ای که به شام سیاه مهتابی

ای که به شام سیاه مهتابی
شب من پرشده از بی تابی
منو کربلا نبوردی ارباب
کجا رفت نوکری و اربابی؟؟
نمی گم قصه ی من آخرهاشه
چقدم دربزنم در واشه؟؟
من ازت یه کربلا می خوامو
توبهم حرم نمیدی ؟؟؟باشه
باشه لال میشم از این شیونو شین
من کجاو صحن شاه عالمین
من و داغ زیارت آقا
نمی گم کهئ نوکر دربارم
خنودمم خوب میدونم سربارم
ولی به زلف سیاهت سوگند
که محاله دست ازت بردارم
تاشدم از غم تو بی خونه
همه گفتن که شده دیوونه
یاحسین ملامتش بامردم
که فقط یه خوب و بد میمونه
آره من یه عمریه غم پرورتم
ولی آقا من سگ دخترتم
پدرو مادرمم میدم برات
دیگه من دچی کار کنم نوکرتم
بی تو شادیه جهان جزغم نیست
رنج جنت ز جهنم کم نیست
هرکه در عالم امکان خودرا
سگ کوی تو نخواندآدم نیست
می زنن طعنه که هستم کافر
چون به درگاه توهستم شاکر
بعد مرگم منو مشهر کن با
رسول ترک و سید ذاکر
تودلا عشقتو ساکن می کنی
کار ناممکن و ممکن می کنی
چی بگم از کرمت وقتی حسین
علی گندومی رو مومن می کنی
آقام آقام آقام آقام یا حسین