فیک کوک ( سرنوشت من) پارت۵۰
از زبان ا/ت
۲ روز به سختی سپری شد تا اینکه روز برگشتن فرا رسید توی این ۲ روز اصلا باهاش چشم تو چشم نشدم یا بهتره بگم خودمو توی اتاق حبس کرده بودم.
ساکم رو جمع کردم و رفتم بیرون از اتاق آنا جلوی در اتاق بود منتظر من
گفتم : بیا زود بریم نمیخوام ببینمش
گفت : باشه هر طور تو بخوای
زودتر راه افتادیم سمت سئول جاده خیلی قشنگ بود ضبط رو روشن کردم که یه آهنگ غمگین پخش شد
___________
نمیدونی چقدر دلم میخواد یه روز بدون اینکه به کسی بگم برم...
همه دنبالم بگردن در به در حتی اگه یه روز دیدنم جرم بدن فقط یه روز ملاحظه نکنم همین
( نمیدونم آهن فارسیه خخخ 😂💔 آهنگ وطنی )
__________
چقدر قشنگ بود با آهنگ رو تا سئول چند بار گوش دادم تا بالاخره رسیدیم آخی هیچ جا خونه خوده آدم نمیشه از آنا سر سری خداحافظی کردم و رفتم داخل عمارت همه چیز رو پرت کردم روی مبل این مسافرت هم کوفتم شد از فردا هم شرکت و اینجور چیزا زندگیم کلا تکراریه .
یه دوش گرفتم یکم غذا پختم واسه خودم عمارت نیمه تاریک بود از تنهاییم بغض کردم اما دیگه نتونستم نفس بکشم آب خوردم اما بازم ریه هام درد میکرد
خودمو رسوندم بیرون به نگهبانا
نگهبانا دست پاچه شده بودن
بالاخره رسوندنم بیمارستان وقتی اکسیژن رو گذاشتن روی دهنم نفسم برگشت تا یه چند دقیقه پیش فکر میکردم دارم میمیرم.. نگهبان گفت : خانم به خانم آنا زنگ بزنم بیان ؟
با دست اشاره کردم که نه
گفت : چشم
اینجا یه بیمارستان خصوصی بود پس زیاد آدم داخلش نبود دکترم اومد داخل اتاق و گفت : خانم پارک از کی اینطوری شدین ؟
اکسیژن رو برداشتم و نفس زنان گفتم: قبلاً هم...درد میکرد ریه هام..ولی الان نفسم بند میاد همین امروز
دوباره گذاشتم روی دهنم که دکتر گفت : امشب مرخصین ولی خیلی باید مراقب باشین بیماری ریوی دارین بوی الکل یا سیگار ادکلن های تند و گریه یا خنده زیاد هم براتون مضر هست براتون چندتا چیز مینویسم تهیه کنید
سرم رو بالا پایین کردم و حرفش رو تایید کردم
خنده که هیچ حتی گریه رو هم برام ممنوع کرد چه دنیایی شده
۲ روز به سختی سپری شد تا اینکه روز برگشتن فرا رسید توی این ۲ روز اصلا باهاش چشم تو چشم نشدم یا بهتره بگم خودمو توی اتاق حبس کرده بودم.
ساکم رو جمع کردم و رفتم بیرون از اتاق آنا جلوی در اتاق بود منتظر من
گفتم : بیا زود بریم نمیخوام ببینمش
گفت : باشه هر طور تو بخوای
زودتر راه افتادیم سمت سئول جاده خیلی قشنگ بود ضبط رو روشن کردم که یه آهنگ غمگین پخش شد
___________
نمیدونی چقدر دلم میخواد یه روز بدون اینکه به کسی بگم برم...
همه دنبالم بگردن در به در حتی اگه یه روز دیدنم جرم بدن فقط یه روز ملاحظه نکنم همین
( نمیدونم آهن فارسیه خخخ 😂💔 آهنگ وطنی )
__________
چقدر قشنگ بود با آهنگ رو تا سئول چند بار گوش دادم تا بالاخره رسیدیم آخی هیچ جا خونه خوده آدم نمیشه از آنا سر سری خداحافظی کردم و رفتم داخل عمارت همه چیز رو پرت کردم روی مبل این مسافرت هم کوفتم شد از فردا هم شرکت و اینجور چیزا زندگیم کلا تکراریه .
یه دوش گرفتم یکم غذا پختم واسه خودم عمارت نیمه تاریک بود از تنهاییم بغض کردم اما دیگه نتونستم نفس بکشم آب خوردم اما بازم ریه هام درد میکرد
خودمو رسوندم بیرون به نگهبانا
نگهبانا دست پاچه شده بودن
بالاخره رسوندنم بیمارستان وقتی اکسیژن رو گذاشتن روی دهنم نفسم برگشت تا یه چند دقیقه پیش فکر میکردم دارم میمیرم.. نگهبان گفت : خانم به خانم آنا زنگ بزنم بیان ؟
با دست اشاره کردم که نه
گفت : چشم
اینجا یه بیمارستان خصوصی بود پس زیاد آدم داخلش نبود دکترم اومد داخل اتاق و گفت : خانم پارک از کی اینطوری شدین ؟
اکسیژن رو برداشتم و نفس زنان گفتم: قبلاً هم...درد میکرد ریه هام..ولی الان نفسم بند میاد همین امروز
دوباره گذاشتم روی دهنم که دکتر گفت : امشب مرخصین ولی خیلی باید مراقب باشین بیماری ریوی دارین بوی الکل یا سیگار ادکلن های تند و گریه یا خنده زیاد هم براتون مضر هست براتون چندتا چیز مینویسم تهیه کنید
سرم رو بالا پایین کردم و حرفش رو تایید کردم
خنده که هیچ حتی گریه رو هم برام ممنوع کرد چه دنیایی شده
- ۲۹۱.۹k
- ۲۸ اسفند ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۱۰۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط