چند پارتی آلبوس پاتر

اسم شما:ا/ت
خانه شما:ریونکلاو
سال تحصیل:سال چهارم(۱۵ سال سن)
خانه آلبوس:اسلیترین
..°•Albus pov•°..

قسم میخورم نمیدانم چه اتفاقی افتاد،فقط میدانم که مجذوب اش شدم،مجذوب تمام کارهای اش،حرکات اش،حرف هایش،خنده هایش،نگاه هایش!
قسم میخورم حتی تا به حال چه این احساسی نداشته ام،تمام کارهایش از دیده من،بی نقص و شایان ستایش هستند!
همه چیز از آن روز شروع شد؛همان روزی که با او صحبت کردم.باید از پروفسور درس معجون سازی مان،متشکر باشم.
..°•flashback•°.. author pov
پسرک،با قیافه ای درهم،از دوست اش جدا شد، در جایی که پروفسور درس معجون سازی اش تعین کرده بود ایستاد، ناراضی بود،بهترین دوست اش اسکورپیوس با شخصه دیگری هم تیمی شده بود،البته به خواسته پروفسور نه خودش !او هم اکنون،منتظر هم گروهی جدید اش بود؛در خیالاتش غوطه ور بود،که حضور شخصی را در کنارش احساس کرد،سرش را چرخاند تا او را ببیند.
..°•present time•°..
دیدید؟از همانجا شروع شد،از همانجا دل باخته اش شدم،نفهمیدم چگونه در سالن غذا خوری چشم چشم میکردم تا اورا ببینم،نفهمیدم کی به اطرافیان اش حسادت کردم،نفهمیدم چگونه هر شب در راهرو ها تا سالن اجتماع خوابگاه ریونکلاو به طور نامحسوس همراهیش میکردم(درواقع اورا تعقیب میکردم)تا مطمعن شوم سالم میرسد،حتی نفهمیدم الان چگونه،روبه رو ی دریاچه ی حیاط هاگوارتز پشت درختی پنهان شدم،و به او که درحال خواندن کتابی است،خیره شده ام!
خدای من!این دختر قطعا از زیبا ترین مخلوقات تو است!البته من نباید به کتاب که در دست دارد حسادت بورزم،اما..آن کتاب..او میتواند دستانش را بگیرد و ساعت ها نگاه اش را اسیر خورد کند،آن چشمان تیله ای به ان کتاب خیلی میشوند،کتاب به قدری به او نزدیک است کی میتواند بوی اورا استشمام کند،چرا من نمیتوانم حس حسادتم را نسبت به کتاب برطرف کنم؟!
آنی،غرور و عزت نفس،به من چیره شدند،به سمت اش قدم برداشتم،و با فاصله ای مناسب از او،روی چمن ها نشستم،کم تکان خورد که نشان دهده این بود که متوجه ام شده،اما کاری نکرد و دوباره نگاه اش را به کتاب اش داد...اه...ظاهرا کسی که باید مکالمه را آغاز کند من هستم!
صورتم را به طرف اش گرفتم،و با صدایی رسا اما نه چندان بلند گفتم:"منو میشناسی؟"
او آلبوس،گند زدی،کدوم احمقی اینطوری مکالمه را آغاز میکند؟
سرش را بالا اورد و با چشمانی متعجب،به من چشم دوخت انگار انتظار حرفی از منو نداشت،کمی اخم کرد،فکر میکنم برای این بود تا جواب مناسبی برای سوال من پیدا کند،بعد از چند ثانیه اخم او تبدیل به لبخند شد،و با صورتی بشاش و صدایی نزدیک به زمزمه لب زد:'تو آلبوس پاتری،دانش آموز سال چهارم اسلیترین'
باورم نمیشه،اون منو یادشه؟
دیدگاه ها (۲)

🥀نیمه تاریک ماه پارت چهارم — پرنسس، من فردا صبح قصر را ترک م...

#𝙁𝙞𝙫𝙚.𝙮𝙚𝙖𝙧𝙨.𝙤𝙛.𝙨𝙞𝙡𝙚𝙣𝙘𝙚 𝗽𝗮𝗿𝘁29{تو فقط دختری بودی که اون شب......

رمان سبز یشم زیر باران🍀🖤پارت دوازدهمدست نایک هنوز روی دستگیر...

👑 پارت چهارم | دعوتی غیرمنتظرهصبح روز بعد، لیانا کنار پنجره‌...

راز خون پارت چهارم

Iove and the MoonPart 44ویو یوناچند ثانیه فقط به در خیره شده...

فیک جونگکوک

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_48فصل بیستم | ک...

رمان هفتمین سایه

صبح روز بعد، وقتی بیدار شدم، مایکی کنار پنجره ایستاده بود.پی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط