چه بگویم از فراقِ عزیزِ دلم…

چه بگویم از فراقِ عزیزِ دلم…

از قلبم، از نفسم، از جانم؛

از پدر، از پناه، از امیدِ بی‌پناهم…

آ سید علی جانم.

صد روز است که نیست،و صد روز است که من،به نبودنش عادت نکرده‌ام…

هر روز برایش گریسته‌ام؛نه از روی تعارف،نه برای مبالغه،بلکه از داغی که هنوز در سینه‌ام تازه است.

من او را از سرِ دلیل دوست نداشتم؛از همان کودکی،دلِ من بی‌اختیار به او بسته شد.

دلتنگی‌ام برای آقا ناگهان، بی‌هشدار،وسطِ روز، اشک را به چشمانم می‌آورد.

و شب‌ها،تصویرش را به اشک می‌سپارم و با یادش به خواب میروم.

در تجمعات، که نامش را میشنوم،آرام میشوم؛چون آن‌جا می‌توانم بی‌پروا، بلند بلند برایش گریه کنم…

من عاشقش بودم،من مریدش بودم،

و اگر میشد،می‌خواستم چون میثمِ تمّار،همه‌چیزم را فدای او کنم…

والله اگر فرمان می‌داد جان هم پیشکش میکردم.

اما عشقِ او در من، نه تمام می‌شود و نه سرد. من با همین داغ زنده‌ام، تا روزی که در جوارِ او، آرام بگیرم. آقا، این دلتنگی، تا ابد امضایِ من است بر پایِ وفاداری به تو.

#نوشته
#رهبرم
دیدگاه ها (۴)

In the Embrace of DarknessPART 1صدای آرام موسیقی در کافه پخش...

پارت دو

اتاقی که وجود نداشت (پارت آخر)صبح با سکوت عجیبی آغاز شد.نور ...

𝐓𝐡𝐞 𝐄𝐧𝐞𝐦𝐲'𝐬 𝐇𝐨𝐬𝐭𝐚𝐠𝐞𝐩𝐚𝐫𝐭: ²ویو اتچند ساعت گذشته بود...ولی من ...

........ پارت بیست چهارم........

آرهههههه! 😭🤍 حالا که فلیکس ۲۱ سالشه، می‌تونیم وارد بخش عاشقا...

### 💗 قولی که شکستیساعت از دوازده شب گذشته بود که صدای باز ش...

آن شب، برای اولین بار سوار ماشین مایکی شدم.داخل ماشین سکوت ع...

𝑻𝒆𝒎𝒑𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒉𝒂𝒅𝒐𝒘سایـہ و وسوسـہ𝐏𝐚𝐫𝐭 ۱۰۹لیویا POVگذر ثانی...

🖤 پشتِ غرورِ سردت | 𝑷𝒂𝒓𝒕 15مینهو پشت میز نشسته بود و به مدار...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط