عشق منطق سرش نمیشه پارت ۱۰
عشق منطق سرش نمیشه پارت ۱۰
بخش دوم = اون یه رازه
لی سونگ داد زد : جونگیم و جونک کوک بسههههههه ...
تازه جونکیم جونگ کوک به خودشون اومدن .
سوزان گفت : از الان به بعد حونگیم تو اتاق رو به روی اتاق جونگ کوک میخوابه ( اینو بگم که جونگیم و جونگ کوک چون دوقلو بودن از بچگی اتاقاشون یکی بود . )
جونگیم گفت : بهتر .
لی سونگ ادامه داد : تا دو ماه بیرون جز مدرسه نمیرید .
جونگ کوک و جونگیم گفتن : دو ماه بیرون نرم ......
لی سونگ بی اعتنا به حرفاشون گفت : حتی وقتی که آشتی کردید ... همین طور اتاقاتون .
جونگیم گفت : ببین پدر من ، من نه حوصله تو رو دارم نه این جونورو ( جونگ کوک ) پس با من سر چیزی بحث نکنید ... نا سلامتی راز قشنگت دست منه .
لی سونگ خواست حرف بزنه که جونگیم راهشو گرفت و رفت . در عین حال گفت :
آجوما اتاقمو مرتب کن .
جونگ کوک هم گفت : نه بابا ... جونگیم میتونه بره بیرون من نه ؟ مگه خون دخترت از من رنگی تره ... منم هرکاری بخوام میکنم .
و جونگ کوک هم رفت تو اتاقش . لی سونگ و سوزان دوتایی رو زمین نشستن و با خودشون فکر میکردن که
لی سونگ گفت : پایگاه اصلی تو زیر زمینه
سوزان گفت : میدونم ! .
لی سونگ تعجب کرد و گفت : از کجا
سوزان گفت : وقتی پشت تلفن با جونگیم حرف میزدی .
لی سونگ اصلا اهل ابراز احساسات نبود و سوزان هم حوصله ابراز احساسات نداشت . اونا فقط به خاطر شغل شون کنار هم بودن .
دو روز همین جوری گذشت و نه جونگیم و نه جونگ کوک باهاش مشکلی داشت اما ته دلشون دوست داشتن آشتی کنن .
امروز یه امتحان مهم داشتن که برای انتخاب رشته بود . دو ساعت قبل از امتحان بود و همه تو حیاط مدرسه بودن عین همیشه جونگیم جای درس خوندن داشت طراحی میکرد ( قرار بود بنویسه ولی طراحی کرد )
که صدای دعوای چند نفرو شنید .
تو دلش گفت : آخ جون دعوا
و بلند شد و رفت سمت صدا . وسط حیاط چند تا سال بالایی با جونگ کوک داشتن دعوا میکردن . جونگیم با دیدن این صحنه دلش برای جونگ کوک سوخت . هرچی نباشه اون برادرشه . یاد جمله معروفش میوفته که همیشه به جونگ کوک میگفت :
خوشحالیه تو خوشحالی من درد تو درد من
بدون یه لحطه فکر کردن رفت وسط حیاط و جونگ کوک رو از اونا جدا کرد .
رو به سال بالایی ها گفت : میدونین این کیه که داشتین باهاش دعوا میکردین ؟
یکی شون به اسم لوکاس اسمیت گفت : مثلا کی میخواد باشه ؟ ها ؟ شاهزاده ای سوار بر اسب سفید ؟
و همه شون زدن زیر خنده .
جونگیم جدی گفت : همه تون اخراجید . هرکی که دستش به برادر من خورده اخراجه .
لوکاس گفت : نه بابا مگه مدرسه برای پدرته .
جونگیم گفت : بله مدرسه مال پدرمه . حئون جونگیم و جونگ کوک هستیم . حالام برین و سایلتون رو جمع کنید .
بعد جونگیم دست جونگ کوک رو میگیره و میگه : ...
ببخشید که دیر شد به بزرگی جین ببخشید
۱۰ لایک ۲۰ کامنت
بخش دوم = اون یه رازه
لی سونگ داد زد : جونگیم و جونک کوک بسههههههه ...
تازه جونکیم جونگ کوک به خودشون اومدن .
سوزان گفت : از الان به بعد حونگیم تو اتاق رو به روی اتاق جونگ کوک میخوابه ( اینو بگم که جونگیم و جونگ کوک چون دوقلو بودن از بچگی اتاقاشون یکی بود . )
جونگیم گفت : بهتر .
لی سونگ ادامه داد : تا دو ماه بیرون جز مدرسه نمیرید .
جونگ کوک و جونگیم گفتن : دو ماه بیرون نرم ......
لی سونگ بی اعتنا به حرفاشون گفت : حتی وقتی که آشتی کردید ... همین طور اتاقاتون .
جونگیم گفت : ببین پدر من ، من نه حوصله تو رو دارم نه این جونورو ( جونگ کوک ) پس با من سر چیزی بحث نکنید ... نا سلامتی راز قشنگت دست منه .
لی سونگ خواست حرف بزنه که جونگیم راهشو گرفت و رفت . در عین حال گفت :
آجوما اتاقمو مرتب کن .
جونگ کوک هم گفت : نه بابا ... جونگیم میتونه بره بیرون من نه ؟ مگه خون دخترت از من رنگی تره ... منم هرکاری بخوام میکنم .
و جونگ کوک هم رفت تو اتاقش . لی سونگ و سوزان دوتایی رو زمین نشستن و با خودشون فکر میکردن که
لی سونگ گفت : پایگاه اصلی تو زیر زمینه
سوزان گفت : میدونم ! .
لی سونگ تعجب کرد و گفت : از کجا
سوزان گفت : وقتی پشت تلفن با جونگیم حرف میزدی .
لی سونگ اصلا اهل ابراز احساسات نبود و سوزان هم حوصله ابراز احساسات نداشت . اونا فقط به خاطر شغل شون کنار هم بودن .
دو روز همین جوری گذشت و نه جونگیم و نه جونگ کوک باهاش مشکلی داشت اما ته دلشون دوست داشتن آشتی کنن .
امروز یه امتحان مهم داشتن که برای انتخاب رشته بود . دو ساعت قبل از امتحان بود و همه تو حیاط مدرسه بودن عین همیشه جونگیم جای درس خوندن داشت طراحی میکرد ( قرار بود بنویسه ولی طراحی کرد )
که صدای دعوای چند نفرو شنید .
تو دلش گفت : آخ جون دعوا
و بلند شد و رفت سمت صدا . وسط حیاط چند تا سال بالایی با جونگ کوک داشتن دعوا میکردن . جونگیم با دیدن این صحنه دلش برای جونگ کوک سوخت . هرچی نباشه اون برادرشه . یاد جمله معروفش میوفته که همیشه به جونگ کوک میگفت :
خوشحالیه تو خوشحالی من درد تو درد من
بدون یه لحطه فکر کردن رفت وسط حیاط و جونگ کوک رو از اونا جدا کرد .
رو به سال بالایی ها گفت : میدونین این کیه که داشتین باهاش دعوا میکردین ؟
یکی شون به اسم لوکاس اسمیت گفت : مثلا کی میخواد باشه ؟ ها ؟ شاهزاده ای سوار بر اسب سفید ؟
و همه شون زدن زیر خنده .
جونگیم جدی گفت : همه تون اخراجید . هرکی که دستش به برادر من خورده اخراجه .
لوکاس گفت : نه بابا مگه مدرسه برای پدرته .
جونگیم گفت : بله مدرسه مال پدرمه . حئون جونگیم و جونگ کوک هستیم . حالام برین و سایلتون رو جمع کنید .
بعد جونگیم دست جونگ کوک رو میگیره و میگه : ...
ببخشید که دیر شد به بزرگی جین ببخشید
۱۰ لایک ۲۰ کامنت
- ۱۰.۸k
- ۰۹ مرداد ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۱۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط