پارت ۳۱
دازای:نخیر من نیاز ندارم یه چیبی کمکم کنه
چویا:عهههه ولی تا دودقیقه پیش که دوست پسرت بودم باشه حالا که نمی خوای منم حرفی ندارم خودمم تنهایی میرم بیرون خوشگذرونی جنابی که دیگه نمیشناسمت فعلا
دازای*وایسا وایسا چی داره میگه من دیگه نمیخوام من از خدامه ببینم این همون آدمی نبود که دودقیقه پیش مثل یه گربه بغل من آروم نشسته بود الانم پشتشو کرده به من و به قول خودش داره میره خوش گذرونی خیله خوب چیبی خان خودت خواستی آروم نزدیک اتاقش شدم بدون در زدن یه دفعه رفتم تو مچ دستاش رو گرفتم انداختمش رو تشک تخت دستاش هم بالا سرش قفل کردم سرمو نزدیکتر بردم گفتم:پس بدون من میخوای بری ناکاهارا خواهیم دید
چویا*داشتم تو دلم کلی بهش می‌خندیدم که با حرفی که زدم همچین قیافه ای به خودش گرفته رفتم تو اتاق تا آماده شم به هر حال قرار نیست که کل یه ماه تو خونه بمونیم داشتم تی شرتمو عوض میکردم که یه دفعه مچ دستمو گرفت انداختم رو تخت دستامو هم با به دستش قفل کرد
دازای:پس بدون من میخوای بری ناکاهارا خواهیم دید
بعد تا به خودم بیام فهمیدم دستش رو گذاشته رو پهلو هام داره قلقلکم میده
چویا:با.....باشه....بسه.....بسه دازای....ول کن
دازای:نخیر تو گفتی بدون من می خوای بری حالا که اینطوری شد عمرا بزارم بری بیرون کل روز کنار خودمی
چویا:باشه .....باشه ولی ول کن خواهشا
دزای:قبوله
دازای*اگه بخوام واقعیت رو بگم دوست داشتم بیشتر قلقلکش بدم چون خنده هاش خیلی قشنگه اما حیف که این چیبی من تحملش کمه
چویا:دلم درد گرفت جنابی که نمیشماسمت
دازای:نکنه بازم دلت میخواد
چویا:نه نه
دازای:پس باید حرفت رو پس بگیری
چویا:کدوم حرف؟
دازای:الان باور کنم نمیدونی چی رو میگم
چویا:آره باور کن چون که من به کسی که دوسش دارم دروغ نمیگم
دازای*الان واقعا گفت یعنی باور کنمش یعنی یه کم زود نیست البته من داشتم از دیشب میمردم این رو بگه ولی شایدم به شوخی باشه آخه از کی تاحالا من انقدر راجب یه چیز فکر میکنم
دازای:اوهههههه پس جنابعالی بنده رو دوست داری ببینم نکنه اینو میگی که من دیگه قلقلکت ندم؟
چویا*البته خودمم یه لحظه باورم نشد چی گفتم اما دروغ هم نبود
ساعد دستم رو روی چشمام گذاشتم و اون یکی دستمو روی قفسه سینم گذاشتم با حالت نمایشی گفتم:اوه واقعا راجب من چُنین فکر می کنی آخه چرا؟.....چرا؟ من از صمیم قلب این جمله را به تو گفتم اما چرا تو این را بر پای فرار از دست خود دانستی؟*یکی از چشمام رو باز کردم و دیدم تو شک این نمایش کوچیک مواجه شده
چویا:دازای؟حالت خوبه.......آهای با تو ام
دازای:نه من چنین فکر نکرده ام فقط تو مرا با آن اعتراف به اوج و خوشبختی رساندی امید زندگانیه من
مشتاق نظراتتونم
چویا:عهههه ولی تا دودقیقه پیش که دوست پسرت بودم باشه حالا که نمی خوای منم حرفی ندارم خودمم تنهایی میرم بیرون خوشگذرونی جنابی که دیگه نمیشناسمت فعلا
دازای*وایسا وایسا چی داره میگه من دیگه نمیخوام من از خدامه ببینم این همون آدمی نبود که دودقیقه پیش مثل یه گربه بغل من آروم نشسته بود الانم پشتشو کرده به من و به قول خودش داره میره خوش گذرونی خیله خوب چیبی خان خودت خواستی آروم نزدیک اتاقش شدم بدون در زدن یه دفعه رفتم تو مچ دستاش رو گرفتم انداختمش رو تشک تخت دستاش هم بالا سرش قفل کردم سرمو نزدیکتر بردم گفتم:پس بدون من میخوای بری ناکاهارا خواهیم دید
چویا*داشتم تو دلم کلی بهش می‌خندیدم که با حرفی که زدم همچین قیافه ای به خودش گرفته رفتم تو اتاق تا آماده شم به هر حال قرار نیست که کل یه ماه تو خونه بمونیم داشتم تی شرتمو عوض میکردم که یه دفعه مچ دستمو گرفت انداختم رو تخت دستامو هم با به دستش قفل کرد
دازای:پس بدون من میخوای بری ناکاهارا خواهیم دید
بعد تا به خودم بیام فهمیدم دستش رو گذاشته رو پهلو هام داره قلقلکم میده
چویا:با.....باشه....بسه.....بسه دازای....ول کن
دازای:نخیر تو گفتی بدون من می خوای بری حالا که اینطوری شد عمرا بزارم بری بیرون کل روز کنار خودمی
چویا:باشه .....باشه ولی ول کن خواهشا
دزای:قبوله
دازای*اگه بخوام واقعیت رو بگم دوست داشتم بیشتر قلقلکش بدم چون خنده هاش خیلی قشنگه اما حیف که این چیبی من تحملش کمه
چویا:دلم درد گرفت جنابی که نمیشماسمت
دازای:نکنه بازم دلت میخواد
چویا:نه نه
دازای:پس باید حرفت رو پس بگیری
چویا:کدوم حرف؟
دازای:الان باور کنم نمیدونی چی رو میگم
چویا:آره باور کن چون که من به کسی که دوسش دارم دروغ نمیگم
دازای*الان واقعا گفت یعنی باور کنمش یعنی یه کم زود نیست البته من داشتم از دیشب میمردم این رو بگه ولی شایدم به شوخی باشه آخه از کی تاحالا من انقدر راجب یه چیز فکر میکنم
دازای:اوهههههه پس جنابعالی بنده رو دوست داری ببینم نکنه اینو میگی که من دیگه قلقلکت ندم؟
چویا*البته خودمم یه لحظه باورم نشد چی گفتم اما دروغ هم نبود
ساعد دستم رو روی چشمام گذاشتم و اون یکی دستمو روی قفسه سینم گذاشتم با حالت نمایشی گفتم:اوه واقعا راجب من چُنین فکر می کنی آخه چرا؟.....چرا؟ من از صمیم قلب این جمله را به تو گفتم اما چرا تو این را بر پای فرار از دست خود دانستی؟*یکی از چشمام رو باز کردم و دیدم تو شک این نمایش کوچیک مواجه شده
چویا:دازای؟حالت خوبه.......آهای با تو ام
دازای:نه من چنین فکر نکرده ام فقط تو مرا با آن اعتراف به اوج و خوشبختی رساندی امید زندگانیه من
مشتاق نظراتتونم
- ۱۱.۲k
- ۰۲ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
