دوست‌اش می‌دارم، چرا که می‌شناسمش

.








دوست‌اش می‌دارم
چرا که می‌شناسمش
به دوستی و یگانگی
شهر
همه بیگانگی و عداوت است.
هنگامی که دستان مهربانش را به دست می‌گیرم
تنهاییِ غم‌انگیزش را در می‌یابم
اندوه‌اش
غروبی دلگیر است
در غربت و تنهایی
هم‌چنان که شادی اش
طلوع همه آفتاب‌هاست.

📒 آیدا در آینه
#احمد_شاملو
دیدگاه ها (۰)

نمی‌دانم از چه می‌گریزم؛از آدم‌ها، از خویشتن، یا از آن غریبه...

داستان کودکانه «جادوی لبخند در قصر سایه‌های خاکستری» به نویس...

وقتی اون تورو به سرپرستی می‌گیره و... p29 ویو ا.تنور آفتاب ا...

‍🌹اعوذبالله من الشیطان رجیم🌺☘🌼بِسْمِ ألله ألرحْمنِ ألرَحيمْأ...

دوست اش می دارمچرا که می شناسمشبه دوستی و یگانگیشهرهمه بیگان...

دوستش می‌دارمچرا که می‌شناسمشبه دوستی‌ و یگانگی‌هنگامی‌ که د...

دوستش می‌دارمچرا که می‌شناسمشبه دوستی‌ و یگانگی‌...هنگامی‌ ک...

دوستش می‌دارمچرا که می‌شناسمشبه دوستی‌ و یگانگی‌هنگامی‌ که د...

دوست اش می دارمچرا که می شناسمشبه دوستی و یگانگیشهرهمه بیگان...

دوستش می دارم!چرا که می شناسمش، به دوستی و یگانگی!شهر، همه ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط