخوام! تو رو!
ذهن لوییس: آره دیگه مال من شدی آنیا! دیگه آخراشه!
آنیا میخواست یدونه بخوابونه تو صورت لوییس که یهو دست یه نفر رو روی شونه هاش احساس میکنه.
آنیا: دامیان!
دامیان: لوییس! اون دوست نداره!
دست از سرش بردار!
لوییس:«اه! دیگه آخراش بود! پسره ی🤬🤬🤬🤬» اصلا به تو چه! تو چی کارشی مثلا؟!
آرورا که از پشت دیوار داشت میدید خطاب به دامیان: بگو شوهرشم! بگو شوهرشم!
دامیان یه نگاه کرد به آنیا. چشمای آنیا داشت برق میزد! دامیان ترجیح داد جواب نده و دست آنیا رو گرفت و رفت.
لوییس: آهای!
ولی دامیان و آنیا دیگه رفتن...
دامیان رو میکنه به آنیا و میگه: حالت خوبه؟
آنیا که سرخ شده بو: ام... خوبم.. ممنون!
بلند گو:خانم ها و آقایان! هم اکنون جشن پایان سال آکادمی ادن با مراسم رقص شروع میشود. برنده های مسابقه شاه و ملکه ی امشب ما هستند لطفا به سالن بیایید!
دامیان: آنیا!. بیا بریم! الاناس که مراسم رقص شروع بشه! ما خیلی براش تمرین کردیم! ... بانو آنیا! آیا من را در این جشن زیبا همراهی میکنید؟!
آنیا:«اولین باری بود لبخندشو میدیدم! یه لبخند کاملا واقی داشت!» گفتم: با کمال میل جناب دامیان!
بعد به سالن رقص رفتیم. بکی از اون ور سالن برام. دست تکون داد. منم همینطور.
بلند گو: آهنگ اول.... رقص تانگو!
موسیقی شروع شد. رقص هیجانی ای بود! اینور اونور! حالا یه چرخش....
من و دامیان دستای همو محکم گرفته بودیم و میرقصیدیم. بکی و چند نفر دیگه حذف شدن.
برای راند بعد آهنگ پاپ داشتیم. کاملا شاد و دلپذیر! حالا چپ.. حالا... راست. یهو دست دامیان رو ول کردم و افتادم توی بغلش! هر دمون کاملا سرخ شده بودیم..
از زبان دامیان: اشتباهی افتاد توی بغلم! کاملا سرخ شده بودیم. اما خودمون رو جمع و جور کردیم و حذف نشدیم. برای راند بعد، آهنگ ملایم تر شده بود. رقص بالرین! خیلی قشنگ بود! آنیا وقتی میچرخید، مثل یه ستاره میشد! لونا و لوییس اون پشت داشتن میترکیدن! چون ما تا الان جلو امده بودیم.
رسیدیم به آهنگ آخر.... چی؟! آهنگ رمانتیک؟! وای نه! من میمیرم!
آنیا: آخرین آهنگ، آهنگ رمانتیکی بود که باید دیت همو میگرفتیم و باید خیلی به هم نزدیک می شدیم! دستشو گرفتم و شروع کردیم. میتونستم برق رو توی چشمای دامیان ببینم... خیلی حس خوبی داشت...
لوید: تازه اومدم اینجا! الان استتار کردم و دارم دنبال آنیا میگردم... آها! اونا اونجان.... آخیییی چقدر هم به هم میان!
آنیا: داشتم ذهن بابا رو میخوندم که یه دفعه دامیان گفت:خیلی خوشگل شدی!
آنیا تو هم همینطور!
و خندیدیم و بعد حرکت آخر و تمام!
بلند گو: خانم ها و آقایان! پادشاه و ملکه ی امشب ما کسی نیست جز.... خانم آنیا فورجر و آقای دامیان دزموند!
آنیا: من و دامیان یه لحظه به خودمون اومدیم و دیدیم که همه رو شکست دادیم! وای!
