bloody life (3)p⁵
پارت پنجم بخش سوم؛خداحافظی با پسر صورتی
ویو هان:
کم کم چشمامو باز کردم.پلکام احساس سنگینی داشتن و میخواستن روی هم بیوفتن،سرمو تکون دادم بلکه ابن حس منگی بپره به کل میز شام نگاه کردم همه با دارت های بیهوشی که روی گردناشون بود بیهوش شده بودن...صبر کن ببینم، دارت بیهوشی؟!آهسته به پشت گردنم دستی کشیدم و دارت رو با شتاب بیرون آوردم به غیر از دارت ها،یه چیز دیگه ام سرجاش نبود.سونو کوش؟ صندلی کنار سونگهون خالی بود و این باعث میشد واقعا بترسم.به سمت سونگهون رفتم و تکونش دادم
هان:سونگهون... سونگهون!
آروم چشماشو باز کرد
سونگهون:چی..چیشده هان؟!
هان:بیهوشمون کردن سونوعم نیست
سونگهون:چی؟!
یهو با شتاب از صندلی بلند شد و منم اگه کابینت رو نگرفته بودم پرت شده بودم.سراسیمه به کل سالن نگاه کرد و بدون اینکه چیزی بگه بدو بدو رفت و دور شد؛پسره ی خر حداقل میزاشتی بقیه بیدار شن باهم بریم یهو یکاری دست خودت ندی!
دونه دونه دارت هارو از گردن بقیه درآوردم و همه شون آروم آروم داشتن بهوش میومدن لینو درحالی که سرش رو گرفته بود سمتم اومد
لینو:مسر لپ... اون دوتا کفتر عاشق کجان؟
قیافه ی الانش که تضاد خاصی با اون لحن همیشه تند و تیزش داشت باعث شد تو اون شرایط مزخرف پقی بزنم زیر خنده.لینو با چشمای گشاد نگام میکرد و منتظر دلیل خنده ام بود
بریده بریده گفتم:وا..ی قیافه ....ات خیلی ....خوب شده بود... وای
یه دونه زد در باسنم و اینبار نوبت من بود که با چشمای گشاد نگاش کنم
هیسونگ هومی کرد و گفت:اگه قابل بدونین خواستم بگم الان وقت کرم ریزی نیست
باهم گفتیم:ببخشید
بعد از لینو دور شدم و رفتم سمت بومگیویی که هنوز تو عالم خودش بود و بیدار نشده بود
هان:این چشه؟!
یونجون:چمیدونم! میبرمش تو اتاق هروقت بلند شد وقایع رو براش توضیح بدین
به محض رفتن یونجونی که بومگیو رو روی کولش انداخته بود سونگهون با قیافه ای ترسیده و اشکی اومد.
چانگبین به طرفش رفت و گفت:هی پسر خوبی؟
سونگهون هیچی نکفت و فقط شروع به گریه کرد
با لحن آرومی گفتم:جسدشو دیدی؟
سونگهون بین هق هقاش گفت:موضوع همینجاس... صدای گریه ها وجیغش رو شنیدم ولی خودشو هیچ جا پیدا نکردم
دستمو رو شونش گذاشتم و گفتم:متاسفم
یونا:منطقیه
سونگهون: دقیقا چه کوفتی ای منطقی ای عه؟
یونا:ما جسد چریونگم فردا صبحش پیدا کردیم،جسد سونو عم فردا پیدا میکنیم
سونگهون:اون هنوز نمرده که بهش میگی جسد!
یونا:خودتو گول نزن
و از سونگهون فاصله گرفت.هق هقای سونگهون بیشتر شده بود و همه قیافه ی ناراحتی داشتن.
رزی،کجایی؟
شرایط=۸ تا لایک ۶ تا کامت
ویو هان:
کم کم چشمامو باز کردم.پلکام احساس سنگینی داشتن و میخواستن روی هم بیوفتن،سرمو تکون دادم بلکه ابن حس منگی بپره به کل میز شام نگاه کردم همه با دارت های بیهوشی که روی گردناشون بود بیهوش شده بودن...صبر کن ببینم، دارت بیهوشی؟!آهسته به پشت گردنم دستی کشیدم و دارت رو با شتاب بیرون آوردم به غیر از دارت ها،یه چیز دیگه ام سرجاش نبود.سونو کوش؟ صندلی کنار سونگهون خالی بود و این باعث میشد واقعا بترسم.به سمت سونگهون رفتم و تکونش دادم
هان:سونگهون... سونگهون!
آروم چشماشو باز کرد
سونگهون:چی..چیشده هان؟!
هان:بیهوشمون کردن سونوعم نیست
سونگهون:چی؟!
یهو با شتاب از صندلی بلند شد و منم اگه کابینت رو نگرفته بودم پرت شده بودم.سراسیمه به کل سالن نگاه کرد و بدون اینکه چیزی بگه بدو بدو رفت و دور شد؛پسره ی خر حداقل میزاشتی بقیه بیدار شن باهم بریم یهو یکاری دست خودت ندی!
دونه دونه دارت هارو از گردن بقیه درآوردم و همه شون آروم آروم داشتن بهوش میومدن لینو درحالی که سرش رو گرفته بود سمتم اومد
لینو:مسر لپ... اون دوتا کفتر عاشق کجان؟
قیافه ی الانش که تضاد خاصی با اون لحن همیشه تند و تیزش داشت باعث شد تو اون شرایط مزخرف پقی بزنم زیر خنده.لینو با چشمای گشاد نگام میکرد و منتظر دلیل خنده ام بود
بریده بریده گفتم:وا..ی قیافه ....ات خیلی ....خوب شده بود... وای
یه دونه زد در باسنم و اینبار نوبت من بود که با چشمای گشاد نگاش کنم
هیسونگ هومی کرد و گفت:اگه قابل بدونین خواستم بگم الان وقت کرم ریزی نیست
باهم گفتیم:ببخشید
بعد از لینو دور شدم و رفتم سمت بومگیویی که هنوز تو عالم خودش بود و بیدار نشده بود
هان:این چشه؟!
یونجون:چمیدونم! میبرمش تو اتاق هروقت بلند شد وقایع رو براش توضیح بدین
به محض رفتن یونجونی که بومگیو رو روی کولش انداخته بود سونگهون با قیافه ای ترسیده و اشکی اومد.
چانگبین به طرفش رفت و گفت:هی پسر خوبی؟
سونگهون هیچی نکفت و فقط شروع به گریه کرد
با لحن آرومی گفتم:جسدشو دیدی؟
سونگهون بین هق هقاش گفت:موضوع همینجاس... صدای گریه ها وجیغش رو شنیدم ولی خودشو هیچ جا پیدا نکردم
دستمو رو شونش گذاشتم و گفتم:متاسفم
یونا:منطقیه
سونگهون: دقیقا چه کوفتی ای منطقی ای عه؟
یونا:ما جسد چریونگم فردا صبحش پیدا کردیم،جسد سونو عم فردا پیدا میکنیم
سونگهون:اون هنوز نمرده که بهش میگی جسد!
یونا:خودتو گول نزن
و از سونگهون فاصله گرفت.هق هقای سونگهون بیشتر شده بود و همه قیافه ی ناراحتی داشتن.
رزی،کجایی؟
شرایط=۸ تا لایک ۶ تا کامت
- ۱۰.۸k
- ۱۲ بهمن ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۲۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
