رمان مافیایی
در دل اسمان👩🏼✈️✈️
پارت: 1
صدای جیغ مسافران در فضای محدود کابین هواپیما میپیچید و بوی تند باروت، جایگزین عطر ملایم قهوه شده بود. ادوارد همیشه میگفت: «بِلا، آسمون جای امنی نیست، زمین زیر پای من امنتره.» و تو حالا، در ارتفاع ۳۰ هزار پایی، در حالی که لولهی سرد یک کلت روی شقیقهات فشار میآورد، به آن چشمهای نافذ و نگران او فکر میکردی.
مردی که بازوی تو را با خشونت گرفته بود، بوی عرق و سیگار ارزانقیمت میداد. او فریاد زد: «به اون خلبانِ احمق بگو در رو باز کنه، وگرنه مغزِ خوشگلت رو میپاشم روی دیوار کاکپیت!»
لباس فرم مهمانداریات در قسمت شانه پاره شده بود و گوشهی لبت از ضربهی قبلی آنها میسوخت. اما تو میدانستی اگر در باز شود، نه تنها محموله به دست این جانیها میافتد، بلکه جان تمام مسافران به بازی گرفته میشود. با صدایی که سعی میکردی نلرزد، گفتی: «هر کاری... هر کاری بخوای با من بکن... اما اون در باز نمیشه.»
در همین حال، در ویلای باشکوهی در حومهی شهر، ادوارد پشت میز کارش نشسته بود و به گزارشهای فروش اسلحه نگاه میکرد. ناگهان درِ اتاق با شدت باز شد. «مارکوس»، دست راست ادوارد، در حالی که نفسنفس میزد، کنترل تلویزیون را به سمت نمایشگر گرفت.
— «قربان... باید این رو ببینید. پرواز شماره ۸۱۴... پروازِ خانم بِلا...»
تصویرِ لرزانی از داخل هواپیما که توسط یکی از مسافران به صورت مخفیانه مخابره شده بود، روی صفحه نقش بست. گزارشگر با صدایی وحشتزده میگفت: «هواپیماربایان کنترل رو به دست گرفتن... شنیدهها حاکی از اینه که یکی از خدمه به عنوان گروگان در وضعیت وخیمی قرار داره...»
ادوارد از جا بلند شد. چشمانش مثل دو تکه زغال گداخته میسوخت. لیوان کریستال در دستش ترک خورد و خردههایش در دستش فرو رفت، اما او دردی حس نمیکرد. تمام وجودش لرزید وقتی تصویر محوی از تو را دید که روی زمین افتاده بودی و یکی از مردان مسلح موهایت را میکشید.
ادوارد با صدایی که از شدت خشم به لرزه افتاده بود، رو به مارکوس گفت:
— «جت خصوصی رو آماده کن. به تمام تیمهای نفوذی در ویتنام خبر بده. اونها نمیدونن چه اشتباهی کردن... اونها فقط یه هواپیما رو ندزدیدن، اونها دارن با "مرگ" بازی میکنن.»
او کلت کمریاش را از کشوی میز بیرون کشید و ادامه داد:
— «بِلا... فقط طاقت بیار... اگه یه تار مو از سرت کم بشه، آسمونِ اون کشور رو به آتیش میکشم.»
#مافیا
#عاشقانه
#رمان
#فیکشن
شرط ها برای پارت بعد: 10 لایک. 10 کامنت
فالو کن که پارت بعدی رث از دست ندی❤
پارت: 1
صدای جیغ مسافران در فضای محدود کابین هواپیما میپیچید و بوی تند باروت، جایگزین عطر ملایم قهوه شده بود. ادوارد همیشه میگفت: «بِلا، آسمون جای امنی نیست، زمین زیر پای من امنتره.» و تو حالا، در ارتفاع ۳۰ هزار پایی، در حالی که لولهی سرد یک کلت روی شقیقهات فشار میآورد، به آن چشمهای نافذ و نگران او فکر میکردی.
مردی که بازوی تو را با خشونت گرفته بود، بوی عرق و سیگار ارزانقیمت میداد. او فریاد زد: «به اون خلبانِ احمق بگو در رو باز کنه، وگرنه مغزِ خوشگلت رو میپاشم روی دیوار کاکپیت!»
لباس فرم مهمانداریات در قسمت شانه پاره شده بود و گوشهی لبت از ضربهی قبلی آنها میسوخت. اما تو میدانستی اگر در باز شود، نه تنها محموله به دست این جانیها میافتد، بلکه جان تمام مسافران به بازی گرفته میشود. با صدایی که سعی میکردی نلرزد، گفتی: «هر کاری... هر کاری بخوای با من بکن... اما اون در باز نمیشه.»
در همین حال، در ویلای باشکوهی در حومهی شهر، ادوارد پشت میز کارش نشسته بود و به گزارشهای فروش اسلحه نگاه میکرد. ناگهان درِ اتاق با شدت باز شد. «مارکوس»، دست راست ادوارد، در حالی که نفسنفس میزد، کنترل تلویزیون را به سمت نمایشگر گرفت.
— «قربان... باید این رو ببینید. پرواز شماره ۸۱۴... پروازِ خانم بِلا...»
تصویرِ لرزانی از داخل هواپیما که توسط یکی از مسافران به صورت مخفیانه مخابره شده بود، روی صفحه نقش بست. گزارشگر با صدایی وحشتزده میگفت: «هواپیماربایان کنترل رو به دست گرفتن... شنیدهها حاکی از اینه که یکی از خدمه به عنوان گروگان در وضعیت وخیمی قرار داره...»
ادوارد از جا بلند شد. چشمانش مثل دو تکه زغال گداخته میسوخت. لیوان کریستال در دستش ترک خورد و خردههایش در دستش فرو رفت، اما او دردی حس نمیکرد. تمام وجودش لرزید وقتی تصویر محوی از تو را دید که روی زمین افتاده بودی و یکی از مردان مسلح موهایت را میکشید.
ادوارد با صدایی که از شدت خشم به لرزه افتاده بود، رو به مارکوس گفت:
— «جت خصوصی رو آماده کن. به تمام تیمهای نفوذی در ویتنام خبر بده. اونها نمیدونن چه اشتباهی کردن... اونها فقط یه هواپیما رو ندزدیدن، اونها دارن با "مرگ" بازی میکنن.»
او کلت کمریاش را از کشوی میز بیرون کشید و ادامه داد:
— «بِلا... فقط طاقت بیار... اگه یه تار مو از سرت کم بشه، آسمونِ اون کشور رو به آتیش میکشم.»
#مافیا
#عاشقانه
#رمان
#فیکشن
شرط ها برای پارت بعد: 10 لایک. 10 کامنت
فالو کن که پارت بعدی رث از دست ندی❤
- ۲.۳k
- ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط