🖤 عروس مافیا | پارت هفتم
🖤 عروس مافیا | پارت هفتم
🌑 عمارت جونگکوک | ساعت ۵:۳۰ عصر
ماشین جلوی عمارت متوقف شد.
جونگکوک پیاده شد و بدون اینکه منتظر ا/ت بمونه، وارد عمارت شد.
ا/ت پشت سرش پیاده شد.
ا/ت: اِ! آقای بداخلاق! صبر کن دیگه!
جونگکوک توجهی نکرد.
ا/ت با عجله دنبالش رفت و وارد اتاق کارش شد.
اتاق کار جونگکوک
جونگکوک کت مشکیش رو روی صندلی انداخت و پشت میز نشست.
جونگکوک: در رو ببند.
ا/ت در رو بست.
جونگکوک: بشین.
ا/ت: باز شروع شد؟!
جونگکوک نگاه سردی بهش انداخت.
جونگکوک: ظاهراً هنوز متوجه نشدی نباید از دستوراتم سرپیچی کنی.
ا/ت: ظاهراً تو هم متوجه نشدی من کارمندت نیستم!
جونگکوک پروندهای رو بست.
جونگکوک: امروز برای آخرین بار بود که بدون اجازه از عمارت خارج شدی.
ا/ت: باشه، دفعهی بعد با اجازه میام بیرون! 😂
جونگکوک: ا/ت.
ا/ت: چیه؟!
جونگکوک: پنج دقیقه سکوت.
ا/ت با ناباوری نگاهش کرد.
ا/ت: پنج دقیقه؟! من؟! سکوت؟!
جونگکوک دوباره مشغول کار شد.
ا/ت روی مبل نشست و دستهاش رو به سینه زد.
چند دقیقه گذشت...
ناگهان گوشی جونگکوک زنگ خورد.
جونگکوک: بله؟
صدای مرد: رئیس، اطلاعات جدیدی دربارهی بدهی پدر خانم پیدا کردیم.
جونگکوک: ادامه بده.
مرد: ایشون فقط به شما بدهکار نبودن. با یه گروه دیگه هم معامله داشتن.
جونگکوک اخم کرد.
جونگکوک: اسمشون رو میخوام. امشب.
تماس قطع شد.
ا/ت که متوجه تغییر حالت جونگکوک شده بود، پرسید:
ا/ت: چی شده؟
جونگکوک: به تو مربوط نیست.
ا/ت: همهچیز به من مربوط نیست! پس من اینجا چیکار میکنم؟!
جونگکوک نگاهش کرد.
جونگکوک: چون پدرت تو رو وارد این ماجرا کرده.
ا/ت برای چند لحظه ساکت شد.
بعد آروم گفت:
ا/ت: من که ازش نخواسته بودم...
جونگکوک برای اولین بار چیزی نگفت.
چند ثانیه بعد، پرونده رو بست و از جاش بلند شد.
جونگکوک: شام ساعت هشته. پایین باش.
ا/ت: اگه نباشم چی؟
جونگکوک: امتحانش نکن.
از اتاق خارج شد.
ا/ت به در بسته نگاه کرد.
ا/ت: چقدر رو اعصابه... 😒
اما فکر پدرش برای اولین بار تمام شیطنتش رو از بین برده بود.
پایان پارت هفتم 🖤
🌑 عمارت جونگکوک | ساعت ۵:۳۰ عصر
ماشین جلوی عمارت متوقف شد.
جونگکوک پیاده شد و بدون اینکه منتظر ا/ت بمونه، وارد عمارت شد.
ا/ت پشت سرش پیاده شد.
ا/ت: اِ! آقای بداخلاق! صبر کن دیگه!
جونگکوک توجهی نکرد.
ا/ت با عجله دنبالش رفت و وارد اتاق کارش شد.
اتاق کار جونگکوک
جونگکوک کت مشکیش رو روی صندلی انداخت و پشت میز نشست.
جونگکوک: در رو ببند.
ا/ت در رو بست.
جونگکوک: بشین.
ا/ت: باز شروع شد؟!
جونگکوک نگاه سردی بهش انداخت.
جونگکوک: ظاهراً هنوز متوجه نشدی نباید از دستوراتم سرپیچی کنی.
ا/ت: ظاهراً تو هم متوجه نشدی من کارمندت نیستم!
جونگکوک پروندهای رو بست.
جونگکوک: امروز برای آخرین بار بود که بدون اجازه از عمارت خارج شدی.
ا/ت: باشه، دفعهی بعد با اجازه میام بیرون! 😂
جونگکوک: ا/ت.
ا/ت: چیه؟!
جونگکوک: پنج دقیقه سکوت.
ا/ت با ناباوری نگاهش کرد.
ا/ت: پنج دقیقه؟! من؟! سکوت؟!
جونگکوک دوباره مشغول کار شد.
ا/ت روی مبل نشست و دستهاش رو به سینه زد.
چند دقیقه گذشت...
ناگهان گوشی جونگکوک زنگ خورد.
جونگکوک: بله؟
صدای مرد: رئیس، اطلاعات جدیدی دربارهی بدهی پدر خانم پیدا کردیم.
جونگکوک: ادامه بده.
مرد: ایشون فقط به شما بدهکار نبودن. با یه گروه دیگه هم معامله داشتن.
جونگکوک اخم کرد.
جونگکوک: اسمشون رو میخوام. امشب.
تماس قطع شد.
ا/ت که متوجه تغییر حالت جونگکوک شده بود، پرسید:
ا/ت: چی شده؟
جونگکوک: به تو مربوط نیست.
ا/ت: همهچیز به من مربوط نیست! پس من اینجا چیکار میکنم؟!
جونگکوک نگاهش کرد.
جونگکوک: چون پدرت تو رو وارد این ماجرا کرده.
ا/ت برای چند لحظه ساکت شد.
بعد آروم گفت:
ا/ت: من که ازش نخواسته بودم...
جونگکوک برای اولین بار چیزی نگفت.
چند ثانیه بعد، پرونده رو بست و از جاش بلند شد.
جونگکوک: شام ساعت هشته. پایین باش.
ا/ت: اگه نباشم چی؟
جونگکوک: امتحانش نکن.
از اتاق خارج شد.
ا/ت به در بسته نگاه کرد.
ا/ت: چقدر رو اعصابه... 😒
اما فکر پدرش برای اولین بار تمام شیطنتش رو از بین برده بود.
پایان پارت هفتم 🖤
- ۱۰۴
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط