پارت ۸۵

۴هفته بعد

چهار هفته از رفتن بی خبر نیکولای و رفتن به روان‌شناس جدید گذشته بود

چهار هفته کذایی و اعصاب خرد کن
که باعث بهم ریختن دوباره آرامش اون دو شده بود.
تاثیرات منفی دوباره سر باز کرده بود و تلاش های ۳ ماهه دازای و چویا با این چند هفته خورد و خاک شد.

می‌پرسید چطور؟


دازای*۴ هفته لعنتی از رفتن ناگهانی نیکولای و رفتن من و چویا پیش اون روان‌شناس لعنتی تد جونز گذشته بود.

و از همون روز اول شروع کرد به گفتن حرف های عجیب غریب.

اولش میخواستم مخالفت کنم اما با فکر اینکه راه و روش هر دکتری با اون یکی متفاوته بیخیال شدم.
اما این صبرم تا وقتی ادامه داشت که اون حرف رو زد.

حرفی که بخاطرش نزدیک بود خِر خِرش رو بجوم

و تنها کسی که تونست مثل همیشه من رو کنترل کنه.....چویا بود.


*دو هفته پیش دومین جلسه در هفته*

دکتر تِد:طبق تشخیص هایی که من دادم یه راه حل پیدا کردم
که مطمئنم میتونیم به خوبی جواب بگیریم

با شنیدن کلمه راه حل هردو کمی مشتاق تر از قبل شدن و به گوش هاشون دوتا گوش دیگه اضافه کردن.

دکتر تد:راه حل من فاصله گرفتن شما ها از هم دیگه برای یه مدته مشخص هستش که_

اجازه نداد حرفش تموم بشه.
از رو صندلی با شتاب بلند شد و نتیجش صدای جیغ جیر صندلی و برخورد اون با زمین شد.

دست های گره خورده‌اش رو محکم به میز کوبید و نتیجش ترک های کوچیکی روی میز شد.
با صدای گرفته ناشی از عصبانیت و دندون های به هم چفت شده گفت:
منظورت چیه دُکی؟
اصلا میفهمی چی میگی؟

دُکی با صدای مِن مِن کنان و لرزون جواب مرد عصبانی رو‌به‌روش رو داد:

آ...آقای اوسامو...لطفا...لطفا آروم باشید حرف من قرار نیست که به ضرر...ضرر شما باشه من__

دازای:تو جرات اینو هم نداری که حرفت به ضرر من باشه چه برسه به چویا درضمن این چه نوع تشخیص مزخرفیه؟
ما قبلا پیش دکتر نیکولای میرفتیم و اون میگفت باید بهم کمک کنیم و باهم پیش بریم اما شما الان دارید برعکس حرف اون رو می‌زنید!؟

دکتر تد:آقای اوسامو آرامش خودتون رو حفظ کنید بیایید لطفا__

و دوباره حرفش قطع شد
اما اینبا با گرفته شدن یقه‌ لباسش و فاصله گرفتن کف کفشش از زمین حرفش قطع شد.

دازای:آرامش؟آرامشم رو حفظ کنم؟
خب گوش کن دُکی تا همین‌جاش هم خیلی باهات راه اومدم

گفتی باید در هفته دو جلسه داشته باشیم گفتم باشه

گفتی چویا باید یه سری قرص های خاص مصرف کنه گفتم باشه

گفتی باید از هم خونه بودن صرف نظر کنم بازم گفتم باشه

اما فاصله گرفتن از چویا؟

باید این رو از ذهنت پاک کنی و با خودت به گور ببری من اون رو تنها نمیزارم و فاصله نمیگیرم فهمیدی؟؟؟

با گفتن هر کلمه یقه‌ لباس مرد ترسیده رو محکم تر فشار میداد و حرفاش رو محکم تر از قبل به صورت اون مرد می‌کوبید.

نفس های خودش هم تند و بدون نظم بود.
انقدر نگران جدا شدنش از عزیز دردونه‌اش بود که داشت دیوونه میشد.

اما این شرایط عمر کمی داشت چون با برخورد دستای نرم و چشمای مهربون چویا آرامش مثل یه دارو تو سرتاسر بدنش تزریق شد.
و چویا با همون لحن و صدای آروم گفت:
دازای لطفا آروم باش...ولش کن

صداش توی این چند هفته آروم تر شده بود....اون شوق و شیطنت همیشگی تو صداش نبود
و دازای میدونست که این تاثیرات همون قرص های مزخرفیه که اون دکتر عوضی بهش داده بود.

بخاطر چویا یقه مرد رو ول کرد و مرد محکم با زمین برخورد کرد.

و چویا بدون اهمیت به این موضوع دست عزیز ترینش رو گرفت و سمت در اتاق حرکت کرد و دازای بدون نگاه دومی به مرد با چویا از اتاق حرکت کرد

بعد از خارج شدن از اتاق سمت مرد برگشت و با حفط کردن آرامشش گفت:

دازای این چه کاری بود کردی؟
برای چی بهش حمله کردی؟

دازای:اما...اما چویا تو خودت شنیدی چی گفت...گفت باید کمتر ببینمت من نمیخوام این کار رو بکنم.

چویا:دازای منم نمیخوام
اما این پیشنهاد خودت بود که پیش یه روان‌شناس بریم
پس چرا الان خودت ساز مخالف میزنی؟

موحنایی راست می‌گفت پیشنهاد خودش بود که بیان
اما هیچوقت فکر نمی‌کرد که باید از عزیزش دور بمونه

دازای:چویا....درسته مَ...من گفتم که بیاییم اما ...اما دوری از تو خیلی سخته...
من فکرش رو هم نمی....نمیکردم
واقعا میگم من...من

چویا:دازای..دازای

اما انگار دازای نمیشنید ،انقدر فکرش درگیر فاصله گرفتن از چویا بود که صدای چویا رو هم گه الان کنارش بود نمیشنید

اما یه دفعه با فرو رفتن توی یه بغل گرم و امن برای یه لحظه زمان براش وایساد.
صدای ذهنش ساکت شد ، درگیری های ذهنش برای یه لحظه تموم شد.
با حس کردن یه گرما و بوی آشنا متوجه شد که بغل چویا فرو رفته، و حالا اعصاب متشنجی که داشت آروم شده.

چویا:منم نمیتونم...منم نمیتونم ازت دور بشم