از من فردا چی میمونه برجا اگه نخونم و نگم از تو فرزاد : ب

از من فردا چی میمونه برجا اگه نخونم و نگم از تو فرزاد : بر باد از دست رفت این دریا دریا بنال پای کوه دریا
از من فردا چی می مونه بر جا اگه نخونم و نگم از تو فرزاد
وقتی قلم کم میاره پیش وصف تو وقتی هر چشمی مست از رسم تو
من و ببخش ببخش مردآهنکوه به عزم جزم رزمت،مرگ تو-
میشه شروع شکوفه گل بر دار تو سر بالا رفتی پای چوبه ی دار
وقتی خوف میندازه تو دل کفن تو حتی می ترسن پس بدن جسدتو
دیگه چی مونده چیزی واسه از دست دادن رفیق کوه و کتاب کمانگر
بر سر نمی زنم ووقته مرثیه نیست و سرم پر خشم و ارثیه-
جز اشک و بدن سفیدت تو خاک جز چشمِ کُرد و کُردی چشمات
جز تفنگی که تو دست تو قلم بود اونا تفنگدار بودن و تو قلمدار
فردا فرزاد از داری که تو رو- بالا کشید و فردا هم فرزادهارو-
می کِشه تو آسمون و هر شب ستاره یه فرزاد و حامله میشه دوباره
قسم به اسم تو که هک شده رو قلبا قسم به بغض مادرت فرزاد
اگه نگیرم انتقامتو فردا بزار اسم و رسم من بره بر باد