فیک : بین راندها
پارت ۱۷۴
شب...
رستوران کوچک و دنجی که چهار نفر برای جشن انتخاب کرده بودند، پر از خنده شده بود.
چهار مدال روی میز کنارشان گذاشته شده بود.
تهیونگ هر چند دقیقه یکبار به مدالش نگاه میکرد.
جیمین بالاخره گفت:
ـ «داداش، مدالت فرار نمیکنه.»
تهیونگ بدون اینکه نگاهش کند، جواب داد:
ـ «مطمئنی؟»
ـ «آره.»
ـ «پس بذار مطمئن شم.»
آنا خندید.
جونگکوک سرش را تکان داد.
ـ «تو واقعاً عوض نشدی.»
تهیونگ با غرور گفت:
ـ «چرا.»
ـ «الان قهرمانم.»
جیمین فوری گفت:
ـ «پرحرفتر شدی.»
ـ «اینم جزو مزایای قهرمانیه.»
هر چهار نفر خندیدند.
---
چند دقیقه بعد...
غذاها رسیدند.
تهیونگ با دیدن میز پر از غذا دستهایش را به هم زد.
ـ «بالاخره!»
جیمین گفت:
ـ «از مسابقه بیشتر منتظر این بودی.»
تهیونگ با دهان نیمهباز گفت:
ـ «من برای رسیدن به این لحظه هم تمرین کردم.»
آنا خندید.
ـ «تو غیرقابل اصلاحی.»
---
بعد از شام...
چهار نفر کمی آرامتر شدند.
جیمین مدالش را برداشت و گفت:
ـ «فکر کنم هنوز باورم نمیشه.»
آنا گفت:
ـ «منم.»
تهیونگ به مدال خودش نگاه کرد.
این بار لبخندش آرامتر بود.
ـ «من بیشتر از همه خوشحالم.»
جیمین نگاهش کرد.
ـ «چرا؟»
تهیونگ چند ثانیه سکوت کرد.
ـ «چون یه مدت فکر میکردم شاید هیچوقت نتونم به اینجا برسم.»
ـ «ولی الان...»
مدالش را بالا آورد.
ـ «این یکی رو واقعاً خودم به دست آوردم.»
جیمین با لبخند گفت:
ـ «و ما هم دیدیم چقدر براش جنگیدی.»
بعد دستش را روی شانهی تهیونگ گذاشت.
ـ «حقته، داداش.»
تهیونگ لبخند زد.
ـ «ممنون.»
---
جونگکوک به ساعت نگاه کرد.
ـ «فردا صبح برمیگردیم.»
تهیونگ آهی کشید.
ـ «یعنی دوباره باشگاه؟»
استاد کانگ که چند میز آنطرفتر نشسته بود، از دور گفت:
ـ «آره.»
تهیونگ با وحشت برگشت.
ـ «استاد! شما اینجا بودین؟!»
استاد کانگ خندید.
ـ «فکر کردی قهرمان شدی و دیگه تمرین نداری؟»
جیمین زد زیر خنده.
ـ «بدبخت شدی.»
تهیونگ دستش را روی قلبش گذاشت.
ـ «من حتی یک شب هم آزادی ندارم؟»
استاد کانگ گفت:
ـ «امشب داری.»
تهیونگ سریع لبخند زد.
ـ «پس من همین الان ازتون تشکر میکنم.»
همه دوباره خندیدند.
---
وقتی از رستوران بیرون آمدند، هوا خنک بود.
آنا کنار جونگکوک قدم میزد.
چند قدم عقبتر...
جیمین و تهیونگ دوباره مشغول کلکل بودند.
تهیونگ گفت:
ـ «تو فردا مدالت رو میاری باشگاه؟»
ـ «آره.»
ـ «منم.»
ـ «خب؟»
ـ «هیچی. فقط میخواستم بدونی مدال من قشنگتره.»
جیمین مکث کرد.
ـ «چون بزرگتره؟»
ـ «دقیقاً.»
ـ «پس بزرگتر بودن تنها افتخارت شده؟»
تهیونگ چند ثانیه به او خیره شد.
بعد گفت:
ـ «تو امشب خیلی پررو شدی.»
جیمین خندید.
---
آنا از دور برگشت.
ـ «شما دوتا تمومش نمیکنین؟»
تهیونگ گفت:
ـ «نه.»
جیمین همزمان گفت:
ـ «نه.»
آنا خندید.
جونگکوک آرام گفت:
ـ «ولشون کن.»
ـ «این دوتا اگه یه روز با هم کلکل نکنن، اون روز باید نگران بشیم.»
آنا لبخند زد.
ـ «درسته.»
---
همان شب...
وقتی چهار نفر از هم جدا شدند، هرکدام با یک حس خوب به اتاقشان برگشتند.
مسابقات تمام شده بود.
مدالها به دست آمده بودند.
اما حالا...
وقت آن بود که زندگیشان دوباره به حالت عادی برگردد.
و برای آنا و جونگکوک...
یک اتفاق مهم دیگر در راه بود.
چیزی که قرار بود خیلی زود...
همهی خانواده را درگیر کند.
خریدهای عروسی.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
شب...
رستوران کوچک و دنجی که چهار نفر برای جشن انتخاب کرده بودند، پر از خنده شده بود.
چهار مدال روی میز کنارشان گذاشته شده بود.
تهیونگ هر چند دقیقه یکبار به مدالش نگاه میکرد.
جیمین بالاخره گفت:
ـ «داداش، مدالت فرار نمیکنه.»
تهیونگ بدون اینکه نگاهش کند، جواب داد:
ـ «مطمئنی؟»
ـ «آره.»
ـ «پس بذار مطمئن شم.»
آنا خندید.
جونگکوک سرش را تکان داد.
ـ «تو واقعاً عوض نشدی.»
تهیونگ با غرور گفت:
ـ «چرا.»
ـ «الان قهرمانم.»
جیمین فوری گفت:
ـ «پرحرفتر شدی.»
ـ «اینم جزو مزایای قهرمانیه.»
هر چهار نفر خندیدند.
---
چند دقیقه بعد...
غذاها رسیدند.
تهیونگ با دیدن میز پر از غذا دستهایش را به هم زد.
ـ «بالاخره!»
جیمین گفت:
ـ «از مسابقه بیشتر منتظر این بودی.»
تهیونگ با دهان نیمهباز گفت:
ـ «من برای رسیدن به این لحظه هم تمرین کردم.»
آنا خندید.
ـ «تو غیرقابل اصلاحی.»
---
بعد از شام...
چهار نفر کمی آرامتر شدند.
جیمین مدالش را برداشت و گفت:
ـ «فکر کنم هنوز باورم نمیشه.»
آنا گفت:
ـ «منم.»
تهیونگ به مدال خودش نگاه کرد.
این بار لبخندش آرامتر بود.
ـ «من بیشتر از همه خوشحالم.»
جیمین نگاهش کرد.
ـ «چرا؟»
تهیونگ چند ثانیه سکوت کرد.
ـ «چون یه مدت فکر میکردم شاید هیچوقت نتونم به اینجا برسم.»
ـ «ولی الان...»
مدالش را بالا آورد.
ـ «این یکی رو واقعاً خودم به دست آوردم.»
جیمین با لبخند گفت:
ـ «و ما هم دیدیم چقدر براش جنگیدی.»
بعد دستش را روی شانهی تهیونگ گذاشت.
ـ «حقته، داداش.»
تهیونگ لبخند زد.
ـ «ممنون.»
---
جونگکوک به ساعت نگاه کرد.
ـ «فردا صبح برمیگردیم.»
تهیونگ آهی کشید.
ـ «یعنی دوباره باشگاه؟»
استاد کانگ که چند میز آنطرفتر نشسته بود، از دور گفت:
ـ «آره.»
تهیونگ با وحشت برگشت.
ـ «استاد! شما اینجا بودین؟!»
استاد کانگ خندید.
ـ «فکر کردی قهرمان شدی و دیگه تمرین نداری؟»
جیمین زد زیر خنده.
ـ «بدبخت شدی.»
تهیونگ دستش را روی قلبش گذاشت.
ـ «من حتی یک شب هم آزادی ندارم؟»
استاد کانگ گفت:
ـ «امشب داری.»
تهیونگ سریع لبخند زد.
ـ «پس من همین الان ازتون تشکر میکنم.»
همه دوباره خندیدند.
---
وقتی از رستوران بیرون آمدند، هوا خنک بود.
آنا کنار جونگکوک قدم میزد.
چند قدم عقبتر...
جیمین و تهیونگ دوباره مشغول کلکل بودند.
تهیونگ گفت:
ـ «تو فردا مدالت رو میاری باشگاه؟»
ـ «آره.»
ـ «منم.»
ـ «خب؟»
ـ «هیچی. فقط میخواستم بدونی مدال من قشنگتره.»
جیمین مکث کرد.
ـ «چون بزرگتره؟»
ـ «دقیقاً.»
ـ «پس بزرگتر بودن تنها افتخارت شده؟»
تهیونگ چند ثانیه به او خیره شد.
بعد گفت:
ـ «تو امشب خیلی پررو شدی.»
جیمین خندید.
---
آنا از دور برگشت.
ـ «شما دوتا تمومش نمیکنین؟»
تهیونگ گفت:
ـ «نه.»
جیمین همزمان گفت:
ـ «نه.»
آنا خندید.
جونگکوک آرام گفت:
ـ «ولشون کن.»
ـ «این دوتا اگه یه روز با هم کلکل نکنن، اون روز باید نگران بشیم.»
آنا لبخند زد.
ـ «درسته.»
---
همان شب...
وقتی چهار نفر از هم جدا شدند، هرکدام با یک حس خوب به اتاقشان برگشتند.
مسابقات تمام شده بود.
مدالها به دست آمده بودند.
اما حالا...
وقت آن بود که زندگیشان دوباره به حالت عادی برگردد.
و برای آنا و جونگکوک...
یک اتفاق مهم دیگر در راه بود.
چیزی که قرار بود خیلی زود...
همهی خانواده را درگیر کند.
خریدهای عروسی.
#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک
- ۲۳.۲k
- ۲۶ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط