^فـــیـــک جـــونـــگـــکـــوک^(پارت۶)
______________________________
تا رفت بیرون،من موندم و افکار پوسیده چندین سالم و سوالاتی که درعرض چنددقیقه جون گرفته بودن.
میخواست چی بگه؟
منظورش چی بود؟من بدبختش کردم؟
کسی که چند دقیقه نشده دیدمش و حتی اسمشو هم نمیدونم،گوشه‌ای از مغزم جا کرده.
اما قلبم؟هرگز.
بگذریم.داشتم میگفتم...
اصلا اسمش چیه؟باید همون اقا صداش کنم...؟
خیلی حوصله سربره!
شونه بالا انداختم و از اتاقش خارج شدم و داشتم به سرنوشت شومم فکر میکردم که صدای یکی که داشت اسممو صدا میزد،منو از باتلاق مغزم بیرون کشید.
اسمم که نه!دوباره همون کلمه کلیشه‌ای "خانم"!
سرمو که بالا اوردم،با همون خانم خوشگله مواجه شدم!
به سمتم اومد؛شونمو نوازش کرد و گفت:"اقا گفتن اتاقتونو نشونتون بدم."
اتاق؟جالبه.
حدس میزنم اتاقی که نصیبم شده با انباری فرقی نداره!
اما بیاین قضاوت نکنیم...چون همون"اقا"هم قرار بود پیرمرد باشه!
_____
پشت سر همون خانومه راه افتادم که به راهرو کشیده شدم.
چندین در قهوه‌ای رنگ توی راهرو بود اما اون خانومه جلوی یکیشون که سمت راست بود وایساد.
عالیه!بدبخت تر از این نمیشم!
دفترِکاری که چنددقیقه پیش توش غرق شدم چندتا در بیشتر باهام فاصله نداشت.
"این اتاق شماست خانم!"
از شنیدن اون کلمه متنفر بودم.خانم چیه دیگه؟
"میشه به جای خانم بهم بگین ا/ت؟"
"اوه!خب...فکر نکنم اجازه داشته باشم به اسم کوچیک صداتون کنم!البته اگه خودتون میخواین...حتما!"
لبخند کمرنگی تقدیمش کردم و تصمیم گرفتم از زیر زبونش یکم حرف بیرون بکشم.کاری که سری اول موفق به انجامش نبودم.
"عام...من شما رو باید چجوری صدا کنم؟"
سرشو خاروند و گفت:
"اینجا همه بهم میگن اجوما اما حقیقتش خوشم نمیاد!میتونی جو وون صدام کنی!"
خودمم همچین علاقه نداشتم اجوما صداش بزنم اما راحت هم نبودم اسم کوچیکشو بگم.به هرحال ازم بزرگتره!
بگذریم...یه کاریش میکنم.فوقش وقتی میخوام راجع بهش حرف بزنم میگم همون خانوم چشم ابیه.
"حتما!"
جو وون یا همون خانوم چشم ابیه،خواست در اتاقو باز کنه که جلوشو گرفتم.
اروم جوری که فقط خودش بشنوه گفتم:
"میشه چندتا سوال ازتون بپرسم؟"
چشماش یه لحظه برق زدن که میتونستم به وضوح بگم از شدت ترسی بود که داشت.
سرشو تکون داد که من بلافاصله سوالمو پرسیدم:
"خب...اونی که بهش میگین اقا،اسمش چیه؟"
میدونم!گیر دادم به اسماشون.
اسم خیلی مهمه!اونم واسه منی که اینجا هیچکسو نمیشناسم!
اطرافشو نگاهی انداخت تا مطمئن شه کسی نیست.اروم تر از خودم زمزمه کرد:
"عجیبه نمیدونین!طبق چیزایی که بقیه میگن شما..."
ادامه حرفش مثل دود سیگار توی هوا محو شد!و من کنجکاو بودم بدونم چی میخواست بگه.تا اومدم ازش بخوام ادامه حرفشو بزنه بهم اجازه حرف زدن نداد و خودش ادامه داد:
"اسم اقا،جونگکوکه!...جئون جونگکوک!"
بعد سریع دستشو روی دهنش گذاشت.کارش از نظرم عجیب بود!
"چرا اینقد اروم میگین؟"
انگشتاشو به هم گره زد و گفت:
"توی این عمارت کسی حق نداره ایشونو به اسم صدا بزنه جز چند نفر!"
اوه!
جونگکوک...
چقدرم خودخواهه!
خودش خسته نمیشه همه بهش میگن اقا؟
هوفی کشیدم و از جو وون تشکر کردم.
دژاوو!
دوباره جو وون رفت و من موندم و درقهوه‌ای رنگ و سرنوشت تاریکم!
سرمو تکون دادم تا از مغزم بیرون کشیده شم.
دستمو روی دستگیره در گذاشتم که در با صدای خفه‌ای باز شد.
بازم حدسم اشتباه بود.
دیوارای سیاه به رنگ زندگیم،
تختی با پتوی سفید،
وسایل زیادی که سر ازشون در نمیاوردم و بقیه دکور اتاق که تم سیاه و سفید داشت!
این...جونگکوک بود اسمش؟
جونگکوک هم سلیقش خوبه‌ها!
____________
ادامه دارد...
کامنت؟👀
تا رفت بیرون،من موندم و افکار پوسیده چندین سالم و سوالاتی که درعرض چنددقیقه جون گرفته بودن.
میخواست چی بگه؟
منظورش چی بود؟من بدبختش کردم؟
کسی که چند دقیقه نشده دیدمش و حتی اسمشو هم نمیدونم،گوشه‌ای از مغزم جا کرده.
اما قلبم؟هرگز.
بگذریم.داشتم میگفتم...
اصلا اسمش چیه؟باید همون اقا صداش کنم...؟
خیلی حوصله سربره!
شونه بالا انداختم و از اتاقش خارج شدم و داشتم به سرنوشت شومم فکر میکردم که صدای یکی که داشت اسممو صدا میزد،منو از باتلاق مغزم بیرون کشید.
اسمم که نه!دوباره همون کلمه کلیشه‌ای "خانم"!
سرمو که بالا اوردم،با همون خانم خوشگله مواجه شدم!
به سمتم اومد؛شونمو نوازش کرد و گفت:"اقا گفتن اتاقتونو نشونتون بدم."
اتاق؟جالبه.
حدس میزنم اتاقی که نصیبم شده با انباری فرقی نداره!
اما بیاین قضاوت نکنیم...چون همون"اقا"هم قرار بود پیرمرد باشه!
_____
پشت سر همون خانومه راه افتادم که به راهرو کشیده شدم.
چندین در قهوه‌ای رنگ توی راهرو بود اما اون خانومه جلوی یکیشون که سمت راست بود وایساد.
عالیه!بدبخت تر از این نمیشم!
دفترِکاری که چنددقیقه پیش توش غرق شدم چندتا در بیشتر باهام فاصله نداشت.
"این اتاق شماست خانم!"
از شنیدن اون کلمه متنفر بودم.خانم چیه دیگه؟
"میشه به جای خانم بهم بگین ا/ت؟"
"اوه!خب...فکر نکنم اجازه داشته باشم به اسم کوچیک صداتون کنم!البته اگه خودتون میخواین...حتما!"
لبخند کمرنگی تقدیمش کردم و تصمیم گرفتم از زیر زبونش یکم حرف بیرون بکشم.کاری که سری اول موفق به انجامش نبودم.
"عام...من شما رو باید چجوری صدا کنم؟"
سرشو خاروند و گفت:
"اینجا همه بهم میگن اجوما اما حقیقتش خوشم نمیاد!میتونی جو وون صدام کنی!"
خودمم همچین علاقه نداشتم اجوما صداش بزنم اما راحت هم نبودم اسم کوچیکشو بگم.به هرحال ازم بزرگتره!
بگذریم...یه کاریش میکنم.فوقش وقتی میخوام راجع بهش حرف بزنم میگم همون خانوم چشم ابیه.
"حتما!"
جو وون یا همون خانوم چشم ابیه،خواست در اتاقو باز کنه که جلوشو گرفتم.
اروم جوری که فقط خودش بشنوه گفتم:
"میشه چندتا سوال ازتون بپرسم؟"
چشماش یه لحظه برق زدن که میتونستم به وضوح بگم از شدت ترسی بود که داشت.
سرشو تکون داد که من بلافاصله سوالمو پرسیدم:
"خب...اونی که بهش میگین اقا،اسمش چیه؟"
میدونم!گیر دادم به اسماشون.
اسم خیلی مهمه!اونم واسه منی که اینجا هیچکسو نمیشناسم!
اطرافشو نگاهی انداخت تا مطمئن شه کسی نیست.اروم تر از خودم زمزمه کرد:
"عجیبه نمیدونین!طبق چیزایی که بقیه میگن شما..."
ادامه حرفش مثل دود سیگار توی هوا محو شد!و من کنجکاو بودم بدونم چی میخواست بگه.تا اومدم ازش بخوام ادامه حرفشو بزنه بهم اجازه حرف زدن نداد و خودش ادامه داد:
"اسم اقا،جونگکوکه!...جئون جونگکوک!"
بعد سریع دستشو روی دهنش گذاشت.کارش از نظرم عجیب بود!
"چرا اینقد اروم میگین؟"
انگشتاشو به هم گره زد و گفت:
"توی این عمارت کسی حق نداره ایشونو به اسم صدا بزنه جز چند نفر!"
اوه!
جونگکوک...
چقدرم خودخواهه!
خودش خسته نمیشه همه بهش میگن اقا؟
هوفی کشیدم و از جو وون تشکر کردم.
دژاوو!
دوباره جو وون رفت و من موندم و درقهوه‌ای رنگ و سرنوشت تاریکم!
سرمو تکون دادم تا از مغزم بیرون کشیده شم.
دستمو روی دستگیره در گذاشتم که در با صدای خفه‌ای باز شد.
بازم حدسم اشتباه بود.
دیوارای سیاه به رنگ زندگیم،
تختی با پتوی سفید،
وسایل زیادی که سر ازشون در نمیاوردم و بقیه دکور اتاق که تم سیاه و سفید داشت!
این...جونگکوک بود اسمش؟
جونگکوک هم سلیقش خوبه‌ها!
____________
ادامه دارد...
کامنت؟👀
- ۴۹.۸k
- ۱۵ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
