فقط بخاطر یه اتفاق.....
پارت ۶
با پیشنهاد آیزاوا (که می‌خواست یه
هفته صدای هیچ‌کس رو نشنوه)، بچه‌های کلاس 1-A رفتن یه سفر تمرینی به جنگل.
اول صبح – رسیدن به جنگل
ایزوکو همون اول با هیجان دفترچه‌ی جنگلی‌ش رو درآورد.
باکوگو همون اول اخم کرد و گفت: «چرا با خودت دفتر آوردی؟ می‌خوای با درختا مصاحبه کنی؟»
تودوروکی یه کوله‌ی مخصوص آشپزی با خودش آورده بود. توش چاقوی سوشی بود. هیچ‌کس نفهمید چرا.
اوراراکا با صدای بلند گفت: «من و ایزوکو یه چادر کنار هم بزنیم!»
باکوگو یهو گفت: «نه! قانونیه که هم‌جنس باید کنار هم بخوابن!»
کیریشیما از پشت گفت: «چنین قانونی نداریم...»
باکوگو: «الان گذاشتمش!»
---
ظهر – چادر زدن
دکو در حال کلنجار رفتن با میخ چادر بود که باکوگو از پشت سرش پیداش شد.
«احمق! چکش برعکس گرفتی!»
(میخ رو ازش گرفت، چادر رو طوری محکم زد که کل زمین لرزید.)
دکو با تعجب: «تو کمکم کردی...؟»
باکوگو: «نه! فقط نمی‌خواستم چادر بی‌شکل بزنی که شب بیای تو چادر من زار بزنی!»
---
عصر – غذا درست کردن گروهی
بچه‌ها به گروه‌های دونفره تقسیم شدن تا غذا درست کنن. تودوروکی «اتفاقی» با ایزوکو هم‌گروه شد.
اوراراکا «تصادفی» کنار اونا ایستاد و همه‌چی رو "ادویه زد".
و باکوگو، مثل یه کوسه‌ی ناظر، از پشت درختا نگاشون می‌کرد.
کیریشیما اومد کنارش:
«می‌خوای بری کمکشون یا فقط می‌خوای از دور چوب بزنی تو دیگ؟»
باکوگو (خشک):
«یه‌ذره دیگه وایسن اون سوشی یخ‌زده‌ی پررو رو پرت می‌کنم وسط آتیش .»
شب – دور آتیش
همه دور آتیش نشستن.
کامیناری گفت: «خب حالا نوبت افسانه‌ی ترسناک جنگله!»
جیرو: «نه، امشب فقط یه قانون داریم… هر کی اسم کسی رو که ازش خوشش میاد لو بده، باید از آتیش دور بشینه.»
همه شروع کردن شوخی کردن، ولی هر کی یه‌جور خاصی ساکت شد:
اوراراکا لبخند می‌زد ولی شصتش رو گاز می‌گرفت.
تودوروکی به آتیش خیره شده بود.
باکوگو یه چوب رو می‌سوزوند تا پرت کنه.
دکو فقط می‌خواست بره تو زمین فرو بره.
---
نیمه‌شب –
ایزوکو گفته بود می‌ره کمی قدم بزنه… ولی برنگشت.
همه با چراغ‌قوه پخش شدن دنبالش.
باکوگو زودتر از همه پیداش کرد… کنار یه رودخونه، روی تخته‌سنگ نشسته بود و به دفترچه‌اش چیزی می‌نوشت.
ایزوکو با لبخند برگشت:
«فکر می‌کردم همه خوابیدن… کاچان؟ تو چرا اومدی دنبالم؟»
باکوگو لحظه‌ای سکوت کرد. بعد گفت:
«فقط نمی‌خواستم گند بزنی به آمار کلاس اگه گم بشی. همین.»
دکو: «خب… ممنون. این دومین باره امروز که کمکم کردی.»
باکوگو (با اخم ولی صداش نرم‌تر از همیشه):
«زیاد حرف نزن. برگردیم قبل اینکه اون سوشی‌ساز یخ‌زده بیاد و ادای نجات‌دهنده رو دربیاره.»
(دکو خندید. یه لبخند واقعی.)
پایان پارت ششم
سه تا پارت گذاشتمم
با پیشنهاد آیزاوا (که می‌خواست یه
هفته صدای هیچ‌کس رو نشنوه)، بچه‌های کلاس 1-A رفتن یه سفر تمرینی به جنگل.
اول صبح – رسیدن به جنگل
ایزوکو همون اول با هیجان دفترچه‌ی جنگلی‌ش رو درآورد.
باکوگو همون اول اخم کرد و گفت: «چرا با خودت دفتر آوردی؟ می‌خوای با درختا مصاحبه کنی؟»
تودوروکی یه کوله‌ی مخصوص آشپزی با خودش آورده بود. توش چاقوی سوشی بود. هیچ‌کس نفهمید چرا.
اوراراکا با صدای بلند گفت: «من و ایزوکو یه چادر کنار هم بزنیم!»
باکوگو یهو گفت: «نه! قانونیه که هم‌جنس باید کنار هم بخوابن!»
کیریشیما از پشت گفت: «چنین قانونی نداریم...»
باکوگو: «الان گذاشتمش!»
---
ظهر – چادر زدن
دکو در حال کلنجار رفتن با میخ چادر بود که باکوگو از پشت سرش پیداش شد.
«احمق! چکش برعکس گرفتی!»
(میخ رو ازش گرفت، چادر رو طوری محکم زد که کل زمین لرزید.)
دکو با تعجب: «تو کمکم کردی...؟»
باکوگو: «نه! فقط نمی‌خواستم چادر بی‌شکل بزنی که شب بیای تو چادر من زار بزنی!»
---
عصر – غذا درست کردن گروهی
بچه‌ها به گروه‌های دونفره تقسیم شدن تا غذا درست کنن. تودوروکی «اتفاقی» با ایزوکو هم‌گروه شد.
اوراراکا «تصادفی» کنار اونا ایستاد و همه‌چی رو "ادویه زد".
و باکوگو، مثل یه کوسه‌ی ناظر، از پشت درختا نگاشون می‌کرد.
کیریشیما اومد کنارش:
«می‌خوای بری کمکشون یا فقط می‌خوای از دور چوب بزنی تو دیگ؟»
باکوگو (خشک):
«یه‌ذره دیگه وایسن اون سوشی یخ‌زده‌ی پررو رو پرت می‌کنم وسط آتیش .»
شب – دور آتیش
همه دور آتیش نشستن.
کامیناری گفت: «خب حالا نوبت افسانه‌ی ترسناک جنگله!»
جیرو: «نه، امشب فقط یه قانون داریم… هر کی اسم کسی رو که ازش خوشش میاد لو بده، باید از آتیش دور بشینه.»
همه شروع کردن شوخی کردن، ولی هر کی یه‌جور خاصی ساکت شد:
اوراراکا لبخند می‌زد ولی شصتش رو گاز می‌گرفت.
تودوروکی به آتیش خیره شده بود.
باکوگو یه چوب رو می‌سوزوند تا پرت کنه.
دکو فقط می‌خواست بره تو زمین فرو بره.
---
نیمه‌شب –
ایزوکو گفته بود می‌ره کمی قدم بزنه… ولی برنگشت.
همه با چراغ‌قوه پخش شدن دنبالش.
باکوگو زودتر از همه پیداش کرد… کنار یه رودخونه، روی تخته‌سنگ نشسته بود و به دفترچه‌اش چیزی می‌نوشت.
ایزوکو با لبخند برگشت:
«فکر می‌کردم همه خوابیدن… کاچان؟ تو چرا اومدی دنبالم؟»
باکوگو لحظه‌ای سکوت کرد. بعد گفت:
«فقط نمی‌خواستم گند بزنی به آمار کلاس اگه گم بشی. همین.»
دکو: «خب… ممنون. این دومین باره امروز که کمکم کردی.»
باکوگو (با اخم ولی صداش نرم‌تر از همیشه):
«زیاد حرف نزن. برگردیم قبل اینکه اون سوشی‌ساز یخ‌زده بیاد و ادای نجات‌دهنده رو دربیاره.»
(دکو خندید. یه لبخند واقعی.)
پایان پارت ششم
سه تا پارت گذاشتمم
- ۷.۵k
- ۲۹ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
