روزگار غیر باور. پارت 39
روزگار غیر باور
پارت 39
#هیونجون
که با حرف بعدی خانم نام تعجب کردم
نام: من الان خونتم، یه پستچی اومده میگه یه بسته برای آقای مین هو فرستادن. بهش میگم اینجا منزل آقای مین هو نیست. میگه دقیق آدرس همین جا رو دادن.بهش چی بگم پسرم؟
هیو: بهش بگو از طرف کیه.
نام: باشه پسرم. یه لحظه گوشی.
بعد ۲ دقیقه خانم نام گفت: میگه اسم نداده گفته از طرف همونی که بهش کمک کردی.
[بهش کمک کردی؟؟؟ که یاد همتا افتادم. مین هو!!! همون اسميه که همتا بهم میگفت.]
هیو: بگیرینش، برای من فرستادن.
نام: باشه پسرم، میزارم روی میز عسلی، مزاحمت نمیشم، فعلا خدافظ.
هیو: باشه، خدانگهدار.
بسته؟؟؟ برای چی بسته فرستاده....
#همتا
ددددررررییییییننننننگگگگگ
ددددررررریییییییییینننننگگگگگگ
زنگ و قطع کردم و میخواستم از روی تخت بلند شم که یاد پام افتادم، من با این پای چلاقم چجوری برم دانشگاه؟؟؟؟ آها خب همونطوری که دیروز رفتم فروشگاه، ولی من باید چند شب هم تو دانشگاه بمونم، از سه هفته پیش رو پایان نامم کار میکردم، ولی این چند روز به خاطر حجم زیاد کارهامون مجبورم. بعدش هم دو ماه کار تو یه شرکت و تمام... از رو تخت بلند شدم و رفتم دستشویی و بعد اسکارلت رو بلند کردم. خب چی بپوشم، یافتم (عکس میزارم) لباسام رو پوشیدم و اسکارلت هم همینطور. میخواستم برم سمت ایستگاه مترو که اسکارلت گفت: حوصله داریا!!!، بیا با تاکسی بریم.
ه: باشه
تاکسی گرفتیم و رفتیم دانشگاه، بعد کلاس اولم به رئیسم زنگ زدم و گفتم که پام اینطوری شده، و اونم گفت اشکال نداره، وقتی کاملا خوب شد. بیا.
بعد چند دقیقه دوباره کلاسم شروع شد...
#هیونجون
فیلمبرداری و عکس برداری تموم شد و اما من داشتم برای آهنگ سولوم تمرین میکردم. میخواستم سولو دبیو کنم و این آهنگم رو باید توی کنسرتی که چند مدت دیگه هست، برای اولین بار اجرا کنم.
حدودا ساعت 11 شب بود، هممون رفتیم خونه ی مشترکمون. هممون روی تخت هامون ولو شدیم و سریع خوابمون برد...
#همتا
حدودا ساعت 4 صبح بود، اما تمام اعضای گروهمون بیدار بودن، خیلی خوابم میومد، خییییلی.
اس: گشنمه
هیو جو:منم
ه: منم همینطور، دال می تو چی؟
دال می: من که دارم از گشنگی میمیرم.
ه: خب پس بیاین اول یه چیزی بخوریم بعد دوباره کار کنیم، حالا کی میره؟
همه نگاه به من کردن، که گفتم: توقع ندارین با این پام، برم بگیرم؟
دال می: راست میگه، خب پس من میرم. خب چی میخورین؟
همه گفتن و دال می رفت بگیره.
چند دقیقه بعد که هممون منتظر دال می بودیم، گوشیم زنگ خورد، ناشناس بود. جواب دادم:...
کامنت فراموش نشه لاوا♥️
پارت 39
#هیونجون
که با حرف بعدی خانم نام تعجب کردم
نام: من الان خونتم، یه پستچی اومده میگه یه بسته برای آقای مین هو فرستادن. بهش میگم اینجا منزل آقای مین هو نیست. میگه دقیق آدرس همین جا رو دادن.بهش چی بگم پسرم؟
هیو: بهش بگو از طرف کیه.
نام: باشه پسرم. یه لحظه گوشی.
بعد ۲ دقیقه خانم نام گفت: میگه اسم نداده گفته از طرف همونی که بهش کمک کردی.
[بهش کمک کردی؟؟؟ که یاد همتا افتادم. مین هو!!! همون اسميه که همتا بهم میگفت.]
هیو: بگیرینش، برای من فرستادن.
نام: باشه پسرم، میزارم روی میز عسلی، مزاحمت نمیشم، فعلا خدافظ.
هیو: باشه، خدانگهدار.
بسته؟؟؟ برای چی بسته فرستاده....
#همتا
ددددررررییییییننننننگگگگگ
ددددررررریییییییییینننننگگگگگگ
زنگ و قطع کردم و میخواستم از روی تخت بلند شم که یاد پام افتادم، من با این پای چلاقم چجوری برم دانشگاه؟؟؟؟ آها خب همونطوری که دیروز رفتم فروشگاه، ولی من باید چند شب هم تو دانشگاه بمونم، از سه هفته پیش رو پایان نامم کار میکردم، ولی این چند روز به خاطر حجم زیاد کارهامون مجبورم. بعدش هم دو ماه کار تو یه شرکت و تمام... از رو تخت بلند شدم و رفتم دستشویی و بعد اسکارلت رو بلند کردم. خب چی بپوشم، یافتم (عکس میزارم) لباسام رو پوشیدم و اسکارلت هم همینطور. میخواستم برم سمت ایستگاه مترو که اسکارلت گفت: حوصله داریا!!!، بیا با تاکسی بریم.
ه: باشه
تاکسی گرفتیم و رفتیم دانشگاه، بعد کلاس اولم به رئیسم زنگ زدم و گفتم که پام اینطوری شده، و اونم گفت اشکال نداره، وقتی کاملا خوب شد. بیا.
بعد چند دقیقه دوباره کلاسم شروع شد...
#هیونجون
فیلمبرداری و عکس برداری تموم شد و اما من داشتم برای آهنگ سولوم تمرین میکردم. میخواستم سولو دبیو کنم و این آهنگم رو باید توی کنسرتی که چند مدت دیگه هست، برای اولین بار اجرا کنم.
حدودا ساعت 11 شب بود، هممون رفتیم خونه ی مشترکمون. هممون روی تخت هامون ولو شدیم و سریع خوابمون برد...
#همتا
حدودا ساعت 4 صبح بود، اما تمام اعضای گروهمون بیدار بودن، خیلی خوابم میومد، خییییلی.
اس: گشنمه
هیو جو:منم
ه: منم همینطور، دال می تو چی؟
دال می: من که دارم از گشنگی میمیرم.
ه: خب پس بیاین اول یه چیزی بخوریم بعد دوباره کار کنیم، حالا کی میره؟
همه نگاه به من کردن، که گفتم: توقع ندارین با این پام، برم بگیرم؟
دال می: راست میگه، خب پس من میرم. خب چی میخورین؟
همه گفتن و دال می رفت بگیره.
چند دقیقه بعد که هممون منتظر دال می بودیم، گوشیم زنگ خورد، ناشناس بود. جواب دادم:...
کامنت فراموش نشه لاوا♥️
- ۱۱.۸k
- ۱۰ بهمن ۱۳۹۹
دیدگاه ها (۱۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط