سناریو انفجار رنگ

پارت۱۰ پس از تلاقی نگاه میتسوکی و ماسارو انگار که ناگهان بر سر موضوع مشکوکی به تفاهم رسیده باشند میتسوکی با آن صدایی مطمئن و شیوا همانطور که از جایش برمی خاست میتسوکی(ـ منو همسرم از شما بابت توجه تون به اوضاع احوال ایزوکو کوچولوی ما قدردان هستیم .. ولی جناب دکتر احیانا اگه تا این حد به فکر ما و ایزوکو باشین باز هم به خودتون چطور اجازه ی اینو میدید که بیشتر از یه دکتر برامون تعیین تکلیف کنید؟!) ماسارو، که تا آن هنگام سکوت را به اختیار کرده بود. گویی اکنون اوضاع اتاق تا به حدی متشنج گشته بود که چیزی به آنکه خون میتسوکی واقعا به جوش بیاید، نمانده. آنوقت دیگر وضع موجود از سیاه هم سیاه تر میشد.از آنجایی هم که ماسارو کاملاً با چنین موقعیت هایی آشنایی کامل داشت فوراً از جایش نیم خیز گشت. سراسیمه و شتابان دستش بر شانه ی همسرش فرود آمد‌. تا بلکه بتوان آرامش را به همسر بر افروخته خویش منتقل کند.بریده بریده و با نگرانی و اضطرابی شدید بلکه مانع از افزایش خشونت هر چه بیشتر در فضای بیمارستان گردد.. ماسارو(ـ چیزه خواهش میکنم جناب دکتر اینکه ما تصمیم نهایی مون رو که زندگی ایزوکو عه... با وجود سختی های هرچه تمام تر..همسر بنده هم از شما تقاضا دارن که به چنین خواسته ای احترام گذاشته...بشه با نهایت همکاری از طرف شما!)دکتر درحالی که با بی تفاوتی اعتراض گونه ای که لحن صدایش همچنان یکنواخت ، سرد و رسمی می‌نواخت دست راستش را در به طور سنجیده تکان میداد. دکتر(ـ من اینطور نمی بینم که بخوام برای شما چیزی رو اون هم برای زندگی شما چه برای اون دختر کوچولوی معصوم تأیید یا تکذیب کنم.ولی وظیفه ی من اینجا ایجاب کرد که اینو بهتون بگم. در ضمن بنده هم قصد دست انداخت تصمیم نهایی تون رو به هیچ عنوان نداشته و ندارم، خانوم باکوگو!خاطر نشان کنم مسئولیت دردسر های اون دختر و کوسه ش رسماً دیگه با خانواده ی خودتونه و من هم از قبال هرگونه مسئولیتی میتونم معاف بشم! امیدوارم که از پس کلنجار رفتن باهاش بر بیایید!روز خوش آقا و خانم باکوگو) میتسوکی همچنان عقب ننشست نیشخند از تمسخر بر لبان وی پدید آمد. با لحن حاکی از تحکم و اطمینان اش با آن نگاهی آتشین که می‌توانست در آن عدم صلاحیت دکتر نزد او را خواند. میتسوکی (ـ مطمئن باشید که حتی واسه ی یه لحظه ی دیگه هم اینجا نمی مونیم دکتر! ذره ای هم از پذیرش چنین مسئولیتی چه من و چه همسرم پشیمون نشدیم و تردیدی نداریم!!تنها می‌خوام از یه چیز اینجا مطمئن بشم اونم اینه که، تا عمر داریم من و همسرم دیگه گذر مون به شما نخوره!روز خوش!)با چرخاندن دستگیره ی در توسط میتسوکی و پشت سرش صدایی که منبع آن درب اتاق دکتر بود که با صدایی بلند و مهیبی کوبیده و بسته شد. میتسوکی نفس اش را به آهستگی بیرون داد. چشمانش را بست و دستی بر شقیقه هایش کشید.در دلش برای چندمین بار به شعور نداشته ی دکتر اندیشید کرد پرسشی که در ذهنش کم کم شکل گرفت را دریابد . گویی کارآگاه وجودش سرنخی به دست آورده بود..سرنخی هر چند مبهم اما عجیب که شاید در نگاه اول چنین در نظرش نیامده بود اما ...میتسوکی آدمی نبود که از یک جا چند مرتبه گزیده شود...ادامه دارد..🦋🌿🌋