Iove and the moon

Iove and the moon
Part 42

ماشین در سکوت حرکت می‌کرد. صدای آرام بخاری داخل ماشین پیچیده بود و یونا سرش را به شیشه تکیه داده بود.

کوک: یونا؟

یونا: هوم؟

کوک: هنوز سرت درد می‌کنه؟

یونا: یکم...

کوک نگران نگاهش کرد.

کوک: وقتی رسیدیم مستقیم می‌ری استراحت.

یونا: باشه آقای سختگیر.

کوک لبخند کوچکی زد.

کوک: امشب خیلی خسته شدی.

یونا: مراسم رومی و جیمین خیلی قشنگ بود.

کوک: آره... بالاخره اونا هم به چیزی که می‌خواستن رسیدن.

یونا چند ثانیه سکوت کرد.

یونا: کوک؟

کوک: جان؟

یونا: فکر می‌کنی ما هم خوشبخت می‌مونیم؟

کوک با شنیدن حرفش نگاهش را به سمت او برگرداند.

کوک: چرا این سوال رو می‌پرسی؟

یونا: نمی‌دونم... شاید چون امشب دوباره انی رو دیدم.

کوک: بهش فکر نکن.

یونا: ولی حس می‌کنم هنوز یه چیزی تموم نشده.

کوک کمی جدی شد.

کوک: یونا، هر چیزی که باشه، این بار اجازه نمی‌دم کسی آرامشت رو بهم بزنه.

یونا چیزی نگفت و فقط به بیرون نگاه کرد.

چند دقیقه بعد ماشین جلوی خانه توقف کرد.

راننده: رسیدیم آقا.

کوک: ممنون.

کوک پیاده شد و در سمت یونا را باز کرد.

کوک: آروم بیا پایین.

یونا: خودم می‌تونم.

کوک: می‌دونم، ولی من می‌خوام کمکت کنم.

یونا لبخند کوچکی زد و از ماشین پیاده شد.

همین که وارد خانه شدند، تلفن کوک زنگ خورد.

کوک: الو؟

صدای مردی از پشت تلفن شنیده شد.

مرد: آقا، یه اتفاق افتاده.

کوک: چی شده؟

مرد: درباره‌ی انی و دخترشه...

کوک ناگهان ساکت شد.

یونا: کوک؟ چی شده؟

کوک تلفن را پایین آورد و به یونا نگاه کرد.

کوک: فکر کنم بهتره امشب درباره‌ش باهات حرف بزنم.

یونا: درباره‌ی چی؟

کوک نفس عمیقی کشید.

کوک: درباره‌ی چیزی که انی از ما پنهان کرده...


#عشق_وماه