prince and princess. p2

اما خودش، از میان آن جمعیت انبوه فقط مادرش را میشناخت که او هم با چشم غره ای تیز، که احتمالا بخاطر دیر آمدن پسر بود به او خیره شده بود. سعی کرد به آن جمعیت و مخصوصا مادرش توجهی نکند و مستقیم به سمت جایگاه داماد قدم برداشت. آن جا ایستاد و منتظر "عروس" ماند. ذهنش شلوغ بود، آخر چگونه میتوانست با دختری که حتی اسم او را هم نمیدانست، یک عمر زندگی کند؟ باید تمام عمرش را، فقط روی سلیقه مادر و اطرافیانش سرمایه‌گذاری میکرد. با شنیدن صدای بلند دست زدن جمعیت، از افکارش خارج شد. بله، آن دختر بالاخره وارد شده بود. با وارد شدنش، چندین خدمتکار و شوالیه هم همراه او وارد شدند و به جمعیت پیوستند. لباس زیبایی بر تن داشت، لباسی پر زرق و برق به سفیدی برف، با دامنی حجیم و دنباله توری ای که با وجود وارد شدنش، هنوز تا بیرون در امتداد یافته بود. در دستانش دست گلی پر از رز های بزرگ سفید و آبی رنگی بود که به شاخه تک تک شان پاپیون ریزی گره خورده بود. و البته، تور عروسی که صورتش را پوشانده بود. آرام به سمت پسر قدم برداشت و روبرویش ایستاد.
با دیدن ظاهر درخشنده آن دختر که درست روبرویش ایستاده بود، ضربان قلبش چند برابر شد. میدانست الان زمانی است که باید تور را کنار بزند و بالاخره چهره شخصی که آن همه مدت منتظرش بود را ببیند. در تلاش بود خودش را آرام کند و به خودش یاد آوری کند که آدم ظاهری بینی نیست، اما دروغ چرا، واقعا دلش نمیخواست گیر زنی پنجاه ساله افتاده باشد. حداقل نه وقتی خودش هنوز جوان بود. برای آخرین بار نفس عمیقی کشید و دست هایش را به سمت تور برد.
_خیلی خب... برو که رفتیم.
زیر لب زمزمه کرد و به آرامی تور را به سمت بالا کنار زد.
خدای من! آن دختر زیباترین کسی بود که او در تمام عمرش دیده بود. چشم هایی به زیبایی چشمان آهو، گونه هایی به سرخی گل رز، صورتی به درخشندگی الماس و نگاهی به گیرایی آهن ربا که تمام مدت روی چشمان پسر قفل شده بود. آن دختر درست مثل فرشته ای بود روی زمین فرود آمده باشد.
کشیش بالاخره شروع به صحبت کرد.
~ما امروز، ظهر دوشنبه، نوزدهم جولای ۱۹۸۱، در حضور خدا و این شاهدان گرد هم آمده‌ایم تا پیوند مقدس ازدواج میان این دو نفر را برقرار کنیم. محبت صبور است و مهربان؛ محبت حسد نمی‌برد و فخر نمی‌فروشد، محبت هرگز زایل نمی‌شود.
جمعیت دوباره شروع به دست زدن کردند. کشیش شروع به پرسیدن کرد:
~شما، پرنسس جانگ، فرزند پادشاه جانگ، آیا می‌پذیری که پرنس هان، فرزند پادشاه هان را به همسری بگیری، در خوشی و سختی، در بیماری و سلامتی، او را دوست بداری و به او وفادار بمانی تا زمانی که مرگ شما را از هم جدا کند؟...
(چه بلایی سر لایکام اومده🤨؟)


#سناریو #استری_کیدز #چند_پارتی #هان #جیسونگ