خانواده جاسوس و یک کوچولو عشق... پارت ۶

آنیا میرسه خونه
آنیا: مامانی! پاپایی! آنیا اومده خونه!
لوید: خوش اومدی آنیا!
یور: سلام آنیا جان!
آنیا: باندو کجاست؟
یور: ام.. خوب... من.. من....
لوید: مامانت موقع آشپزی حواسش نبود یه دفعه با چاقو افتاد روی باندو و...
آنیا با گریه: باندوووووو!
یور: وای واقعا متاسفم واقعا ببخشید من قصد نداشتم ولی پام پیچ خورد و...
لوید داشتیم می بردیمش دامپزشکی که یه دفعه ای فرانکی اومد و باندو رو با خودش برد«به فرانکی اعتماد کردم چون میونش با حیوونا خوبه»
آنیا که داشت اشکاشو پاک میکرد: راستی بابا! قراره فردا با کشتی ببرنمون همون جزیره ای که دفعه ی پیش با هم رفتیم! قراره سه روز اونجا بمونیم و کل مدرسه هم هست.
یور: وای چه عالی!
لوید: خیله خوبه!«در واقع خودم می دونستم چون برگه های رضایت نامه اردو رو خودم از توی کمد دفتر مدرسه نگاه کردم. و این اردو قراره یه فرصت باشه تا آنیا بتونه رابطشو با دامیان بهتر کنه.»
آنیا:«پس آنیا باید روی عملیات دوستی با پسر دوم تمرکز کنه!»
آنیا: بیا بابا، اینم رضایت نامه.

از زبان نویسنده: لوید رضایت نامه رو امضا میکنه و آنیا سیصد تا خوراکی واسه تو راه بر میداره و خلاصه که هر چیزی که نیاز داره و میخوابه.

فردای اون روز: مامان، بابا! خداحافظ!
یور و لوید: خدا حافظ! اردو خوش بگذره!

از زبان نویسنده: آنیا میره مدرسه و میره پیش بکی.
بکی: وای سلام آنیا! من که کلی ذوق دارم برای اردو! راستی آنیا تو برای اردو چی اوردی؟
آنیا: بادوم زمینی!
بکی: مطمئن بودم! خب، دیگه چی؟
آنیا: و...... بادوم زمینی!
بکی: و؟
آنیا: و بازم بادوم زمینی!
بکی: وای آنیا تو چقدر بادوم زمینی دوست داری آخه؟!

از زبان نویسنده: همونطور که آنیا بادوم زمینی رو بالا گرفته بود، دامیان به همراه نوچه هاش میاد و میگه: هه! بادوم زمینی؟ چه غذای مزخرف و بی کلاسی!

آنیا که خیلی دلش میخواست به دامیان جواب پس بده اما به خاطر ماموریت باباش نمیتونست یه لبخند معروف میزنه: هه!
دامیان برای اینکه دوباره سرخ نشه، سرش رو بر میگردونه و میگه: بهتره بریم، وگرنه دیر میشه!
نوچه های دامیان: بله رئیس!

و میرن

آقای هندرسون: خب بچه ها! سوار اتوبوس میشیم تا به اسکله بریم و از اونجا به جزیره میریم.
اما یه خواهش ازتون دارم، اونم اینکه....... به صورت دفتر کلاسی بشینید تا نظم بر قرار شه.
دامیان:«چی؟ طبق دفتر کلاسی من و اون مو صورتی باید کنار هم بشینیم!»
آنیا که ذهن دامیان رو خونده: هی پسر دوم!
"دامیان سرش رو به طرف آنیا بر
میگردونه"
آنیا دست دامیان رو میگیره و میگه: ما قراره کنار هم بشینیم! پس از الان بدون که من کنار پنجره میشینم!
دامیان یه کوچولو لپاش گل میوفته: اِ خب باشه.... بدو.. تا دیر نکنیم!...
آنیا دست دامیان رو میگیره و میکشه تو اتوبوس.....

خب دیگه حالا دیگه واسه این پست کافیه! 🥲🥲🫡🫡😊😊