دامیان: ما همه رو شکست داده بودیم! الان من پادشاه و آنیا ملکه ی امشب بود. توی چشماش نگاه کردمو دستشو گرفتم و بوسیدم.
آنیا: داشتیم به عنوان ملکه و پادشاه به هم تعظیم میکردیم که یه لحظه توی چشمم نگاه کرد و بعد دستمو گرفت و بوسید! از تعجب خشکم زده بود و کلی جوش اورده بودم! نمیدونم چرا هوا انقدر گرم شده بود!
یه دفعه ای بکی با یه دسته گل اومد سمتم و پرید توی بغلم: وای آنیا جونم شما مثل ستاره می درخشیدید!
آنیا: خجالتم نده....
دامیان:«باید بهش بگم! باید بهش بگم!» ام.... خانم ملکه! میتونم چند لحظه وقتتون رو بگیرم؟!
آنیا:«یعنی چی میخواد بهم بگه؟» بله جناب پادشاه! با کمال میل!
دامیان دستش رو اورد جلو تا آنیا دستش رو بگیره. آنیا دست دامیان رو گرفت و با هم به طرف حیاط پشتی مدرسه رفتن.
لوید که داشت یه جورایی تعقیبشون میکرد رفت جلو تر. رفت و رفت تا مثل جن یهو پرید جلوی بکی.
بکی: یا حضرت بلک بل! 🤣آقای فورجر ترسیدم! شما از کی اینجا هستید؟!
لوید: اوه سلام خانم بکی! تقریبا میشه گفت از وسطاش اینجا بودم!«الان باید برم ببینم اون دو تا دارن چی میگن! البته یواشکی!»
خب بچه ها! تا اینجا کافیه!
لوییس: به به! دوشیزه آنیا! ببخشید میتونید یه چند لحظه وقتتون رو به من بدید؟!
آنیا: چی میگی؟!
بکی: خفه شو!(توجه! بکی دیگه لوییس رو دوست نداره)
آنیا به بکی میگه: میرم ببینم چی میخواد بهم بگه.
بکی: توی نفله کردنش موفق باشی!
لوییس آنیا رو میبره به یه قسمت خلوت سالن.
آنیا: خوب! چی میخوای ها؟!
لوییس دستشو میزاره کنار دیوار و آنیا کنار دستش بود. لبشو میبره سمت لب آنیا و میگه: تو رو میخوام! تو رو!
ذهن لوییس: آره دیگه مال من شدی آنیا! دیگه آخراشه!
آنیا میخواست یدونه بخوابونه تو صورت لوییس که یهو دست یه نفر رو روی شونه هاش احساس میکنه.
آنیا: دامیان!
دامیان: لوییس! اون دوست نداره!
دست از سرش بردار!
لوییس:«اه! دیگه آخراش بود! پسره ی🤬🤬🤬🤬» اصلا به تو چه! تو چی کارشی مثلا؟!
آرورا که از پشت دیوار داشت میدید خطاب به دامیان: بگو شوهرشم! بگو شوهرشم!
دامیان یه نگاه کرد به آنیا. چشمای آنیا داشت برق میزد! دامیان ترجیح داد جواب نده و دست آنیا رو گرفت و رفت.
لوییس: آهای!
ولی دامیان و آنیا دیگه رفتن...
دامیان رو میکنه به آنیا و میگه: حالت خوبه؟
آنیا که سرخ شده بو: ام... خوبم.. ممنون!
بلند گو:خانم ها و آقایان! هم اکنون جشن پایان سال آکادمی ادن با مراسم رقص شروع میشود. برنده های مسابقه شاه و ملکه ی امشب ما هستند لطفا به سالن بیایید!
دامیان: آنیا!. بیا بریم! الاناس که مراسم رقص شروع بشه! ما خیلی براش تمرین کردیم! ... بانو آنیا! آیا من را در این جشن زیبا همراهی میکنید؟!
آنیا:«اولین باری بود لبخندشو میدیدم! یه لبخند کاملا واقی داشت!» گفتم: با کمال میل جناب دامیان!
بعد به سالن رقص رفتیم. بکی از اون ور سالن برام. دست تکون داد. منم همینطور.
بلند گو: آهنگ اول.... رقص تانگو!
موسیقی شروع شد. رقص هیجانی ای بود! اینور اونور! حالا یه چرخش....
من و دامیان دستای همو محکم گرفته بودیم و میرقصیدیم. بکی و چند نفر دیگه حذف شدن.
برای راند بعد آهنگ پاپ داشتیم. کاملا شاد و دلپذیر! حالا چپ.. حالا... راست. یهو دست دامیان رو ول کردم و افتادم توی بغلش! هر دمون کاملا سرخ شده بودیم..
از زبان دامیان: اشتباهی افتاد توی بغلم! کاملا سرخ شده بودیم. اما خودمون رو جمع و جور کردیم و حذف نشدیم. برای راند بعد، آهنگ ملایم تر شده بود. رقص بالرین! خیلی قشنگ بود! آنیا وقتی میچرخید، مثل یه ستاره میشد! لونا و لوییس اون پشت داشتن میترکیدن! چون ما تا الان جلو امده بودیم.
رسیدیم به آهنگ آخر.... چی؟! آهنگ رمانتیک؟! وای نه! من میمیرم!
آنیا: آخرین آهنگ، آهنگ رمانتیکی بود که باید دیت همو میگرفتیم و باید خیلی به هم نزدیک می شدیم! دستشو گرفتم و شروع کردیم. میتونستم برق رو توی چشمای دامیان ببینم... خیلی حس خوبی داشت...
لوید: تازه اومدم اینجا! الان استتار کردم و دارم دنبال آنیا میگردم... آها! اونا اونجان.... آخیییی چقدر هم به هم میان!
آنیا: داشتم ذهن بابا رو میخوندم که یه دفعه دامیان گفت:خیلی خوشگل شدی!
آنیا تو هم همینطور!
و خندیدیم و بعد حرکت آخر و تمام!
بلند گو: خانم ها و آقایان! پادشاه و ملکه ی امشب ما کسی نیست جز.... خانم آنیا فورجر و آقای دامیان دزموند!
آنیا: من و دامیان یه لحظه به خودمون اومدیم و دیدیم که همه رو شکست دادیم! وای!
دامیان: ما همه رو شکست داده بودیم! الان من پادشاه و آنیا ملکه ی امشب بود. توی چشماش نگاه کردمو دستشو گرفتم و بوسیدم.
آنیا: داشتیم به عنوان ملکه و پادشاه به هم تعظیم میکردیم که یه لحظه توی چشمم نگاه کرد و بعد دستمو گرفت و بوسید! از تعجب خشکم زده بود و کلی جوش اورده بودم! نمیدونم چرا هوا انقدر گرم شده بود!
یه دفعه ای بکی با یه دسته گل اومد سمتم و پرید توی بغلم: وای آنیا جونم شما مثل ستاره می درخشیدید!
آنیا: خجالتم نده....
دامیان:«باید بهش بگم! باید بهش بگم!» ام.... خانم ملکه! میتونم چند لحظه وقتتون رو بگیرم؟!
آنیا:«یعنی چی میخواد بهم بگه؟» بله جناب پادشاه! با کمال میل!
دامیان دستش رو اورد جلو تا آنیا دستش رو بگیره. آنیا دست دامیان رو گرفت و با هم به طرف حیاط پشتی مدرسه رفتن.
لوید که داشت یه جورایی تعقیبشون میکرد رفت جلو تر. رفت و رفت تا مثل جن یهو پرید جلوی بکی.
بکی: یا حضرت بلک بل! 🤣آقای فورجر ترسیدم! شما از کی اینجا هستید؟!
لوید: اوه سلام خانم بکی! تقریبا میشه گفت از وسطاش اینجا بودم!«الان باید برم ببینم اون دو تا دارن چی میگن! البته یواشکی!»
خب بچه ها! تا اینجا کافیه!
- ۳۲.۶k
- ۰۴ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
