پارت:۱۱

با صدای الارم گوشیم بیدار شدم...میسو و هانا و یوری هم بیدار شدن...آقای لی انتقالی مون رو از قبل گرفته بود...ما فقط باید میرفتیم و با مدرسه مون آشنا میشدیم...چیزی هم برای خوردن نداشتیم...پس باید از فروشگاه یه چیزی بگیریم و بخوریم...البته که من زیاد غذا نمی‌خورم...اما مامان میگفت بخور...خببببب...لباس پوشیدم...در رو وا کردیم و رفتیم بیرون....

ویو هانا:
صبح ساعت ۶ با صدای الارم گوشی یونا بیدار شدیم...لباسامون رو عوض کردیم...یونا گفت از سر راه از فروشگاه یه چیزی بخریم و بخوریم...رفتیم بیرون....رفتیم داخل فروشگاه و ۴ تا بسته نودل و ۵ تا کیک گرفتیم...چون باید از همین الان هم صرفه جویی کنیم...یه دونه کیک رو ۴ نفری خوردیم...البته مطمئنم هممون بغض داشتیم...و اون بغض نمیذاشت چیزی از گلوشون پایین بره...اما...روز های خوبی در انتظارمون هست...مطمئنم..اهههه چقدر ذهنم در گیر شد‌..ولش کن...رسیدیم مدرسه...

پرش زمانی به بعد از مدرسه:
ویو نویسنده:
یوری و هانا و یونا و میسو باهم از مدرسه برگشتم و رفتن خونه...یونا گوشیش رو روی ساعت ۳:۳۰ تنظیم کرد به خاطر اینکه ساعت ۴ باید کافه باشن و کار کنن...

از اون طرف خونه ی جونگکوک و سوا:

ویو سوا:

صبح از خواب بیدار شدم...جونگکوک بیدار بود...رفتم تا یونا و یون آه رو بیدار کنم...یون آه هم بیدار بود...رفتم اتاق یونا...در زدم....جواب نداد...یکم نگران شدم...در رو وا کردم.............هیچکس نبود....فقط...فقط یه نامه روی میز بود.....یهو احساس کردم دلم ریخت...قلبم توی دهنم میزد...رفتم نامه رو گرفتم و خوندم........ا...امک...امکان نداره.......ی...یعنی.....فرار؟؟!!!!
به زور کوک رو صدا زدم...
سوا: ک...کوک
جونگکوک: بله؟
جونگکوک اومد توی اتاق یونا...
جونگکوک: چیشده سوا؟

ویو نویسنده:
سوا نامه رو به جونگکوک داد...
جونگکوک نامه رو خوند...
جونگکوک: ی...یعنی....یون...ا...فر...فرار.....کرده؟؟...!

ویو سوا:
وقتی جونگکوک این رو گفت...دیگه داشتم سکته رو میکردم...نفسم برید...میخواستم بمیرم....یعنی چی...
کوک اومد تا بغلم کنه اما پسش زدم...اعصابم حسابی داغونه...
سوا( با داد) : گمشوووو...تقصیر توعه...اگه فرق گذاشتنای تو نبود.....اگه بی محلی های تو نبود...اگه بابا یونا اونجوری برخورد نمیکردی....الان دخترم تو اتاقش بود...
جونگکوک: م...من فکر نمیکردم اینجوری بشه...فکر می‌کردم...یعنی...میخواستم باهاش خوب برخورد کنم...
سوا( داد): تو همیشه باهاش بد بودی....هیچوقت هم نمیخواستی باهاش خوب بشی...برات متأسفم..


ویو یون اه: از پشت در همه ی حرف ها رو شنیدم...دیگه نمیتونم...بابا خیلی بی رحم شده...بغض کرده بودم...ناراحتم...


ویو نویسنده:
یهو یون آه با بغض شدید اومد تو اتاق...
یون آه رو به جونگکوک کرد و گفت.
یون اه: بابا..‌.چی کار کردی...چرا این کار ها رو کردی که یونا فرار...