عشق بی رحم

پارت ۶
کنجی لبخندی زد و گفت: من ۱۵ سالمه، ولی نگران نباش میتونی توی ماموریت ها روم حساب کنی!
بعد دازای به مردی عینکی اشاره کرد و گفت: اینم ادگارت آلن رامپو هست. مغز آژانس.
رامپو به آتسوشی نگاه کرد و گفت: تو خیلی به گذشتت فکر میکنی!
آتسوشی با تعجب گفت: از کجا فهمیدیدن؟
رامپو لبخندی زد و گفت: بخاطر موهبتم. ولی اگه سوال داشتی من جواب میدم.
آتسوشی لبخند زد که یهو یه صدایی گفت: اوا یادم رفت امروز روز اول آتسوشی_چان هست.
منبع صدا پسری با موهای نارنجی بود.
دازای که او را دید آرام گفت: آتسوشی_چان اونم جونیچیرو تانیزاکی هست.
تانیزاکی لبخندی زد و گفت: از دیدنت خوشحالم!
آتسوشی هم لبخند زد. در همین لحظه دختری دوید و تانیزاکی را بغل کرد و گفت: داداشی چرا یهو میری؟
تانیزاکی لبخندی زد و گفت: آتسوشی_چان معرفی میکنم خواهر کوچیکم نائومی.
نائومی لبخندی زد و گفت: وای آتسوشی_چان شما چقدر نازی!
کمی گونه های آتسوشی سرخ شد و لبخند زد.
فضا آرام بود و آتسوشی خوشحال بود.
در مافیا...
زنی کوتاه قد سریع قدم برمی‌داشت موهای نارنجی اش را بسته بود و سریع حرکت میکرد.
صدای کفش هایش کل فضا را پر کرده بود و در دستانش پرونده هایی بود.
زن سریع حرکت میکرد که به دری رسید، در را باز کرد.
داخل اتاق پشت میز زنی نشسته بود و داشت چاقو های جراحی را در دستش تکان میداد.
زن مو نارنجی تعظیمی کرد و با لحن رسمی گفت: وقت بخیر موری_سان. بالاخره اون ببرینه ظاهر شد.
زن لبخندی زد و گفت: خیلی خوبه باید تا قبل از اینکه اون زن از زندان خارج شه و دنبال آتسوشی بره ما بگیریمش!
زن نامش چویا ناکاهارا بود یکی از اعضای مافیای بندر و زنی که مقابلش نشسته بود موری اوگای نام داشت رئیس فعلی مافیا و سرپرست تنها پسر رئیس سابق مافیا.
موری کمی مکث کرد و گفت: چویا برو آکوتاگاوا رو بفرست به این ماموریت ولی تاکید کن که اون ببرینه رو نکشه!
چویا چشمی گفت و رفت.
پشت صحنه:
آتسوشی: تسویا_سنسه میخواین منو تو دردسر بندازین؟
تسویا:آره!
آتسوشی: ما کم از کافکا نکشیدیم!
تسویا: اشکال نداره. و حالا که این پارت رو خوندین لایک و کامنت رو فراموش نکنین!