برده عمارت جئون

پارت ¹⁸
بی توجه به من که برای یه نگاهش بال بال میزدم از پشت میز بلند شد و بعد از خداحافظی با مامان حنا و بوسیدن روی موهاش رفت.
عادت هر روزه اش همین بود،بدون بوسیدن مادرش پاش رو از خونه بیرون نمی ذاشت.

از اتاق که خارج شد منم دنبالش راه افتادم، باید باهاش حرف میزدم والا دیوونه میشدم:

-جونگکوک!

وقتی صداش زدم بی‌هوا برگشت و قلب من از حرکت وایساد.
چشماش دو کاسه خون بود.
شلاق اسب رو به طرفم گرفت و گفت:
-ارباب جونگکوک...برای تو ارباب هستم
احترام گذاشتن و از الان یاد بگیر

-باشه بهت میگم...میگم ارباب
هر چی که خودت بخوای...اصلا میگم سرورم
ولی فقط...میخوام در مورد دیشب...

نگاه سردش،با اون پوزخند گوشه لبش باعث میشد خون‌توی رگ‌هام یخ بزنه:
-اگه میخوای بدونی...
همه چیز خوب پیش رفت
عروسم همون دیشب جواب بله رو داد

نمیدونم به چه جراتی اما جلوش وایسادم،بغض داشت خفه ام میکرد اما سرکش و بی پروا توی چشماش نگاه کردم و گفتم:
-هر چقدر دوست داری اذیتم کن
بی محلی کن
نادیده ام بگیر...
با اون شلاق زشت تهدیدم کن...
اما...اما به خدا که نمی‌ذارم این عروسی سر بگیره...

تک ابرویی بالا انداخت و با هیبت مردونه و ترسناکش به طرفم خم شد.
نفسای داغش هنوز تنم رو تشنه خودش میکرد.

فک ظریفم رو میون دست بزرگش گرفت و زهرخندی زد:
-خوب گوش بگیر ببین چی میگم ات...
دست از پا خطا کنی میدونی که تو طویله چی در انتظارته؟


در حالیکه چونه ام اسیر دستش بود و چشمام لب به لب پر از اشک لب زدم:
-میدونم

سرش رو که پایین آورد حس کردم میخواد لاله گو...شم رو بب...وسه، مثل همون موقع ها.
از هرم نفس هاش گردش خونم بالا رفته بود:
-خوبه...پس یادته توی اون طویله چه بلایی سرت آوردم؟

از یادآوری اون شب و دردی که کشیدم چونه ام از بغض لرزید.
من ثانیه به ثانیه اون شب کذایی رو یادم میاومد.

دوباره با پشت دست چندباری توی صورتم کوبید تا حواسم جمع بشه:
-برای شروع...حواست به پنج شنبه باشه
نمیخوام تو دل عروسم آب تکون بخوره

-فقط بگو...میخوای باهام چکار کنی؟

میدونستم میخواد یه بلایی سرم بیاره و اون آرامش قبل از طوفان بود :
-من زنتم...یعنی...

-بعد از اینم زنم باقی میمونی...
تا زمانی که بمیری و جسد بی جونت و از در این عمارت بیرون ببرن

نوک زبونم چرخید که بگم مادر بچتم هستم اما نگفتم :
-ولی یه نقشه ای تو سرته،درسته؟

برق اون چشمای سردش پر از حرف بود،یه رازی که انگار می‌خواست به موقع برملا بشه:
-باور کن اگه اون لحظه که داشتی بچه مو میکشتی به بلاهایی که قراره سرت بیارم فکر میکردی هیچ وقت اون غلط و نمیکردی

شرط
۵۰ لایک
۸۰ کامنت طولانی
۳۰ بازنشر