چه مصیبت ها کشیدیم

چه مصیبت ها کشیدیم
تا به این خفت رسیدیم
ننگ بر پیشانی ما
عشق شد قربانی ما
آن شقایق بوی گندم
هرزه شد از دست مردم
گیله مرداش با هزاران درد و غصه
پای پینه بسته و قلبی شکسته
چی بگم وقتی دلا پوسیده شد
چشمه ی امید ما خشکیده شد
دست بر یغما گشودن این حرامی زادگان
با تو از فردا سرودم ای آذر آبادگان
این قفس بی آب و دانه بحر چیست
اون پرنده مهاجر اسیر دست کیست
مام وطن هم طعمه ی گرگ و شغال
جوخه ی دار است پاسخ خون مردم شد حلال
خونه هم که یادگار پدرم بود اینچنین
گشت ویران با خاک شد آخرهمنشین
تا کجا خواهی گریخت ای بی وفا
همه از من میگریزنند توهم بگذر از این تنها
شبامون آخ که چه بوی مرگ میده
دل دریایی ما تو سینه اکنون خشکیده
گله ها را گرگ زده ویران شده خاک ولایت
پوچ شدیم...هر روز مردیم هر روز ظلم هر روز جنایت
آخرین سنگر سکوت این شد راه نجات
خنده ها مدفون شده زندگی بی شور و نشاط
یاور همیشه مومن ای رفیق آخر من
تو بگو همسنگرم کجاست عروسک قصه من؟ .
شبتون خوش......