Rofile of the wolf...1

(نیمرخ گرگ)
(فرودگاه بین‌المللی اینچئون )- سکوی پرواز
مانند یک مجسمهٔ سرد و بی‌روح پشت پنجرهٔ شیشه‌ای ایستاده بود.
و منظره ی بی‌روح رو به رویش را میدید.
چمدان سیاه و کوچکش که در دستش بی‌حس آویزان بود بیشتر شبیه تابوتی برای دفن گذشته‌اش است.
در انعکاس شیشه، چهره‌اش را می‌دید:
صورتی رنگ و پریده با چشمانی به رنگ خاکستری و بیروح، که هیچ نشانی از آن دختر پانزده ساله‌ی شاداب و سرحال نداشت.
مادرش با بی‌قراری کنارش پیچ و تاب می‌خورد.
نگرانش بود...گرچه حق هم داشت.
-هایون عزیزم واقعاً لازمه این کار رو بکنی؟؟. ما می‌تونیم تو رو به یه مرکز خصوصی ببریم... جایی نزدیک...که بتونی درمان بشی...حتی میتونی درستو اینجا داخل بهترین مدرسه و دانشگاه ادامه بدی.
صدایش مانند ناخنی روی تخته‌سیاه بود.
هایون پاسخی نداد.
نفسش دود سفیدی بر روی شیشهٔ سرد ایجاد کرد و محو شد. این مرکزهای "درمانی" را خوب می‌شناخت.
مکان‌های سرد و سفیدی که در آن‌ها تلاش می‌کردند با دارو و صحبت‌های انگیزشی، خاطراتت را پاک کنند.
اما برخی خاطرات در استخوان‌ها و گوشتت حک می‌شوند، و هر دارویی فقط می‌تواند آنها را برای مدتی به خواب فرو ببرد.
پدر که با تلفنش در حال مشاجره بود، لحنش وقتی به هایون رو کرد، تغییر کرد:
-پاریس انتخاب منطقیه میانگ، هایون رو از حواس‌پرتی دور می‌کنه...باعث میشه کمتر چرت و پرت بگه و فکر کنه
پوزخندی خشک روی لبانش قرار گرفت.
حواس‌پرتی؟؟
چرت و پرت گفتن؟؟
از کی؟؟
از چی؟؟
از اون اتفاق؟؟
از اینکه وقتی راجبش به مادرش گفت باور نکرد؟؟
از افسردگی که یقه اش را گرفته بود و ول کن نبود؟؟
یا از برادری که همه ی بدبختی هایش از او بود.
چشمانش را محکم روی هم فشرد.
این واژه (حواس پرت)برای سئونگ مین. برادر ناتنی‌اش که اکنون، در هاروارد درس می‌خواند و گاهی ایمیل‌های کوتاه و بی‌روحی دربارهٔ هوای آن مکان برایشان می‌فرستاد. خوب بود.
صدای نهایی شدن پرواز در سالن پیچید.
هایون سرانجام روی برگرداند.
لبخندی نازک و سرد بر لبانش نشست.
یک ماسک مشکی که با هودی طوسی و شلوار مشکی ست کرده بود را به چهره زده بود، مثل همیشه در صورتش جا خوش کرده بود.
-من خوبم...آنقدر نگران نباش مامان
طبق معمول دروغی صاف و ساده.
مادرش به سمتش آمد تا او را در آغوش بگیرد.
هایون هم قبول کرد ، بالاخره مادرش بود و برایش بسیار زحمت کشیده بود.
اما چه میشد اگر حرف هایش را باور میکرد...
نفس دردمند و عمیقی کشید که بوی غلیظ مخصوص عطر گرون قیمت مادرش، در بینی اش پیچید.

فیک
#آرمی
#وانشات
#سناریو
#جیمین
#تهیونگ
#نامجون
#جین
#جیهوپ
#یونگی
#جونگ‌کوک
#رمان
دیدگاه ها (۰)

راز خون پارت سوم

# قولی_که_شکست ### پارت ۲ مادرش آهسته پرسید:= مگه تهیونگ شوا...

🖤🥀 سکوت𓆩 پــارت چــهل‌وسوم 𓆪 🖤🥀اسما چند ثانیه فقط به مادرش خ...

پارت چهارم: بازگشت به نقطه‌ی صفرپله‌های مارپیچ و سنگی برج سا...

پارت ۴۰

𝖕𝖆𝖗𝖙7دود، مثل ماری خاکستری، در راهروها می‌خزید. مارال با پدر...

#my.sexy.toy. psrt 8 فیلیکس سرش رو از روی شانه‌ی هی...

پارت پنجم حرف‌های تهیونگ مثل آب رو آتش بود، ا...

پارت دوم: «طوفان در شیشه‌ها»صدای رگبار باران شدیدتر شده بود ...

(بچه ها از همین الان بگم پایان این فیک غمگینه اگه می خواین ن...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط