فیک : بین راندها
پارت ۹۲
تمرین آن روز زودتر از همیشه تمام شد.
همه مشغول جمع کردن وسایلشان بودند.
تهیونگ طبق معمول اولین نفر سکوت را شکست.
ـ «خب، امشب برنامه چیه؟»
جیمین گفت:
ـ «من میخوام برم خونه، مامانم گفته اگه دیر برسم دیگه شام خبری نیست.»
تهیونگ خندید.
ـ «تو هنوزم از خاله میترسی؟»
ـ «اسمش ترس نیست... عقل و شعوره.»
همه خندیدند.
---
کوک چند لحظه به آنا نگاه کرد.
بعد آرام گفت:
ـ «آنا...»
ـ «جان؟»
ـ «امشب وقت داری؟»
آنا کمی مکث کرد.
ـ «فکر کنم... آره.»
کوک نفس عمیقی کشید.
ـ «میای یه جا بریم؟»
قبل از اینکه آنا جواب بدهد...
تهیونگ با صدای بلند گفت:
ـ «اوه اوه...»
جیمین سریع بازوی تهیونگ را گرفت.
ـ «ساکت باش.»
ولی دیگر دیر شده بود.
آنا خجالتزده گفت:
ـ «شما دوتا واقعاً غیرقابل تحملین.»
تهیونگ با خنده دستهایش را بالا برد.
ـ «باشه، باشه... ما چیزی نگفتیم.»
---
چند دقیقه بعد...
چهارنفر از باشگاه بیرون آمدند.
در دوراهی همیشگی...
جیمین رو به تهیونگ گفت:
ـ «بیا بریم.»
تهیونگ با شیطنت به کوک نگاه کرد.
ـ «پسرخاله... خرابش نکنی.»
کوک فقط اخمی کرد.
جیمین تهیونگ را کشید و گفت:
ـ «بیا قبل از اینکه کتک بخوری.»
آن دو با خنده دور شدند.
---
حالا...
فقط آنا و کوک مانده بودند.
چند لحظه سکوت بینشان بود.
آنا آرام گفت:
ـ «پس... کجا بریم؟»
کوک لبخند کوچکی زد.
ـ «یه جایی که خیلی وقته نرفتیم.»
ـ «کجا؟»
ـ «کنار رودخونه هان.»
آنا با تعجب نگاهش کرد.
آنجا از بچگی یکی از جاهای موردعلاقهی هر چهار نفر بود.
هر وقت ناراحت میشدند یا میخواستند از شلوغی دور شوند، به آنجا میرفتند.
آنا لبخند زد.
ـ «باشه.»
---
همان شب...
کنار رودخونه هان...
نسیم آرامی روی آب میوزید.
چراغهای شهر روی سطح رودخانه میدرخشیدند.
آنا و کوک آرام کنار هم قدم میزدند.
هیچکدام عجلهای برای حرف زدن نداشتند.
گاهی سکوت...
از هر گفتوگویی آرامشبخشتر بود.
بعد از چند دقیقه...
کوک لبخند زد.
ـ «یادته بچه بودیم، تهیونگ همیشه ادعا میکرد میتونه سنگ رو تا وسط رودخونه پرت کنه؟»
آنا خندید.
ـ «و هر بار سنگش دو متر جلوتر میافتاد.»
هر دو خندیدند.
خندهای که بعد از مدتها...
بدون هیچ نگرانی بود.
اما کوک میدانست...
دلیل آوردن آنا به اینجا، فقط خاطرهبازی نبود.
او میخواست مهمترین حرف زندگیاش را بزند...
فقط نه امشب.
اول میخواست مطمئن شود که آنا هم با تمام وجود، آرامش کنار او را حس میکند.
و آنا...
بدون اینکه بداند...
همان لحظه آرزو میکرد این پیادهروی، هیچوقت تمام نشود.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
تمرین آن روز زودتر از همیشه تمام شد.
همه مشغول جمع کردن وسایلشان بودند.
تهیونگ طبق معمول اولین نفر سکوت را شکست.
ـ «خب، امشب برنامه چیه؟»
جیمین گفت:
ـ «من میخوام برم خونه، مامانم گفته اگه دیر برسم دیگه شام خبری نیست.»
تهیونگ خندید.
ـ «تو هنوزم از خاله میترسی؟»
ـ «اسمش ترس نیست... عقل و شعوره.»
همه خندیدند.
---
کوک چند لحظه به آنا نگاه کرد.
بعد آرام گفت:
ـ «آنا...»
ـ «جان؟»
ـ «امشب وقت داری؟»
آنا کمی مکث کرد.
ـ «فکر کنم... آره.»
کوک نفس عمیقی کشید.
ـ «میای یه جا بریم؟»
قبل از اینکه آنا جواب بدهد...
تهیونگ با صدای بلند گفت:
ـ «اوه اوه...»
جیمین سریع بازوی تهیونگ را گرفت.
ـ «ساکت باش.»
ولی دیگر دیر شده بود.
آنا خجالتزده گفت:
ـ «شما دوتا واقعاً غیرقابل تحملین.»
تهیونگ با خنده دستهایش را بالا برد.
ـ «باشه، باشه... ما چیزی نگفتیم.»
---
چند دقیقه بعد...
چهارنفر از باشگاه بیرون آمدند.
در دوراهی همیشگی...
جیمین رو به تهیونگ گفت:
ـ «بیا بریم.»
تهیونگ با شیطنت به کوک نگاه کرد.
ـ «پسرخاله... خرابش نکنی.»
کوک فقط اخمی کرد.
جیمین تهیونگ را کشید و گفت:
ـ «بیا قبل از اینکه کتک بخوری.»
آن دو با خنده دور شدند.
---
حالا...
فقط آنا و کوک مانده بودند.
چند لحظه سکوت بینشان بود.
آنا آرام گفت:
ـ «پس... کجا بریم؟»
کوک لبخند کوچکی زد.
ـ «یه جایی که خیلی وقته نرفتیم.»
ـ «کجا؟»
ـ «کنار رودخونه هان.»
آنا با تعجب نگاهش کرد.
آنجا از بچگی یکی از جاهای موردعلاقهی هر چهار نفر بود.
هر وقت ناراحت میشدند یا میخواستند از شلوغی دور شوند، به آنجا میرفتند.
آنا لبخند زد.
ـ «باشه.»
---
همان شب...
کنار رودخونه هان...
نسیم آرامی روی آب میوزید.
چراغهای شهر روی سطح رودخانه میدرخشیدند.
آنا و کوک آرام کنار هم قدم میزدند.
هیچکدام عجلهای برای حرف زدن نداشتند.
گاهی سکوت...
از هر گفتوگویی آرامشبخشتر بود.
بعد از چند دقیقه...
کوک لبخند زد.
ـ «یادته بچه بودیم، تهیونگ همیشه ادعا میکرد میتونه سنگ رو تا وسط رودخونه پرت کنه؟»
آنا خندید.
ـ «و هر بار سنگش دو متر جلوتر میافتاد.»
هر دو خندیدند.
خندهای که بعد از مدتها...
بدون هیچ نگرانی بود.
اما کوک میدانست...
دلیل آوردن آنا به اینجا، فقط خاطرهبازی نبود.
او میخواست مهمترین حرف زندگیاش را بزند...
فقط نه امشب.
اول میخواست مطمئن شود که آنا هم با تمام وجود، آرامش کنار او را حس میکند.
و آنا...
بدون اینکه بداند...
همان لحظه آرزو میکرد این پیادهروی، هیچوقت تمام نشود.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۱۷.۰k
- ۲۲ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط