p12/اخر
☆ چیه خانم؟
_ هیچی، فقط هنوز ازت عصبانی‌ام.
☆ بابت چی؟ بابت اینکه من یه شوهر نمونه‌ام؟
_ شوهر نمونه 😐
☆ ببخشید دوست‌پسر نمونه!
_ تو واقعاً اعتمادبه‌نفست عجیبه
جونگکوک خندید و تکه‌ی پنکیکش رو برداشت.
☆ ولی یه چیزی رو قبول کن.
_ چی؟
☆ دیشب خیلی خوش گذشت.
_ جونگکوککک قرار شد درباره‌ش حرف نزنی
☆ باشه باباااا دیگه نمی‌گم.
چند ثانیه سکوت کرد.
☆ ولی...
_ ولی ندارههههه
☆ باشه 😂
بالش کوچیک کنارم رو برداشتم و به سمتش پرت کردم. اونم با خنده گرفتش.
☆ خشونت علیه دوست‌پسر بی‌گناه؟
_ حقته
جونگکوک بالش رو کنار گذاشت و بعد از روی صندلی بلند شد.
☆ خب حالا که صبحونه خوردیم یه برنامه دارم.
_ چه برنامه‌ای؟
☆ سورپرایز.
_ بگووووو
☆ اگه بگم که دیگه سورپرایز نیست.
_ من از سورپرایز متنفرم.
☆ دروغگو
از اتاق بیرون رفت و چند دقیقه بعد با یه جعبه صورتی برگشت.
چشم‌هام گرد شد.
_ این چیه؟
☆ برای توئه.
_ کی خریدیش؟
☆ بازش کن دیگه
جعبه رو باز کردم. داخلش یه دستبند ظریف نقره‌ای بود که یه قلب کوچیک روش قرار داشت. پشت قلب هم اسمم حک شده بود.
Y E J I
با تعجب بهش نگاه کردم.
_ کوک...
☆ خوشت اومد؟
دستبند رو از جعبه بیرون آوردم.
_ خیلی قشنگه...
☆ می‌دونی چرا قلب انتخاب کردم؟
_ چرا؟
☆ چون هر وقت بهت نگاه می‌کنم، یادم می‌افته یه نفر هست که می‌تونه با یه لبخند کوچیک تمام روزم رو قشنگ کنه.
لبخندم آروم محو شد و چشم‌هام کمی خیس شد.
_ تو چرا این‌قدر خوبی؟
☆ والا شما بودی من رو به دیو و یزید تشبیه کردی...
خندیدم و سرم رو پایین انداختم.
_ می‌بندیش؟
دستم رو جلو بردم و جونگکوک دستبند رو دور مچم بست. بعد خیلی آروم دستم رو بوسید.
☆ اندازه‌ست؟
_ آره...
☆ پس دیگه درش نیار.
_ حتی موقع حموم؟؟
☆ یجیییی
بلند خندیدم
ویو جونگکوک
بعد از اینکه صبحونه رو جمع کردم برگشتم توی اتاق.
یجی کنار پنجره نشسته بود و دستبندش رو نگاه می‌کرد.
رفتم کنارش نشستم.
☆ هنوز داری نگاهش میکنی؟
_ آره... خیلی دوستش دارم.
☆ خوشحالم.
چند لحظه سکوت کرد.
☆ یجی؟
_ جانم؟
☆ می‌دونی من از چی بیشتر از همه خوشحالم؟
_ چی؟
☆ از اینکه تو توی زندگیمی.
یجی برگشت سمتم.
_ کوک...
☆ شاید هر روز با هم شوخی کنیم، شاید سر چیزای کوچیک دعوامون بشه، شاید من اعصابت رو خرد کنم...
_ که خیلی هم این کار رو میکنی
☆ اجازه بده حرف احساسی بزنم دیگه😐
خندید و سرش رو روی شونه‌ام گذاشت.
☆ ولی آخر هر روز من فقط میخوام وقتی برمی‌گردم خونه تو رو ببینم.
دستش رو گرفتم.
☆ همین برای من کافیه.
یجی چیزی نگفت.
فقط دستم رو محکم‌تر گرفت.
چند ثانیه بعد صدای آرومش رو شنیدم.
_ کوک؟
☆ جانم؟
_ منم وقتی به آینده فکر می‌کنم، همیشه تو رو می‌بینم.
لبخند زدم.
☆حتی وقتی پیر بشیم؟
_ مخصوصاً وقتی پیر بشیم... اون موقع هم بهم پنکیک می‌دی؟
☆ هر روز
_ با توت‌فرنگی؟
☆ با توت‌فرنگی.
_ و شکلات؟
☆ و شکلات.
_ و خامه؟
☆ یجی، تو تا صدسالگی هم آدم نمی‌شی
هر دومون خندیدیم.
بعد یجی از جاش بلند شد، اومد روبه‌روم ایستاد و دست‌هاش رو دور گردنم انداخت.
_ دوستت دارم جونگکوک.
لبخندم عمیق‌تر شد.
☆ من بیشتر.
_ نه، من بیشتر.
☆ امکان نداره.
_ چراااا؟
پیشونیش رو بوسیدم.
☆ چون من دوستت دارم.
یجی لبخند زد و سرش رو روی سینه‌ام گذاشت
🪯پایان🪯
اگر بد شد عذر میخوام....
_ هیچی، فقط هنوز ازت عصبانی‌ام.
☆ بابت چی؟ بابت اینکه من یه شوهر نمونه‌ام؟
_ شوهر نمونه 😐
☆ ببخشید دوست‌پسر نمونه!
_ تو واقعاً اعتمادبه‌نفست عجیبه
جونگکوک خندید و تکه‌ی پنکیکش رو برداشت.
☆ ولی یه چیزی رو قبول کن.
_ چی؟
☆ دیشب خیلی خوش گذشت.
_ جونگکوککک قرار شد درباره‌ش حرف نزنی
☆ باشه باباااا دیگه نمی‌گم.
چند ثانیه سکوت کرد.
☆ ولی...
_ ولی ندارههههه
☆ باشه 😂
بالش کوچیک کنارم رو برداشتم و به سمتش پرت کردم. اونم با خنده گرفتش.
☆ خشونت علیه دوست‌پسر بی‌گناه؟
_ حقته
جونگکوک بالش رو کنار گذاشت و بعد از روی صندلی بلند شد.
☆ خب حالا که صبحونه خوردیم یه برنامه دارم.
_ چه برنامه‌ای؟
☆ سورپرایز.
_ بگووووو
☆ اگه بگم که دیگه سورپرایز نیست.
_ من از سورپرایز متنفرم.
☆ دروغگو
از اتاق بیرون رفت و چند دقیقه بعد با یه جعبه صورتی برگشت.
چشم‌هام گرد شد.
_ این چیه؟
☆ برای توئه.
_ کی خریدیش؟
☆ بازش کن دیگه
جعبه رو باز کردم. داخلش یه دستبند ظریف نقره‌ای بود که یه قلب کوچیک روش قرار داشت. پشت قلب هم اسمم حک شده بود.
Y E J I
با تعجب بهش نگاه کردم.
_ کوک...
☆ خوشت اومد؟
دستبند رو از جعبه بیرون آوردم.
_ خیلی قشنگه...
☆ می‌دونی چرا قلب انتخاب کردم؟
_ چرا؟
☆ چون هر وقت بهت نگاه می‌کنم، یادم می‌افته یه نفر هست که می‌تونه با یه لبخند کوچیک تمام روزم رو قشنگ کنه.
لبخندم آروم محو شد و چشم‌هام کمی خیس شد.
_ تو چرا این‌قدر خوبی؟
☆ والا شما بودی من رو به دیو و یزید تشبیه کردی...
خندیدم و سرم رو پایین انداختم.
_ می‌بندیش؟
دستم رو جلو بردم و جونگکوک دستبند رو دور مچم بست. بعد خیلی آروم دستم رو بوسید.
☆ اندازه‌ست؟
_ آره...
☆ پس دیگه درش نیار.
_ حتی موقع حموم؟؟
☆ یجیییی
بلند خندیدم
ویو جونگکوک
بعد از اینکه صبحونه رو جمع کردم برگشتم توی اتاق.
یجی کنار پنجره نشسته بود و دستبندش رو نگاه می‌کرد.
رفتم کنارش نشستم.
☆ هنوز داری نگاهش میکنی؟
_ آره... خیلی دوستش دارم.
☆ خوشحالم.
چند لحظه سکوت کرد.
☆ یجی؟
_ جانم؟
☆ می‌دونی من از چی بیشتر از همه خوشحالم؟
_ چی؟
☆ از اینکه تو توی زندگیمی.
یجی برگشت سمتم.
_ کوک...
☆ شاید هر روز با هم شوخی کنیم، شاید سر چیزای کوچیک دعوامون بشه، شاید من اعصابت رو خرد کنم...
_ که خیلی هم این کار رو میکنی
☆ اجازه بده حرف احساسی بزنم دیگه😐
خندید و سرش رو روی شونه‌ام گذاشت.
☆ ولی آخر هر روز من فقط میخوام وقتی برمی‌گردم خونه تو رو ببینم.
دستش رو گرفتم.
☆ همین برای من کافیه.
یجی چیزی نگفت.
فقط دستم رو محکم‌تر گرفت.
چند ثانیه بعد صدای آرومش رو شنیدم.
_ کوک؟
☆ جانم؟
_ منم وقتی به آینده فکر می‌کنم، همیشه تو رو می‌بینم.
لبخند زدم.
☆حتی وقتی پیر بشیم؟
_ مخصوصاً وقتی پیر بشیم... اون موقع هم بهم پنکیک می‌دی؟
☆ هر روز
_ با توت‌فرنگی؟
☆ با توت‌فرنگی.
_ و شکلات؟
☆ و شکلات.
_ و خامه؟
☆ یجی، تو تا صدسالگی هم آدم نمی‌شی
هر دومون خندیدیم.
بعد یجی از جاش بلند شد، اومد روبه‌روم ایستاد و دست‌هاش رو دور گردنم انداخت.
_ دوستت دارم جونگکوک.
لبخندم عمیق‌تر شد.
☆ من بیشتر.
_ نه، من بیشتر.
☆ امکان نداره.
_ چراااا؟
پیشونیش رو بوسیدم.
☆ چون من دوستت دارم.
یجی لبخند زد و سرش رو روی سینه‌ام گذاشت
🪯پایان🪯
اگر بد شد عذر میخوام....
- ۲۰۹
- ۲۱ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
