رمان نگاه اول در تاریکی پارت ۳

عنوان فصل: فرار به سوی تاریکی
**مکان:** اتوبان حلقه‌ای سئول – نیمه‌شب / سپس، یک کلبه متروکه در جنگل‌های اطراف شهر.

#### 🟢 بخش اول: سرعت و جنون (دیدگاه آرمیتا)

صدای موتور ماشین اسپورت مشکی جونگ کوک مثل غرش یک حیوان زخمی بود. عقربه سرعت‌سنج روی ۱۸۰ کیلومتر ثابت مانده بود. باران شیشه جلو را تار کرده بود و نور چراغ‌های قرمز عقب ماشین‌های تعقیب‌کننده مثل چشم‌های شیطان در آینه بغل می‌درخشیدند.

«سرت را پایین نگه دار!» جونگ کوک فریاد زد، در حالی که فرمان را با یک دست محکم گرفته بود و با دست دیگر دنده را عوض می‌کرد. خون از شانه‌اش هنوز روی صندلی چرمی سفید می‌چکید و با عرق پیشانی‌اش مخلوط شده بود.

من خودم را جمع کرده بودم تا کوچک‌ترین هدف ممکن باشم. قلبم آنقدر تند می‌زد که فکر می‌کردم از قفسه سینه‌ام بیرون می‌پرد. نه فقط از ترس مرگ، بلکه از ترس از دست دادن *او*.
«جونگ کوک، تو داری خون زیادی از دست میدی! باید توقف کنیم!»
«توقف یعنی مرگ، آرمیتا. اون‌ها منتظر همونن.»

یک گلوله به شیشه عقب خورد و ترک خورد. صدای جیغ ترمزهای ماشین‌های پشت سرمان شنیده شد. آن‌ها نزدیک بودند. خیلی نزدیک.
جونگ کوک ناگهان فرمان را به چپ پیچاند. ماشین با مهارتی دیوانه‌وار از لای دو کامیون رد شد و وارد یک خروجی فرعی و تاریک شد. نورهای تعقیب‌کنندگان از دید ما خارج شدند، اما صدای موتورها هنوز در گوش‌مان زنگ می‌زد.

او نفس‌نفس می‌زد. رنگ صورتش مثل گچ سفید شده بود.
«به... به جنگل‌های شمال می‌ریم. یه خونه امن هست. قدیمی. کسی پیداش نمی‌کنه.»
صدایش ضعیف شده بود. دستش روی فرمان می‌لرزید.
ترس واقعی حالا شروع شده بود. نه ترس از مافیا، ترس از اینکه او قبل از رسیدن به مقصد، هوش از سر بپراند.


پایان پارت ۳