forced marriage part 6
ازدواج اجباری پارت ۶
سالن بزرگ، پر از نور و صدای آرام موسیقی بود. مهمانها با لباسهای رسمی و لبخندهای ساختگی، زیر سقف کریستالی ایستاده بودند.
هیچکس نمیدانست پشت این لبخندها، چه جنگی جریان دارد.
ا.ت مقابل آینهی بزرگ ایستاده بود. لباس سفیدش روی زمین پخش شده بود، اما چشمانش هیچ درخششی نداشت.
لیا پشت سرش ایستاد، تور رو روی سرش مرتب کرد.
– هنوز میتونی پشیمون بشی.
ا.ت بیحرکت موند.
– نه… این بازی رو باید تموم کنم.
**
چند دقیقه بعد، وقتی موسیقی شروع شد، نگاه همه به ورودی سالن برگشت.
ا.ت با قدمهای آرام، اما محکم وارد شد. نگاهش به روبهرو بود… جایی که جونگکوک با کتوشلوار مشکی و نگاه سردش منتظر ایستاده بود.
برای یک لحظه، وقتی چشمهاشون در هم قفل شد، انگار زمان کند شد.
نه لبخند، نه گرما… فقط یک پیام خاموش: از این لحظه، اسیر هم شدیم.
کشیش جملههای رسمی را خواند.
– آیا شما…
جونگکوک بدون لحظهای تردید گفت:
– بله.
وقتی نوبت به ا.ت رسید، مکث کرد. نفس عمیقی کشید، بعد با صدایی آرام، اما محکم:
– بله.
دستهاشان در هم قفل شد. دست جونگکوک گرم بود، اما فشارش کمی بیشتر از معمول… انگار میخواست یادآوری کند که حالا، این یک معاملهی تمامعیار است.
بعد از پایان مراسم، فلاش دوربینها پشت سر هم میزدند.
جونگکوک در گوشش زمزمه کرد:
– حالا رسماً زن من شدی. آمادهای برای قوانینم؟
ا.ت بدون نگاه کردن به او، زمزمه کرد:
– فقط اطمینان داشته باش که منم قوانین خودم رو دارم.
**
ساعتها بعد، وقتی در سکوت سوار ماشین شدند، شهر با چراغهایش پشت سر میرفت.
خانهای که قرار بود مشترکشان باشد، پیش رویشان بود.
اما وقتی وارد شدند، ا.ت بیدرنگ مسیرش را جدا کرد و گفت:
– اتاقم کجاست؟
جونگکوک به آرامی لبخند زد.
– طبقهی بالا، سمت چپ… ولی هرچقدر هم درش رو قفل کنی، این خونه فقط یک اتاق داره که واقعاً اهمیت داره.
ا.ت نگاهی کوتاه انداخت و بدون جواب دادن، پلهها را بالا رفت.
این تازه شروع بازی بود.
سالن بزرگ، پر از نور و صدای آرام موسیقی بود. مهمانها با لباسهای رسمی و لبخندهای ساختگی، زیر سقف کریستالی ایستاده بودند.
هیچکس نمیدانست پشت این لبخندها، چه جنگی جریان دارد.
ا.ت مقابل آینهی بزرگ ایستاده بود. لباس سفیدش روی زمین پخش شده بود، اما چشمانش هیچ درخششی نداشت.
لیا پشت سرش ایستاد، تور رو روی سرش مرتب کرد.
– هنوز میتونی پشیمون بشی.
ا.ت بیحرکت موند.
– نه… این بازی رو باید تموم کنم.
**
چند دقیقه بعد، وقتی موسیقی شروع شد، نگاه همه به ورودی سالن برگشت.
ا.ت با قدمهای آرام، اما محکم وارد شد. نگاهش به روبهرو بود… جایی که جونگکوک با کتوشلوار مشکی و نگاه سردش منتظر ایستاده بود.
برای یک لحظه، وقتی چشمهاشون در هم قفل شد، انگار زمان کند شد.
نه لبخند، نه گرما… فقط یک پیام خاموش: از این لحظه، اسیر هم شدیم.
کشیش جملههای رسمی را خواند.
– آیا شما…
جونگکوک بدون لحظهای تردید گفت:
– بله.
وقتی نوبت به ا.ت رسید، مکث کرد. نفس عمیقی کشید، بعد با صدایی آرام، اما محکم:
– بله.
دستهاشان در هم قفل شد. دست جونگکوک گرم بود، اما فشارش کمی بیشتر از معمول… انگار میخواست یادآوری کند که حالا، این یک معاملهی تمامعیار است.
بعد از پایان مراسم، فلاش دوربینها پشت سر هم میزدند.
جونگکوک در گوشش زمزمه کرد:
– حالا رسماً زن من شدی. آمادهای برای قوانینم؟
ا.ت بدون نگاه کردن به او، زمزمه کرد:
– فقط اطمینان داشته باش که منم قوانین خودم رو دارم.
**
ساعتها بعد، وقتی در سکوت سوار ماشین شدند، شهر با چراغهایش پشت سر میرفت.
خانهای که قرار بود مشترکشان باشد، پیش رویشان بود.
اما وقتی وارد شدند، ا.ت بیدرنگ مسیرش را جدا کرد و گفت:
– اتاقم کجاست؟
جونگکوک به آرامی لبخند زد.
– طبقهی بالا، سمت چپ… ولی هرچقدر هم درش رو قفل کنی، این خونه فقط یک اتاق داره که واقعاً اهمیت داره.
ا.ت نگاهی کوتاه انداخت و بدون جواب دادن، پلهها را بالا رفت.
این تازه شروع بازی بود.
- ۳.۴k
- ۱۸ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط