نگه دگر به سوی من چه میکنی؟

نگه دگر به سوی من چه میکنی؟
چون در بر رقیب من نشسته ای
در حیرتم که بعد از ان فریبها
تو هم پی فریب من نشسته ای
به چشم خویش دیدم انشب ای خدا
که جام خود به جام دیگری زدی
چو فال حافظ ان میانه باز شد
تو فال خود به نام دیگری زدی
برو ...برو...به سوی او،مرا چه غم
تو افتابی ...او زمین ....من اسمان
براوبتاب زانکه من نشسته ام
به ناز روی شانه ستارگان
براو بتاب زانکه گریه میکند
دراین میانه قلب من به حال او
کمال عشق باشداین گذشت ها
دل تو مال من ؛تن تو مال او