اعتماد ادامه پارت|۱۶۳|
ادامه پارت۱۶۳
ا/ت
ازشون دور شدم،شک عجیبی تو دلم افتاده بود که امیدوار بودم فقط در حده همون شک بمونه!
وارده درمانگاه شدم،کوچیک بود،به نظر امکانات کمی داشت..
–سلام
&سلام،بفرمایین
–من میتونم چند لحظه دکتر رو ببینم؟
&بله،الان کسی نیست میتونین برین داخل
تشکری کردم و چند تقه به در اتاق زدم
–بفرمایین
وارده اتاقش شدم
دکتر زنی نسبتا جوون بود،با خوشرویی بهم سلام کرد
جلوش نشستم
–خب عزیزم،مشکل چیه؟
–راستش..من یک هفته پیش معده درد و حالت تهوع شدیدی داشتم،یک هفته بود که برطرف شده بود اما بازم شروع شده،ایندفعه سرگیجه و سردرد هم دارم،نسبت به بعضی بو ها هم حساسیت نشون میدم و حالم بد میشه
دکتر با لبخند گفت:متاهلی؟
نمیدونم سوالش چه ربطی به حرفای من داشت اما سرمو تکون دادم و تایید کردم
–من احتمال میدم باردار باشی با این علائم عزیزم،اما بهتره آزمایش بدی
به لحظه دستام یخ زدن
–چی گفتین؟!
متعجب نگام کرد و دوباره گفت:احتمال میدم باردار باشی،اما باید آزمایش بدی که اینجا میتونن کاراتو انجام بدن..
–الان..الان میتونم؟
–البته..بشین روی اون صندلی خودم انجام میدم برات
با پاهایی که انگار جون نداشت روی صندلی نشستم.
نفس عمیقی کشیدم تا خودمو آروم کنم،اما فایده‌ای نداشت..
دکتر بعده انجام دادن کارش گفت:حدوده ۱۵ دقیقه طول میکشه تا جواب آماده بشه
لبای خشک شده از اظطرابم رو تکون دادم
–میتونم بیرون منتظر بمونم؟
–بله چرا که نه
با قدمای آروم از اتاق بیرون اومدم،روی یکی از صندلی های راهرو نشستم.
نگاهم روی کف درمانگاه ثابت مونده بود،اگه جواب مثبت بود چی؟!
«بچه جایی تو زندگیه ما نداره،من نمیخوام توام نباید بخوای»
با دستای لرزونم موهامو دادم پشت گوشم
افکارم مثل خوره مغزمو میجویدن
شاید منفی میشد..آره،ممکن بود،منفی میشد!
بچه‌ای وجود نداشت.
–خانم؟ دکتر کارتون داره
آروم بلند شدم
هر قدمی که به سمت اتاق بر میداشتم نفس کشیدن سختتر میشد
دستم روی دستگیره در نشست،آروم درو باز کردم.
دکتر از پشت میزش بلند شد،نگاهی به برگه‌ی روی میز انداخت،،بعد نگاهش رو به من دوخت
لبخنده بزرگی زد و گفت:تبریک میگم،جواب مثبته
–مث..مثبت؟
–بله
–حتما یه اشتباهی شده..نمیتونه اینطوری باشه
نمیخواستم باور کنم،حتما اشتباهی بود.
–حالت خوبه عزیزم؟ احتمال اشتباه تو این تست خیلی کمه!
تازه متوجه وخامت موضوع شده بودم
–یعنی..
–میخوای به همسرت زنگ بزنی؟
همسر؟!
بغض ناخودآگاهی کردمو با تشکری ریز از درمانگاه خارج شدم
بین راه بغضم شکست و تا موقع رسیدن به خونه گریه کردم.
مردم با تعجب نگام میکردن،اما مهم نبود.
نمیدونستم باید چیکار کنم،الان یه موجود کوچیک تو وجوده من بود؟! من میتونستم از پسش بر بیام؟!
جونگ کوک..
حتی تصوره واکنششم لرزه به تنم مینداخت
ا/ت
ازشون دور شدم،شک عجیبی تو دلم افتاده بود که امیدوار بودم فقط در حده همون شک بمونه!
وارده درمانگاه شدم،کوچیک بود،به نظر امکانات کمی داشت..
–سلام
&سلام،بفرمایین
–من میتونم چند لحظه دکتر رو ببینم؟
&بله،الان کسی نیست میتونین برین داخل
تشکری کردم و چند تقه به در اتاق زدم
–بفرمایین
وارده اتاقش شدم
دکتر زنی نسبتا جوون بود،با خوشرویی بهم سلام کرد
جلوش نشستم
–خب عزیزم،مشکل چیه؟
–راستش..من یک هفته پیش معده درد و حالت تهوع شدیدی داشتم،یک هفته بود که برطرف شده بود اما بازم شروع شده،ایندفعه سرگیجه و سردرد هم دارم،نسبت به بعضی بو ها هم حساسیت نشون میدم و حالم بد میشه
دکتر با لبخند گفت:متاهلی؟
نمیدونم سوالش چه ربطی به حرفای من داشت اما سرمو تکون دادم و تایید کردم
–من احتمال میدم باردار باشی با این علائم عزیزم،اما بهتره آزمایش بدی
به لحظه دستام یخ زدن
–چی گفتین؟!
متعجب نگام کرد و دوباره گفت:احتمال میدم باردار باشی،اما باید آزمایش بدی که اینجا میتونن کاراتو انجام بدن..
–الان..الان میتونم؟
–البته..بشین روی اون صندلی خودم انجام میدم برات
با پاهایی که انگار جون نداشت روی صندلی نشستم.
نفس عمیقی کشیدم تا خودمو آروم کنم،اما فایده‌ای نداشت..
دکتر بعده انجام دادن کارش گفت:حدوده ۱۵ دقیقه طول میکشه تا جواب آماده بشه
لبای خشک شده از اظطرابم رو تکون دادم
–میتونم بیرون منتظر بمونم؟
–بله چرا که نه
با قدمای آروم از اتاق بیرون اومدم،روی یکی از صندلی های راهرو نشستم.
نگاهم روی کف درمانگاه ثابت مونده بود،اگه جواب مثبت بود چی؟!
«بچه جایی تو زندگیه ما نداره،من نمیخوام توام نباید بخوای»
با دستای لرزونم موهامو دادم پشت گوشم
افکارم مثل خوره مغزمو میجویدن
شاید منفی میشد..آره،ممکن بود،منفی میشد!
بچه‌ای وجود نداشت.
–خانم؟ دکتر کارتون داره
آروم بلند شدم
هر قدمی که به سمت اتاق بر میداشتم نفس کشیدن سختتر میشد
دستم روی دستگیره در نشست،آروم درو باز کردم.
دکتر از پشت میزش بلند شد،نگاهی به برگه‌ی روی میز انداخت،،بعد نگاهش رو به من دوخت
لبخنده بزرگی زد و گفت:تبریک میگم،جواب مثبته
–مث..مثبت؟
–بله
–حتما یه اشتباهی شده..نمیتونه اینطوری باشه
نمیخواستم باور کنم،حتما اشتباهی بود.
–حالت خوبه عزیزم؟ احتمال اشتباه تو این تست خیلی کمه!
تازه متوجه وخامت موضوع شده بودم
–یعنی..
–میخوای به همسرت زنگ بزنی؟
همسر؟!
بغض ناخودآگاهی کردمو با تشکری ریز از درمانگاه خارج شدم
بین راه بغضم شکست و تا موقع رسیدن به خونه گریه کردم.
مردم با تعجب نگام میکردن،اما مهم نبود.
نمیدونستم باید چیکار کنم،الان یه موجود کوچیک تو وجوده من بود؟! من میتونستم از پسش بر بیام؟!
جونگ کوک..
حتی تصوره واکنششم لرزه به تنم مینداخت
- ۱۱.۷k
- ۱۸ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
