خداحافظ گل لادن، تموم عاشقا باختن

خداحافظ گل لادن، تموم عاشقا باختن
ببین هم گریه هام از عشق، چه زندونی برام ساختن
خداحافظ گل پونه، گل تنهای بی خونه
لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه
یکی با چشمای نازش، دل کوچیکمو لرزوند
یکی با دست ناپاکش، گلای باغچمو سوزوند
تو این شب های تو درتو ، خداحافظ گل شب بو
هنوز آوار تنهایی داره می باره از هر سو
خداحافظ گل مریم، گل مظلوم و پر دردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم
از این فصل سکوت و شب، غم بارونو بردارم
نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی
تو که بیدار بیداری بگو از شب چه میدونی
تو این رویای سر درگم، خداحافظ گل گندم
تو هم بازیچه ای بودی تو دست سرد این مردم
خداحافظ گل پونه، که بارونی نمیتونه
طلسم بغض و برداره، از این پاییز دیوونه
خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که ببینی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین،به یاد اون همه تردید
به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید
اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده س
نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده س
خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها
بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا