پارت 2: شیرموزِ یخی
- اوه بالاخره اومدین، سرورم.
صدای یک خدمتکار زن رو شنید و از تعجب چشمهاشو باز کرد.
موهای شرابی، چشمای بادومی کشیده به رنگ قهوه ایه روشن، لباس کار آبی، پیشبند سفیدی که تمیز و مرتب روی لباسش بسته بود و البته ناخن هایی که با لاک آبی آسمونی تزئین شده بودن.
- شما رو به جا نمیارم... ولی باید یکی از کارکنان قدیمیه قصر باشی، درسته؟
- بله، من کیم ماریا هستم. مادرم خدمتکار شخصیه ملکه بودن و من رو بعد از اون واقعه مسئول کارهای قصر کردن.
تهیونگ دستش رو با حالت تفکر روی چونش گذاشته بود و سرش رو اطراف آشپزخونه ای که برخلاف تصورش که باید خیلی کثیف و پر از جونورای عجیب غریب میبودن، تمیز بود و بوی گلهای ادریسی میداد، میچرخوند.
ماریا که سکوت اربابش رو متوجه شده بود موضوعی رو به طور ناگهانی به یاد آورد.
- ببخشید سرورم، میتونم یه چیزی بهتو‌ن بگم؟
تهیونگ که قار و قور شکمش داشت اشکشو در میاورد یه دستشو روی معدش و دست دیگشو بالا آورد و چشماشو روی هم گذاشت و با تمنا جواب داد.
- اگه میشه لطفا اول صبحونه منو برام حاضر کن، شکمم الان به جای زمین دهن باز میکنه و هممونو جای غذاش میخوره.
ماریا با جمله آخر تهیونگ خنده‌ای کرد و سرشو بالا پایین کرد و با گفتن "چشم"ی سریع دست به کار شد و صبحونه مورد علاقه تهیونگ "پنکیک های بلوبری با شیرموز یخی" رو تو یه چشم بهم زدن آماده کرد. البته این از زبون تهیونگ بود، درواقعیت ربع ساعتی درست کردن اون چیزای خوشمزه و "دهن آب انداز" طول میکشه مگه نه؟
----
- یک، دو، سه، چهار ... آروم برو و حواست باشه دکوراسیون رو خراب نکنی. دستاتو بیار بالا، نفس عمیق بکش و یه چرخش نود درجه بزن. اینطوری...یه چرخش ۹۰ درجه زد، و با شنیدن جیغ کفشای اسپورتش روی زمین سالن چشماشو باز کرد.
- یعنی شما میگین من میتونم اینطوری انجامش بدم آقای جانگ؟
هوپی با شنیدن فامیلیش توسط شاگردی که چندروزی بود بهش سپرده شده بود خنده نورانی تحویلش داد و گفت.
- البته که میتونی پسر، فقط باید با تمام وجودت به تواناییات باور داشته باشی و اون موقست که میتونی مثل پروانه های باغ ژولیت توی آسمون بالهاتو به پرواز در بیاریو طوری برقصی که هزاران چشم رو خیره خودت کنی!
- خب خب خب، میبینم که هوسوک دوباره توی تصورات رومئو و ژولیتیه خودش غرق شده و داره سر پسر مردومو گول میماله. چطوری آقای خیالباف.
جیهوپ با متوقف شدنش توسط اولین و آخرین کسی که همیشه به خاطر رویاپردازیاش دستش مینداخت پوزخندی زد و با یه جهش سمتش پرید و توی بغلش لهش کرد.
- خب خب خب، حالا بگو ببینم، کی از همه غرغرو تره؟ چطوری کله شق...
- لعنتی الان له میشم... آخخخ، ولم کن هیونگ جیهوپ بعد از شنیدن کلمه هیونگ ولش کرد و دماغشو فشار داد.
صدای یک خدمتکار زن رو شنید و از تعجب چشمهاشو باز کرد.
موهای شرابی، چشمای بادومی کشیده به رنگ قهوه ایه روشن، لباس کار آبی، پیشبند سفیدی که تمیز و مرتب روی لباسش بسته بود و البته ناخن هایی که با لاک آبی آسمونی تزئین شده بودن.
- شما رو به جا نمیارم... ولی باید یکی از کارکنان قدیمیه قصر باشی، درسته؟
- بله، من کیم ماریا هستم. مادرم خدمتکار شخصیه ملکه بودن و من رو بعد از اون واقعه مسئول کارهای قصر کردن.
تهیونگ دستش رو با حالت تفکر روی چونش گذاشته بود و سرش رو اطراف آشپزخونه ای که برخلاف تصورش که باید خیلی کثیف و پر از جونورای عجیب غریب میبودن، تمیز بود و بوی گلهای ادریسی میداد، میچرخوند.
ماریا که سکوت اربابش رو متوجه شده بود موضوعی رو به طور ناگهانی به یاد آورد.
- ببخشید سرورم، میتونم یه چیزی بهتو‌ن بگم؟
تهیونگ که قار و قور شکمش داشت اشکشو در میاورد یه دستشو روی معدش و دست دیگشو بالا آورد و چشماشو روی هم گذاشت و با تمنا جواب داد.
- اگه میشه لطفا اول صبحونه منو برام حاضر کن، شکمم الان به جای زمین دهن باز میکنه و هممونو جای غذاش میخوره.
ماریا با جمله آخر تهیونگ خنده‌ای کرد و سرشو بالا پایین کرد و با گفتن "چشم"ی سریع دست به کار شد و صبحونه مورد علاقه تهیونگ "پنکیک های بلوبری با شیرموز یخی" رو تو یه چشم بهم زدن آماده کرد. البته این از زبون تهیونگ بود، درواقعیت ربع ساعتی درست کردن اون چیزای خوشمزه و "دهن آب انداز" طول میکشه مگه نه؟
----
- یک، دو، سه، چهار ... آروم برو و حواست باشه دکوراسیون رو خراب نکنی. دستاتو بیار بالا، نفس عمیق بکش و یه چرخش نود درجه بزن. اینطوری...یه چرخش ۹۰ درجه زد، و با شنیدن جیغ کفشای اسپورتش روی زمین سالن چشماشو باز کرد.
- یعنی شما میگین من میتونم اینطوری انجامش بدم آقای جانگ؟
هوپی با شنیدن فامیلیش توسط شاگردی که چندروزی بود بهش سپرده شده بود خنده نورانی تحویلش داد و گفت.
- البته که میتونی پسر، فقط باید با تمام وجودت به تواناییات باور داشته باشی و اون موقست که میتونی مثل پروانه های باغ ژولیت توی آسمون بالهاتو به پرواز در بیاریو طوری برقصی که هزاران چشم رو خیره خودت کنی!
- خب خب خب، میبینم که هوسوک دوباره توی تصورات رومئو و ژولیتیه خودش غرق شده و داره سر پسر مردومو گول میماله. چطوری آقای خیالباف.
جیهوپ با متوقف شدنش توسط اولین و آخرین کسی که همیشه به خاطر رویاپردازیاش دستش مینداخت پوزخندی زد و با یه جهش سمتش پرید و توی بغلش لهش کرد.
- خب خب خب، حالا بگو ببینم، کی از همه غرغرو تره؟ چطوری کله شق...
- لعنتی الان له میشم... آخخخ، ولم کن هیونگ جیهوپ بعد از شنیدن کلمه هیونگ ولش کرد و دماغشو فشار داد.
- ۸.۶k
- ۱۵ تیر ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
