اخرین دعا 20
#آخرین_دعا
𝙿𝚊𝚛𝚝 20:
چند دقیقه گذشت.. شایدم چند ساعت..
روی سکوی کنار دیوار نشسته بودم و منتظر بودم تا از بازجویی برگرده..
اکوتاگاوا چند باری بهم گفت تا برگردم به اتاقم ولی.. نمیتونستم..
دلیلشو اصلا نمیفهمیدم ولی.. واقعا نمیتونستم
با هرصدایی، فوری سرمو بلند میکردم تا ببینم چه خبر شده.. و هرسری فقط چند تا سرباز یا پیشخدمت بودن..
از جام بلند شدم و رفتم سمت حیاط داخل قصر..
جایی که دقیقا باید ازش رد میشدن تا بتونن زندانی ها رو به سیاهچال ببرن..
اکو: بانوی من.. میخواید برگردید به—
+ نه.. میخوام از اینجا منتظر بمونم..
بازم چند دقیقه گذشت.. ولی هیچی به هیچی..
خسته شدم..
نمیخواستم جا بزنم.. باید میدیدمش.. ولی از سر شب به اندازه کافی استرس کشیده بودم و.. دیگه توانشو نداشتم
اهی کشیدم و رومو برگردوندم که..
+ نه..! نه..
با تعجب رفتم سمتشون
خشکم زد
+ چ.. چیکارش کردید..؟؟
جلوتر رفتم و همونطور که دو نفر بازوهاشو نگهداشته بودن، دستمو زیر چونش بردم تا صورت افتاده اشو یه کم بالا بیارم
چشماشو به زور باز کرد و هیسه خفه ای کشید
نگاهی به خون گوشه لبش و پشت پیرهنش انداختم
باورم نمیشد..
توی مدتی که منتظرشون بودم، اونا از در فرعی برده بودنش به اتاق شکنجه و..
+ هی.. چیکارت کردن؟ چی بهت گفتن؟ میتونی حرف بزنی؟؟
یکی از سربازا جلوم وایساد و دستشو جلو اورد
- بانوی من.. فرمانروا صحبت کردنتون با اوسامو رو فعلا ممنوع کردن
اینو گفت و.. همشون ازم رد شدن..!
"صبح"
از توی آینه نگاهی به خودم انداختم..
از چشمام مشخص بود که نخوابیده بودم..
نه که نخوام.. نتونستم..
قبل از اینکه هرکاری از روتینم رو مثل بقیه روزا بکنم، سریع رفتم بیرون و بدون هیچ اطلاع قبلی، رفتم اتاق پدرم..
قبل از اینکه وارد بشم، پیشخدمتش سرشو پایین اورد
- بانوی من.. پدرتون اینجا نیستن..
+ کجا رفته؟
- به سالن اصلی.. یه جلسه با وزراشون داشتن..
کلافه وار رومو برگردوندم تا برم
- بانو سلیا، ایشون خواستن که—
+ واسم مهم نیست
اینو گفتم و سریع رفتم سمت سالن اصلی
بدون توجه به هرکسی که میخواست جلومو بگیره، درو باز کردم و رفتم داخل
با دیدن من، وزرا از جاشون بلند شدن و سرشونو مختصری پایین اوردن
به هیچکدومشون حتی نگاه هم نکردم و رفتم داخل
ادوارد: سلیا جان.. دخترم، چیزی شده..؟
از نگاهش مشخص بود که دنبال فرصتیه تا بگه چرا اومدم..
کم نیاوردم و بدون اینکه حتی بهش تعظیم کنم، گفتم: باید باهاتون صحبت کنم..
- میبینی که.. الان جلسه دارم دخترم..
دستمو به حدی بالا اوردم و مشغول در اوردن دستکشم شدم تا منظورمو بفهمه.. و درست همون موقع، از جاش بلند شد
- اما.. اشکالی نداره..
نگاهی به وزیرها انداخت
- از همگی عذرخواهی میکنم.. بانو سلیا همیشه عرایض مهمی داره..
اینو گفت و همراهم اومد بیرون
دستمو کشید و بردم داخل اتاق کنار سالن
- معلوم هست چته؟؟ منو با نشون دادن هویت واقعیت تهدید میکنی؟؟
+ اجازه رو صادر کن..
- اجازه؟ چه اجازه ای؟!
+ باید اوسامو رو ببینم.. اونم وقتی دیشب با بی رحمی اون بلا رو سرش اوردی
- چویا.. چرا نمیفهمی؟؟ مدرک موثق اومده که اون سردسته شورشیاست..
+ اخه کی؟؟ کی همچین مدرکی پیدا کرده؟؟
- هرکس.. ولی کسی بوده که هیروتسو بهش اعتماد داره.. پس موثقه
+ تچچ.. برام مهم نیست.. من به همتون ثابت میکنم که اون بی گناهه.. فقط اون اجازه لعنتی رو بهم بده
از اتاق بیرون رفت و نگاهی به یکی از سربازا انداخت و چیزی بهش گفت
- اینم از اجازه.. حالا برو..
𝙿𝚊𝚛𝚝 20:
چند دقیقه گذشت.. شایدم چند ساعت..
روی سکوی کنار دیوار نشسته بودم و منتظر بودم تا از بازجویی برگرده..
اکوتاگاوا چند باری بهم گفت تا برگردم به اتاقم ولی.. نمیتونستم..
دلیلشو اصلا نمیفهمیدم ولی.. واقعا نمیتونستم
با هرصدایی، فوری سرمو بلند میکردم تا ببینم چه خبر شده.. و هرسری فقط چند تا سرباز یا پیشخدمت بودن..
از جام بلند شدم و رفتم سمت حیاط داخل قصر..
جایی که دقیقا باید ازش رد میشدن تا بتونن زندانی ها رو به سیاهچال ببرن..
اکو: بانوی من.. میخواید برگردید به—
+ نه.. میخوام از اینجا منتظر بمونم..
بازم چند دقیقه گذشت.. ولی هیچی به هیچی..
خسته شدم..
نمیخواستم جا بزنم.. باید میدیدمش.. ولی از سر شب به اندازه کافی استرس کشیده بودم و.. دیگه توانشو نداشتم
اهی کشیدم و رومو برگردوندم که..
+ نه..! نه..
با تعجب رفتم سمتشون
خشکم زد
+ چ.. چیکارش کردید..؟؟
جلوتر رفتم و همونطور که دو نفر بازوهاشو نگهداشته بودن، دستمو زیر چونش بردم تا صورت افتاده اشو یه کم بالا بیارم
چشماشو به زور باز کرد و هیسه خفه ای کشید
نگاهی به خون گوشه لبش و پشت پیرهنش انداختم
باورم نمیشد..
توی مدتی که منتظرشون بودم، اونا از در فرعی برده بودنش به اتاق شکنجه و..
+ هی.. چیکارت کردن؟ چی بهت گفتن؟ میتونی حرف بزنی؟؟
یکی از سربازا جلوم وایساد و دستشو جلو اورد
- بانوی من.. فرمانروا صحبت کردنتون با اوسامو رو فعلا ممنوع کردن
اینو گفت و.. همشون ازم رد شدن..!
"صبح"
از توی آینه نگاهی به خودم انداختم..
از چشمام مشخص بود که نخوابیده بودم..
نه که نخوام.. نتونستم..
قبل از اینکه هرکاری از روتینم رو مثل بقیه روزا بکنم، سریع رفتم بیرون و بدون هیچ اطلاع قبلی، رفتم اتاق پدرم..
قبل از اینکه وارد بشم، پیشخدمتش سرشو پایین اورد
- بانوی من.. پدرتون اینجا نیستن..
+ کجا رفته؟
- به سالن اصلی.. یه جلسه با وزراشون داشتن..
کلافه وار رومو برگردوندم تا برم
- بانو سلیا، ایشون خواستن که—
+ واسم مهم نیست
اینو گفتم و سریع رفتم سمت سالن اصلی
بدون توجه به هرکسی که میخواست جلومو بگیره، درو باز کردم و رفتم داخل
با دیدن من، وزرا از جاشون بلند شدن و سرشونو مختصری پایین اوردن
به هیچکدومشون حتی نگاه هم نکردم و رفتم داخل
ادوارد: سلیا جان.. دخترم، چیزی شده..؟
از نگاهش مشخص بود که دنبال فرصتیه تا بگه چرا اومدم..
کم نیاوردم و بدون اینکه حتی بهش تعظیم کنم، گفتم: باید باهاتون صحبت کنم..
- میبینی که.. الان جلسه دارم دخترم..
دستمو به حدی بالا اوردم و مشغول در اوردن دستکشم شدم تا منظورمو بفهمه.. و درست همون موقع، از جاش بلند شد
- اما.. اشکالی نداره..
نگاهی به وزیرها انداخت
- از همگی عذرخواهی میکنم.. بانو سلیا همیشه عرایض مهمی داره..
اینو گفت و همراهم اومد بیرون
دستمو کشید و بردم داخل اتاق کنار سالن
- معلوم هست چته؟؟ منو با نشون دادن هویت واقعیت تهدید میکنی؟؟
+ اجازه رو صادر کن..
- اجازه؟ چه اجازه ای؟!
+ باید اوسامو رو ببینم.. اونم وقتی دیشب با بی رحمی اون بلا رو سرش اوردی
- چویا.. چرا نمیفهمی؟؟ مدرک موثق اومده که اون سردسته شورشیاست..
+ اخه کی؟؟ کی همچین مدرکی پیدا کرده؟؟
- هرکس.. ولی کسی بوده که هیروتسو بهش اعتماد داره.. پس موثقه
+ تچچ.. برام مهم نیست.. من به همتون ثابت میکنم که اون بی گناهه.. فقط اون اجازه لعنتی رو بهم بده
از اتاق بیرون رفت و نگاهی به یکی از سربازا انداخت و چیزی بهش گفت
- اینم از اجازه.. حالا برو..
- ۱۲.۹k
- ۰۶ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۷۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط