رمان زندگی سیگاری قسمت ( 10 )

زندگی سیگاری
اون مرد قبل مردنش بهت چی گفت ..؟
با وحشت و ترس گفتم
ببين من نمی دونم تو کی هستی و چرا من باید راجب گفته های اون مرد چیزی بدونم ..... بزار من برم ... باشه......
خیزی به سمتم برداشت و گردنم و گرفت و محکم کوبوندم به دیوار که باعث شد با درد ناله کنم.
تو صورتم داد زد
منو نپیچون ... جواب و بگو .......
با حرصی که از فشار عصبی سرچشمه ... گرفته بود داد زدم ....
هیچی.... هیچی لعنتی ... بزار من برم .... دست از سرم بردار ... ولم کن..
با نگاهی ترسناک به سمتم اومد و گفت
فکر میکنی شوخی میکنم ... فکر کردی ازت میگذرم
مشتش و کنار صورتم تو دیوار فرود آورد و داد زد
من کسی نیستم که بتونی بازیش بدی
با ترس به چشمای براقش زل زدم
صدای قدمای کسی اومد و بعد من همون مرد بور و دیدم که نقش رفتگر و بازی کرده بود. با نفرت بهش زل زدم .....
مرد قربان .... رئیس پشت خطه ... میگه مو
ضوع مهمیه....
اه از نهادم بلند شد یعنی چی رئیس کیه. دیگه من درگیر چی شدم و خبر ندارم !!!!!!
زندگی سیگاری
با حیرت بهشون نگاه میکردم که اون پسر وحشیه با نگاهی تهدید آمیز بهم خیره شد و همراه با اون پسره بور از جایی که من بودم خارج شدن
تا رفتن نشستم رو زمین زود باش همراز به کاری کن ... تو میتونی دختر... زود باش.
دست آزادم و به سمت موهام بردم ... زود باش زود باش.....
پیدا شد .... سنجاقی رو پیدا کردم و از لابه لای موهام بیرون کشیدمش
از هم بازش کردم و تو قسمت جا کلیدی قفل بسته شده شده به زنجیر دستم فرو بردمش ... روی صورتم عرق نشسته بود و موهام به پیشونیم چسبیده بود. ..... اون قدر باهاش ور رفتم و دعا کردم تا صدای تیک کوچیکی رو شنیدم و در اخر قفل باز شد زنجیر ازش بیرون کشیدم و سریع از جام بلند شدم ..... همه جارو گشتم اما هیچ راه خروجی نبود ... در آخر با دیدن پنجره ای با ارتفاع زیاد . دوباره امید به دلم برگشت یکی از دستگاهای خراب و سوخته رو با بدبختی تمام به زیر پنجره هول دادم ... و با خستگی رفتم روش و دستام و بلند کردم و خودم و بالا کشیدم و پنجره رو باز کردم ... و خودمم اویزون کردم و بعد پریدم مچ پام درد گرفت ولی مهم نبود تا سر بلند کردم ... دیدم که اون قاتل زیر دستش دارن به سمتم میدوان
با وحشت شروع کردم به دوییدن .... مستقیم به سمت جنگل می دوییدم
صدای قدماشون و میشنیدم و فقط خدار و صدا می زدم ......
پارت ده
با سرعت می دوییدم بدون توجه به درد پام میدوییدم
تو به لحظه به عقب کشیده شدم ... همون پسر بوره مانتوم رو از پشت گرفته بود سریع استینای گشاد مانتو رو از دستم در آووردم و مانتو رو با ضربه پرت کردم تو صورت پسری که پشتم بود .... که باعث شد بیافته زمین
با تمامه قدرتم دوییدم به چیزی تو تموم وجودم فریاد میکشید که بدو وگرنه میمیری........
لا به لای درختا .... سعی کردم خودمو گمو گور کنم صدای فریاد مانند اون قاتل و پشت سرم شنیدم ......