ازش پرسیدن فکر می‌کنی اگه اون موقعا بودی...

ازش پرسیدن فکر می‌کنی اگه اون موقعا بودی...
اگه چشم باز می کردی می‌دیدی یه طرف سپاه یزیده و یه طرف حسین بن علی و انصارش، چیکار می کردی؟!
مکث کرد
مکث کرد و گفت نمی‌دونم...
اگه به حرف باشه طرف امام حسین و رستگاری، اما اگه به عمل باشه، نمی‌دونم...
واقعا نمی‌دونم!
با خودم فکر کردم اون مکثه منم، اون مکثه من و امثال منیم که به زبون سیاه پوش و عزادار آقا امام حسینیم ولی به عمل که می‌رسه، نه به هم رحم می کنیم، نه به بچه ی شش ماهه ی مردم!
من و مایی که یادمون میره حرمت و ارزشِ آبرو و دلِ خلق خدا از خودِ خونه ی خدا هم بالاتره و فراموش می کنیم اندازه ی یک سر سوزن حق الناسی رو که گردنمونه، نه قرآن به سر گرفتن پاک می کنه از ذمه مون، نه گریه ی محرم و نه مکه و کربلا رفتن و هزار و یکی دیگه از این قبیل!
اون مکثه خوی طمع کار و حریص و آزمند خیلی از ماهائیه که به طمعِ ملک ری و فلان پست و مقامِ غصبی و فلان ثروت ناحق و فلان جایگاه، پا رو خرخره ی خیلیا میذاریم و پاش بیفته برای خواسته هامون، هم خون می‌ریزیم، هم خونِ خلق الله رو می‌کنیم توی شیشه، غافل از این که فلان از ما بزرگتراش هم دست و دهنشون به گندم ری که سهله، به "جُو"ش هم نرسیده و نمی‌رسه و نخواهد رسید، که دنیا اگه وفا داشت، به صاحبان قبلیش وفا می‌کرد!
از خیلی از ماها اگه بپرسن همچین سوالیو بی‌درنگ و محکم و قاطع میگیم معلومه!
طرف آقام حسین، ولاغیر!
اما به عمل که برسه، میشیم سرکرده ی سپاه یزید و شرم نمی کنیم‌ از خدای حسین، به خاطرِ ظلم روا داشتن به هرکسی که در برابرمون بنا به شرایطی مظلومه و بی دفاع...

#طاهره_اباذری_هریس