فیک : بین راندها
پارت ۱۳۸
صبح روز بعد...
باشگاه هنوز شلوغ نشده بود.
فقط چهار نفرشان آمده بودند.
استاد کانگ هم داخل دفتر مشغول نوشتن برنامه‌ی تمرین بود.
---
تهیونگ در حال بستن بند دستکش‌هایش بود که ناگهان گفت:
ـ «جیمین.»
ـ «هان؟»
ـ «یه سؤال خیلی مهم.»
جیمین بدون اینکه سرش را بلند کند، جواب داد:
ـ «بپرس.»
ـ «اگه من و تو با هم مسابقه بدیم...»
ـ «کی می‌بره؟»
جیمین بند کفشش را محکم کرد.
بعد خیلی خونسرد گفت:
ـ «من.»
تهیونگ خندید.
ـ «بدون فکر کردن؟»
ـ «آره.»
ـ «اعتماد به نفس یا توهم؟»
ـ «واقعیت.»
---
آنا و کوک که مشغول گرم کردن بودند، خنده‌شان گرفت.
آنا زیر لب گفت:
ـ «شروع شد...»
کوک با لبخند جواب داد:
ـ «طبق معمول.»
---
تهیونگ جلو رفت.
ـ «باشه.»
ـ «بیا یه راند دوستانه.»
جیمین ایستاد.
ـ «قبوله.»
استاد کانگ هم از دفتر بیرون آمد.
نگاهی به آن دو کرد و لبخند زد.
ـ «فقط آروم.»
ـ «نمی‌خوام باشگاه رو خراب کنین.»
هر دو همزمان گفتند:
ـ «چشم استاد.»
---
چند شاگرد هم دور رینگ جمع شدند.
کوک داور شد.
آنا هم کنار رینگ ایستاد.
کوک با خنده گفت:
ـ «آماده؟»
هر دو دستکش‌هایشان را به هم زدند.
ـ «آماده.»
---
راند شروع شد.
تهیونگ با سرعت حمله کرد.
جیمین جاخالی داد.
ـ «همین بود؟»
تهیونگ خندید.
ـ «هنوز گرم نشدم.»
این بار جیمین حمله کرد.
تهیونگ جاخالی داد.
ـ «داداش، کند شدی.»
ـ «صبر کن.»
---
دو دقیقه بعد...
هر دو نفس‌نفس می‌زدند.
اما هیچ‌کدام حاضر نبود کوتاه بیاید.
تهیونگ گفت:
ـ «قبول کن دارم می‌برم.»
جیمین خندید.
ـ «تو خواب.»
---
همان لحظه...
هر دو با هم حمله کردند.
تعادلشان به هم خورد.
و...
هر دو با هم روی تشک افتادند.
یک ثانیه سکوت...
بعد صدای خنده‌ی آنا بلند شد.
کوک هم زد زیر خنده.
---
تهیونگ که هنوز روی زمین بود، گفت:
ـ «دیدی؟»
ـ «باعث شدی خودتم بیفتی.»
جیمین خندید.
ـ «نه.»
ـ «تو منو کشیدی پایین.»
ـ «اصلاً.»
ـ «کاملاً.»
---
هر دو چند ثانیه به هم نگاه کردند.
بعد...
بی‌اختیار زدند زیر خنده.
تهیونگ دستش را جلو آورد.
ـ «بلند شو، پیرمرد.»
جیمین دستش را گرفت و بلند شد.
ـ «اول خودت مواظب کمرت باش، پیرمرد.»
---
کوک با خنده سرش را تکان داد.
ـ «واقعاً شبیه دو برادرین.»
آنا لبخند زد.
ـ «دعواشون پنج دقیقه‌ست...»
ـ «رفاقتشون تا آخر عمر.»
---
در همان لحظه...
یکی از شاگردهای جدید که تازه وارد باشگاه شده بود، با تعجب پرسید:
ـ «این دو نفر همیشه این‌جورین؟»
کوک لبخند زد.
ـ «تقریباً هر روز.»
آنا ادامه داد:
ـ «ولی اگه یکی به یکی‌شون گیر بده...»
ـ «اون یکی اولین نفر جلوی طرف می‌ایسته.»
---
جیمین که حرف آنا را شنیده بود، خیلی طبیعی دستش را روی شانه‌ی تهیونگ گذاشت.
ـ «هر چقدر هم اعصابمو خورد کنه...»
تهیونگ حرفش را کامل کرد.
ـ «بازم داداشمه.»
هر دو لبخند زدند.
بعد دوباره شروع کردند به کل‌کل.
تهیونگ گفت:
ـ «ولی جدی...»
ـ «دفعه‌ی بعد می‌برمت.»
جیمین خندید.
ـ «هر وقت بردی، خودم برات شام می‌خرم.»
تهیونگ با ذوق گفت:
ـ «قول؟»
ـ «قول.»
هر دو مشت‌هایشان را به هم زدند.
و دوباره...
مثل دو برادر، کنار هم خندیدند.
از دور...
استاد کانگ با لبخند نگاهشان می‌کرد و زیر لب گفت:
ـ «قدرت واقعی این باشگاه...»
ـ «فقط توی مشت‌هاشون نیست.»
ـ «توی رفاقتشونه.»
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
صبح روز بعد...
باشگاه هنوز شلوغ نشده بود.
فقط چهار نفرشان آمده بودند.
استاد کانگ هم داخل دفتر مشغول نوشتن برنامه‌ی تمرین بود.
---
تهیونگ در حال بستن بند دستکش‌هایش بود که ناگهان گفت:
ـ «جیمین.»
ـ «هان؟»
ـ «یه سؤال خیلی مهم.»
جیمین بدون اینکه سرش را بلند کند، جواب داد:
ـ «بپرس.»
ـ «اگه من و تو با هم مسابقه بدیم...»
ـ «کی می‌بره؟»
جیمین بند کفشش را محکم کرد.
بعد خیلی خونسرد گفت:
ـ «من.»
تهیونگ خندید.
ـ «بدون فکر کردن؟»
ـ «آره.»
ـ «اعتماد به نفس یا توهم؟»
ـ «واقعیت.»
---
آنا و کوک که مشغول گرم کردن بودند، خنده‌شان گرفت.
آنا زیر لب گفت:
ـ «شروع شد...»
کوک با لبخند جواب داد:
ـ «طبق معمول.»
---
تهیونگ جلو رفت.
ـ «باشه.»
ـ «بیا یه راند دوستانه.»
جیمین ایستاد.
ـ «قبوله.»
استاد کانگ هم از دفتر بیرون آمد.
نگاهی به آن دو کرد و لبخند زد.
ـ «فقط آروم.»
ـ «نمی‌خوام باشگاه رو خراب کنین.»
هر دو همزمان گفتند:
ـ «چشم استاد.»
---
چند شاگرد هم دور رینگ جمع شدند.
کوک داور شد.
آنا هم کنار رینگ ایستاد.
کوک با خنده گفت:
ـ «آماده؟»
هر دو دستکش‌هایشان را به هم زدند.
ـ «آماده.»
---
راند شروع شد.
تهیونگ با سرعت حمله کرد.
جیمین جاخالی داد.
ـ «همین بود؟»
تهیونگ خندید.
ـ «هنوز گرم نشدم.»
این بار جیمین حمله کرد.
تهیونگ جاخالی داد.
ـ «داداش، کند شدی.»
ـ «صبر کن.»
---
دو دقیقه بعد...
هر دو نفس‌نفس می‌زدند.
اما هیچ‌کدام حاضر نبود کوتاه بیاید.
تهیونگ گفت:
ـ «قبول کن دارم می‌برم.»
جیمین خندید.
ـ «تو خواب.»
---
همان لحظه...
هر دو با هم حمله کردند.
تعادلشان به هم خورد.
و...
هر دو با هم روی تشک افتادند.
یک ثانیه سکوت...
بعد صدای خنده‌ی آنا بلند شد.
کوک هم زد زیر خنده.
---
تهیونگ که هنوز روی زمین بود، گفت:
ـ «دیدی؟»
ـ «باعث شدی خودتم بیفتی.»
جیمین خندید.
ـ «نه.»
ـ «تو منو کشیدی پایین.»
ـ «اصلاً.»
ـ «کاملاً.»
---
هر دو چند ثانیه به هم نگاه کردند.
بعد...
بی‌اختیار زدند زیر خنده.
تهیونگ دستش را جلو آورد.
ـ «بلند شو، پیرمرد.»
جیمین دستش را گرفت و بلند شد.
ـ «اول خودت مواظب کمرت باش، پیرمرد.»
---
کوک با خنده سرش را تکان داد.
ـ «واقعاً شبیه دو برادرین.»
آنا لبخند زد.
ـ «دعواشون پنج دقیقه‌ست...»
ـ «رفاقتشون تا آخر عمر.»
---
در همان لحظه...
یکی از شاگردهای جدید که تازه وارد باشگاه شده بود، با تعجب پرسید:
ـ «این دو نفر همیشه این‌جورین؟»
کوک لبخند زد.
ـ «تقریباً هر روز.»
آنا ادامه داد:
ـ «ولی اگه یکی به یکی‌شون گیر بده...»
ـ «اون یکی اولین نفر جلوی طرف می‌ایسته.»
---
جیمین که حرف آنا را شنیده بود، خیلی طبیعی دستش را روی شانه‌ی تهیونگ گذاشت.
ـ «هر چقدر هم اعصابمو خورد کنه...»
تهیونگ حرفش را کامل کرد.
ـ «بازم داداشمه.»
هر دو لبخند زدند.
بعد دوباره شروع کردند به کل‌کل.
تهیونگ گفت:
ـ «ولی جدی...»
ـ «دفعه‌ی بعد می‌برمت.»
جیمین خندید.
ـ «هر وقت بردی، خودم برات شام می‌خرم.»
تهیونگ با ذوق گفت:
ـ «قول؟»
ـ «قول.»
هر دو مشت‌هایشان را به هم زدند.
و دوباره...
مثل دو برادر، کنار هم خندیدند.
از دور...
استاد کانگ با لبخند نگاهشان می‌کرد و زیر لب گفت:
ـ «قدرت واقعی این باشگاه...»
ـ «فقط توی مشت‌هاشون نیست.»
ـ «توی رفاقتشونه.»
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۱۷.۶k
- ۲۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
