آینه 45

#آینه
𝓟𝓪𝓻𝓽 45:
"شب، دازای"
چند باری اب به صورتم زدم و از توی آینه به خودم خیره شدم
توی این چند روز واقعا داشتم خودمو میدیدم..
زیر چشمام سیاه شده بود و.. روی گردنم رد های عجیبی بجا مونده بود که نمیدونستم واسه چیه..
درکل، لاغرتر شده بودم..
ولی.. اینا واسم مهم نبود..
فعلا تنها چیزی که میخاستم بفهمم حال چویا بود..
نمیدونستم کجاست و وقتی فئودور کنارم بود قطعا نمیتونستم بهش زنگ بزنم
از یه طرف هم نگران بودم گوشیمو چک کنه و بو ببره.. نمیتونستم ریسک کنم تا باز کاری کنه تمام این خاطراتی که به زحمت یادم اومده از بین برن
+ ولی..
بی اختیار دستمو پشت آینه بردم
یه برگه!
+ پس تمام این مدت.. یکی داشته کمکم میکرده..! توهم نمیزدم..
برگه رو سریع باز کردم
«نقاشی»
+ یعنی کسی که این برگه ها رو میذاره.. از نقاشی ها خبر داره..؟!
- دازای؟!!
با شنیدن صدای فئودور از پشت در سریع برگه رو دوی دستم مچاله کردم و درو باز کردم
+ چیه؟
- دو ساعته توی دسشویی چیکار میکنی؟
+ هیچی یه کم کسلم.. داشتم صورتمو میشستم
- بیا بیرون یه فیلمی چیزی ببین.. منم باید برم کار دارم..
+ کجا میری؟ کی برمیگردی؟
- احتمالا دو سه ساعت دیگه.. اگه خوابت گرفت قرصای ارام بخشتو بخور و بخواب
+ باشه
نگاه اخری بهم انداخت و رفت بیرون
از لابلای در نگاهی به بیرون انداختم
راهرو مانند بود و بیشتر نتونستم چیزی ببینم..!
درو که بست، سریع از جام بلند شدم و رفتم طبقه بالا
دفتر نقاشی رو باز کردم و نگاهی به نقاشیا انداختم
یه نقاشی از من و چویا و نوا که احتمالا چیز خاصی ازش دستگیرم نمیشد..
نقاشی بعدی.. همون پنجره که روش دو تا حرف نوشته شده بود..
+ هوم.. M.H یعنی چه معنی داره..
ورق زدم
یه ماشین اتش نشانی.. و یه ساختمون که اتیش گرفته بود..
+ شاید اینا.. دارن بهم میگن که کجام..
مکث کردم و به دیوار تکیه دادم
+ ماشین اتش نشانی.. پنجره.. حرف MH و..
بازم ورق زدم
دیگه نقاشی ای نبود..!
تا اخر دفتر رو ورق زدم و توی اخرین صفحه رسیدم به یه کلمه.. RUN
+ چرا اینو ندیده بودم..