کارت برنده مخفی.پارت 7

تهیونگ:هر دومون خوب می دونیم که می خوای با این حرف ها خرم کنی که ازم حرف بکشی و سعی کنی بیماری ای که ندارم رو درمان کنی.و تلاش برای بیماری ای که وجود نداره احمقانه است.
گفتم: من هرگز نگفتم این یه بیماریه.
بیا به شکل یه قدرت بهش نگاه کنیم.
قدرت ارتباط با مردگان.
تهیونگ چشماش رو چرخون : زیاد زبون می‌ریزی، دلم می خواد اون زبونت رو ببرم.
برای بار هزارم جیمین زنده است ،
گفتم: می دونی تهیونگ ،تو یکم تو کنترل خشمت مشکل داری و یکم زود رنجی،و من حس می کنم یه خاطر فضایی که تو اکثرا توش بودیه .نظرت چیه روش کار کنیم.
تهیونگ: انتظار داری یه نماینده ی مافیا ،یه پسر کیوت باشه که عاشق رنگ صورتیه؟؟؟
اگر اینجوری بودن سال ها پیش کشته شده بودم.جناب مشاور بزرگ ا/ت.
گفتم: این خوبه که تو خودت رو اینقدر قوی و مستقل میبینی....
تهیونگ: چون هستم.
گفتم: ام..بعله.
ولی از این به بعد یه برنامه ی یوگا برات می چینم که به آرامشت کمک کنه.
راستی برات یه چیزی دارم.
از توی کمد کشوم،یک گلدون با یه گل بنفش رنگ زیبا براش در آوردم.
تهیونگ: این چه کوفتیه؟
گفتم: تا جایی که من می دونم به گل، گیاه کوفت نمی گن.
تهیونگ: نمک نریز،بگو این چیه؟
گفتم: این گل رو برای تو آوردم، باید تا زمانی که اینجا هستی ازش مراقبت کنی
اسمش رو چی میزاری؟
تهیونگ: من به گل حساسیت دارم.
گفتم: نکات پزشکیت رو می دونم تو فقط به دراگون آلرژی داری.
تهیونگ: خیله خب ،حالا اسم چرا براش بزارم؟
گفتم: برای این که بتونیم راحت راجبش حرف بزنیم،نمی شه که همش بهش بگیم گل بنفش!!
تهیونگ: پس اسمش رو میزارم ا/ت احمق.
گفتم: هر جوری که تو دوست داری.
تهیونگ : خب من تورو دوست دارم.
تعجب کردم: هان؟؟
تهیونگ از خنده غش کرد .
تهیونگ : عاشق وقت هایی ام که گیجت می کنم،-البته باید بگم واقعا قیافه یخوبی داری ،ولی حیف اخلاق نداری وگرنه خیلی وقت پیش باهات رل می زدم!
ب خیال،حداقل یکم ذوق کن که یه همچین فرد خوشتیپی روت کراش زده.
گفتم: تهیونگ انگار توی این مدت کم خیلی باهام راحت تر شدی و به اینجا عادت کردی.
تهیونگ: عادت نکردم، ولی باید بگم کم کم داره از اینجا خوشم میاد.
بعد از صندلی بلند شد و منو از صندلی کشید و به دیوار چسبوند.
خونسردی رو حفظ کردم .اون می خواد عصبانیم کنه.
و من نمی زارم کسی حتی به مغزم نزدیک بسه ،چه برسه به این که بخواد روش راه بره.
تهیونگ خواست منو ببوسه ولی من محکم زدم به پاهاش و وچون قبلا به خاطر جونگکوک آسیب دیده بود از درد توی خودش پیچید.
بعد با کفش استخون های دستش رو له کردم.
صدای خوبی داشت.
تهیونگ: عاشق این شجاعتت ام ا/ت ،تو خیلی قوی هستی .بیش از حد .و تا جایی که من می دونم عاشق شدن بیماری نیست.
بعد یه خنده‌ی ترسناک کرد.
یه آمپول آرامبخش فرو کردم تو گردنش