وانشات ته سکوت نیمه شب (گرگینه)(پارت۲)
ته : نظرت چیه باهم بریم یه کافی بخوریم؟
ا/ت : سعی کردم خودم نرمال نشون بدم گفتم : فکر کنم برای یه کافی وقت داشته باشم لبخندی زد گفت : پس خوبه
کافی‌شاپ زیاد ازمون دور نبود با سکوت به سمت مقصد مون رفتیم وقتی رسیدیم بوی قهوه حالم جا آورد ترکیبش با عطر بارون بی نظیر بود و حالا کراشم منو به صرف قهوه دعوت کرده از امروز بهترم داریم مگه
با وجود پر بودن صندلیا کافه و فقط یه جای خالی حق انتخابی وجود نداشت پس همون جای خالی نشستیم مشغول سفارش دادن شدیم....
فلش بک زمان حال-
ا/ت : خودمو تکونی دادم که صدای جیر جیر تخت بلند شد چنان دردی تو بدنم پیچید که انگار تمام استخونام شکسته چشمام بلاخره به تاریکی عادت کرد اطرافم در نظر گرفتم دیوارای چوبی باعث شد بفهمم داخل یه کلبم سعی کردم بلند بشم اما درد اجازه نمی‌داد احساس میکنم مردم دوباره زنده شدم ولی باید مرده میبودم تا جایی که یادمه....
فلش بک به 6۸ ساعت قبل-
ا/ت : بارون کاملا قطع شده بود داشتیم کنار هم راه می‌رفتیم انگار جفت مون مقصدی نداریم بعد یه گپ گفت طولانی داخل کافه الان حس میکنم رو ابرام نکنه اونم رو من کراش داره؟ اگه نداره چرا دعوتم کرد؟ تازه نذاشت من حساب کنم وای خدا چقدر جنتلمن ^_^
خواستم سکوت بشکنم گفتم خونه تو کجاست ؟ گفت : خونه من دوره گفتم : پس چرا میای اینجا گفت: اینجا کتابخونه هست گفتم : یعنی جایی که زندگی میکنی کتابخونه نداره؟ گفت : آره نداره گفتم: کجا ؟ سکوتش خجالت زدم کرد نباید انقدر سوال می‌پرسیدم وایی گند زدم دوباره بین مون سکوت گرفت اما گفت : تو کجا زندگی میکنی؟ گفتم : اممم خونه من از کتابخونه دوتا خیابون بیشتر فاصله نداره گفت: پس اهل اینجایی خواستم تایید کنم اما یه ماشین از کنار چنان به پهلوم خورد که افتادم آخ بلندی گفتم دستم گذاشتم رو پهلوم تهیونگ سریع واکنش نشون داد اومد سمتم که راننده ماشین پیاده شد اومد سمت ما گفت : اوه خانم سالمید؟
خواستم داد بزنم بگم کوری روانی بنظرت سالمم که به جاش صدای داد تهیونگ بلند شد شروع کردن به بحث کردن
منم آروم آروم بلند شدم به حرفاشون دقت کردم انگار همو می‌شناختن متعجب شدم که تهیونگ یقه طرف کوبوندش به ماشین گفت؛ بگو اینجا چه غلطی میکنی راننده هم گفت : فقط اومدم یه دوری بزنم
نمی دونستم چه واکنشی نشون بدم که باهم درگیر شدن مثل دوتا حیوون افتادن به جون هم اما...
انگار واقعا حیوون بودن صداشون عجیب بود وحشت کردم خواستم از این معرکه فرار کنم که رانندهه اومد سمتم جوری که تهیونگ بشنوه گفت بذار اول خودم سیر کنم دوباره بشین دعوام کن
بازوهام محکم گرفت با حس دندوناش چنان جیغی کشیدم که گلوم درد گرفت بعدش خاموشی....
ا/ت : سعی کردم خودم نرمال نشون بدم گفتم : فکر کنم برای یه کافی وقت داشته باشم لبخندی زد گفت : پس خوبه
کافی‌شاپ زیاد ازمون دور نبود با سکوت به سمت مقصد مون رفتیم وقتی رسیدیم بوی قهوه حالم جا آورد ترکیبش با عطر بارون بی نظیر بود و حالا کراشم منو به صرف قهوه دعوت کرده از امروز بهترم داریم مگه
با وجود پر بودن صندلیا کافه و فقط یه جای خالی حق انتخابی وجود نداشت پس همون جای خالی نشستیم مشغول سفارش دادن شدیم....
فلش بک زمان حال-
ا/ت : خودمو تکونی دادم که صدای جیر جیر تخت بلند شد چنان دردی تو بدنم پیچید که انگار تمام استخونام شکسته چشمام بلاخره به تاریکی عادت کرد اطرافم در نظر گرفتم دیوارای چوبی باعث شد بفهمم داخل یه کلبم سعی کردم بلند بشم اما درد اجازه نمی‌داد احساس میکنم مردم دوباره زنده شدم ولی باید مرده میبودم تا جایی که یادمه....
فلش بک به 6۸ ساعت قبل-
ا/ت : بارون کاملا قطع شده بود داشتیم کنار هم راه می‌رفتیم انگار جفت مون مقصدی نداریم بعد یه گپ گفت طولانی داخل کافه الان حس میکنم رو ابرام نکنه اونم رو من کراش داره؟ اگه نداره چرا دعوتم کرد؟ تازه نذاشت من حساب کنم وای خدا چقدر جنتلمن ^_^
خواستم سکوت بشکنم گفتم خونه تو کجاست ؟ گفت : خونه من دوره گفتم : پس چرا میای اینجا گفت: اینجا کتابخونه هست گفتم : یعنی جایی که زندگی میکنی کتابخونه نداره؟ گفت : آره نداره گفتم: کجا ؟ سکوتش خجالت زدم کرد نباید انقدر سوال می‌پرسیدم وایی گند زدم دوباره بین مون سکوت گرفت اما گفت : تو کجا زندگی میکنی؟ گفتم : اممم خونه من از کتابخونه دوتا خیابون بیشتر فاصله نداره گفت: پس اهل اینجایی خواستم تایید کنم اما یه ماشین از کنار چنان به پهلوم خورد که افتادم آخ بلندی گفتم دستم گذاشتم رو پهلوم تهیونگ سریع واکنش نشون داد اومد سمتم که راننده ماشین پیاده شد اومد سمت ما گفت : اوه خانم سالمید؟
خواستم داد بزنم بگم کوری روانی بنظرت سالمم که به جاش صدای داد تهیونگ بلند شد شروع کردن به بحث کردن
منم آروم آروم بلند شدم به حرفاشون دقت کردم انگار همو می‌شناختن متعجب شدم که تهیونگ یقه طرف کوبوندش به ماشین گفت؛ بگو اینجا چه غلطی میکنی راننده هم گفت : فقط اومدم یه دوری بزنم
نمی دونستم چه واکنشی نشون بدم که باهم درگیر شدن مثل دوتا حیوون افتادن به جون هم اما...
انگار واقعا حیوون بودن صداشون عجیب بود وحشت کردم خواستم از این معرکه فرار کنم که رانندهه اومد سمتم جوری که تهیونگ بشنوه گفت بذار اول خودم سیر کنم دوباره بشین دعوام کن
بازوهام محکم گرفت با حس دندوناش چنان جیغی کشیدم که گلوم درد گرفت بعدش خاموشی....
- ۱۵.۵k
- ۰۷ اسفند ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
