پارت 12

کمی گذشت و یکی از انگشت های سوبین تکون خورد
یونجون شریع سرشو بالا آورد تا سوبین رو ببینه
سوبین کمی چشم هاشو روی هم فشار داد و بعد کمی لای چشم هاشو باز کرد و با اولین چیزی که مواجه شد چهره ی نگران و خوشحال یونجون بود که داشت اسمشو صدا میزد
یونجون:سوبین..... سوبین.... پرستار.... پرستار.... به هوش اومد
بومگیو کای و تهیون که روی صندلی بیرون از اتاق نشسته بودن سرشون رو بالا آوردن و وقتی دیدن سوبین کمی لای چشم هاشو باز کرده سریع بلند شدن و اومدن کنار شیشه ای که میتونستن ازش داخل اتاق رو ببینن
دکتر اومد و سوبین رو چک کرد و گفت وضعیتش پایدار میتونه مرخص بشه بعد اومد بیرون و به بقیه اجازه داد ببیننش وقتی بومگیو پاشو گذاشت توی اتاق گریه اش گرفت و دوید سمت سوبین و محکم بغلش کرد و با گریه گفت:هیونگگگ...... چرا... آخه..... زود تر.... نگفتی(......... یعنی گریه)
سوبین:باشه باشه... ببخشید
بومگیو:الا با ببخشید حالت خوب میشه؟
سوبین:میدونم نه نمیشه ولی گریه نکن تهیون بیا اینو ببر
تهیون جلو اومد دست بومگیو رو گرفت و بعد کشیدش عقب و یه دستشو دور بومگیو حلقه کرد تا بتونه به تعادلش کمک کنه




ببینید کی برگشته!
ببخشید نبودم این چند روز
امیدوارم حالتون خوب باشه و توی این چند روز اتفاق بدی براتون نیوفتاده باشه. من توی این چند روز درگیر یه موضوعی بودم که نیاز به تمرین داشت و دیروز (خداروشکر) این مسئله پرونده اش بسته شد و راحت شدم و تلاش می‌کنم قبل از مدرسه ها این فیک رو تموم کنم
باز هم بابت تاخیر عذر میخوام
دوستون دارم🤍🤍🤍🤍
بخلللللللللل 🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂🫂