A Shadow Named You

A Shadow Named You

سایه‌ای به نام تو
P.32

(روایت از زبان ا.ت)

جونگ‌کوک نگاهی به من انداخت و دوباره ماشین رو روشن کرد.

+ نگفتم می‌خوام برگردم؟!

- شنیدم. ولی قرار نیست هرچی تو می‌گی انجام بشه.

+ تو واقعاً فکر می‌کنی کی هستی؟!

- کسی که ظاهراً قراره خیلی بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم با تو سر و کله بزنه.

با حرص به سمت پنجره برگشتم.

چند دقیقه بعد ماشین جلوی ساختمون بزرگی ایستاد.

- پیاده شو.

+ اینجا کجاست؟

- خونه‌ی منه. یا ترجیح می‌دی تمام شب توی ماشین بمونی؟

+ ترجیح می‌دم!

جونگ‌کوک خنده‌ی کوتاهی کرد.

- چه انتخاب فوق‌العاده‌ای! فقط حیف که اهمیتی نداره.

از ماشین پیاده شد و در سمت من رو باز کرد.

+ خودم بلدم پیاده شم!

- پس منتظر چی هستی؟ تشریف بیارین خانم عروس!

با تمسخر کلمه‌ی آخر رو گفت.

با عصبانیت پیاده شدم و کیفم رو برداشتم.

+ دیگه هیچ‌وقت منو این‌طوری صدا نکن!

- چرا؟ مگه امروز قرار نبود عروس من بشی؟

+ خفه شو!

لبخند کجی زد و به سمت ورودی راه افتاد.

- زود باش. نمی‌خوام دوباره مجبور شم منتظرت بمونم.

زیر لب غر زدم و دنبالش رفتم.

همین که وارد شدیم، بدون اینکه حتی نگاهم کنه گفت:

- قانون اول این خونه: اعصاب منو خرد نکن. اسکلِ پلشت!

+ قانون اول منم: اولا من تو رو تحمل نمی‌کنم، دوما، اوسکول پلشت عمه‌ته!

ایستاد، برگشت و با لبخند تمسخرآمیزی گفت:

- پس قراره خیلی به هم خوش بگذره!......

ادامه دارد.......